လူမ်ဳိးစကားနဲ႔ စာေပ (သုိ႔မဟုတ္) သမုိင္းကုိ ျပန္လည္ခံစားျခင္း အပုိင္း (၁)

ထား၀ယ္မွာသမိုင္း႐ွိတယ္။

စာေရးသူ – ဦးဉာဏ၀ရ 

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လူမ်ဳိး  (၁၃၅) မ်ဳိးရွိေၾကာင္း မွတ္သားရပါတယ္။ စာေရးသူအေနနဲ႔ အမွန္အတုိင္း၀န္ခံရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ (၁၃၅) မ်ိဳးလုံးကုိ ေရျပပါဆုိရင္ မေရတတ္ဘူးလုိ႔ပဲေျပာရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ လူမ်ဳိးႀကီးအုပ္စုကုိေတာ့ ျမန္မာ၊ ကရင္၊ ကယား မြန္၊ ခ်င္း၊ ရခုိင္ စသည္ျဖင့္ ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးထားတာမုိ႔ ေရးတတ္ေနပါတယ္။ ဒါဆုိ ထား၀ယ္ဆုိတဲ့ လူမ်ိဳးကုိေရာ ဘယ္အုပ္စုထဲထည့္ရမွာပါလိမ့္? ေမးသင့္တဲ့ေမးခြန္းေလးပါပဲ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ထား၀ယ္အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးဆုိတာ ျမန္မာထဲမွာပါတာေပါ့လုိ႔ ေျပာမွာကုိ ၾကားေယာင္ေနပါေသးတယ္။ စာေရးသူကုိယ္တုိင္ ငယ္ငယ္က ထင္ခဲ့ဖူးတဲ့ အထင္မ်ဳိးပါပဲ။ ဒါကလဲ အမွားမ်ားလုိ႔ အမွန္ထင္ခဲ့တဲ့ အထင္တစ္ခုပါ။

“ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ေရွးက်ေသာ တုိင္းရင္းသားတစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္၊ ေရွးပေ၀သဏီကပင္ တုိင္းျပည္ ၿမိဳ႕ျပ ထီးနန္းႏွင့္တကြ ထား၀ယ္စကားေျပာသည့္ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးဟူ၍ ရွိေနသည့္အျဖစ္ေၾကာင့္ ထား၀ယ္စကားဟု တစ္ဘာသာ ျမန္မာစကားႏွင့္ လုံးလုံးကြဲ၍လည္းေကာင္း စကားတူအသံ၀ဲ၍လည္းေကာင္း ယေန႔တုိင္ေျပာေနၾကသည္” ဟု
၁၉၇၁ ခုႏွစ္ထုတ္ ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း အတြဲ (၅) စာမ်က္ႏွာ(၂၀၂) ေဖၚျပခ်က္ကုိ သိရေတာ့မွ ထား၀ယ္လူမ်ိဳးမ်ားဟာ ျမန္မာအုပ္စုထဲမွာ မပါတဲ့ ထား၀ယ္တုိင္းရင္းသား
စစ္စစ္ျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ သိရပါေတာ့တယ္။

အရင္က အမွားကုိ အမွန္ထင္ခဲ့တဲ့အရာဟာ ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္းေၾကာင့္ ပ်က္ပ်ယ္သြားၿပီဆုိရင္လဲ မွန္မယ္ထင္ပါတယ္။ အမွားကုိပယ္ အမွန္ကုိတကယ္သိခြင့္ ရလုိက္တဲ့အတြက္ ရင္မွာျဖစ္ပြားရတဲ့ ပီတိကေတာ့ အတုိင္းအဆမဲ့ပါပဲ။ သူမ်ားအေျပာနဲ႔ အေမွာင္က်ခဲ့တဲ့ အသိကုိ အခုေတာ့ အလင္းနဲ႔ဖြင့္ခြင့္ရလုိက္လုိ႔ ၀မ္းသာလုိ႔ မဆုံးခဲ့ဘူးဆုိရင္ေကာ မွားမယ္တဲ့လား။ ဒါဆုိရင္ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးဆုိတာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ တုိင္းရင္းသားတစ္မ်ဳိးအျဖစ္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တည္ရွိခဲ့တယ္ဆုိတာ လုံး၀ေသခ်ာေနၿပီေပါ့။ အေမရိက ေရာက္ေနတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ စကားေလးကလဲ တအားတက္ေစပါတယ္။ ေျပာတာေလးက ဒီလုိပါ။

 ျမန္မာႏုိင္ငံဟာလူမ်ဳိးစုံတုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔တည္ေထာင္ထားတဲ့
 ျပည္ေထာင္စုႀကီးတစ္ခုျဖစ္ပါေၾကာင္း၊
 ျမန္မာကေတာ့ အုပ္စုႀကီးတဲ့ တုိင္းရင္းသားတစ္မ်ဳိးပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့တာပါ။
ဒါဟာလဲ မသိပဲ ရမ္းေျပာတဲ့ စကားမဟုတ္ေလာက္ဘူးဆုိတာကုိလဲ ယုံၾကည္ေနပါတယ္။ ယုံၾကည္မႈေတြပုိမုိ ခုိင္မာလာေအာင္ သမုိင္းေလးကုိ တခ်က္ေလာက္ငဲ့ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။

 ေပါ့လုိ႔ ေလ်ာ့ခဲ့ရသလုိ ေပါ့လုိ႔ ပ်က္ခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ေတြဟာလဲ ျမန္မာသမုိင္းမွာ အထင္အရွားရွိေနပါတယ္။ ျမန္မာအရင္ေပၚခဲ့တဲ့ ပ်ဴနဲ႔ သေရေခတၱရာ အေၾကာင္းေလ့လာရင္ သိသြားရမဲ့အျဖစ္ပါ။ စာေရးသူအေနနဲ႔ ရဲရဲႀကီးေျပာႏုိင္တာကတစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဒါက ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ တည္ရွိေနတဲ့ လူမ်ဳိးေတြထဲမွာ ထား၀ယ္လူမ်ဳိး ထား၀ယ္တုိင္းရင္းသားဆိုတာ အရင္ကလဲရွိခဲ့ေၾကာင္း အခုလဲရွိေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္းပါပဲ။ ျမန္မာထဲမွာ ပါ၀င္တဲ့ လူမ်ဳိးတစ္မ်ိဳးမဟုတ္ဘူးဆုိတာကုိလဲ ေသေသခ်ာခ်ာႀကီးသိေနပါတယ္။

စာဖတ္သူမ်ားေရာ ဘယ္လုိထင္ပါသလဲ? ေလ့လာၾကည့္ပါ။

 ေျပာတဲ့အတုိင္း ယုံၾကည္ရမယ္လုိ႔ မဆုိလုိပါဘူး။

 ေခတ္မီတဲ့ ကာလမွာ ေမြးဖြားလာသူမ်ားဟာ ေျပာစကားကုိ အရမ္းယုံရမဲ့အေျခအေန မရွိေတာ့ပါဘူး။ သိေအာင္လုပ္ဖုိ႔နဲ႔ အမွန္ကုိ ရဲရဲယူတတ္ဖုိ႔ပဲရွိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ားဟာ လူမ်ဳိးတစ္မ်ိဳး တုိင္းရင္းသားတစ္မ်ဳိးအျဖစ္ တည္ရွိေနတယ္ဆုိတာကုိ ေျပာရဲတယ္ထင္ပါသလဲ?

စာဖတ္သူမ်ားသာ ထား၀ယ္စစ္စစ္ဆုိရင္ သာဂရၿမိဳ႕ေဟာင္း (ယခု ၿမိဳ႕ေဟာင္းရြာ) ကုိ ေရာက္ဖူးသင့္တယ္ထင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သာဂရၿမိဳ႕ေဟာင္းမွာ ရွင္ဇလြန္ ေစတီတစ္ဆူရွိတယ္ဆုိတာကုိပါ ၾကားဖူးၾကမွာပါ။  

ေစတီ ေတာ္ရဲ႕ေခါင္းေလာင္းပုံပတ္လည္မွာ အဂၤေတနဲ႔ပုံေဖၚထားတဲ့ သီရိ၀စၦ အမွတ္အသားမ်ားကုိ သတိထားဖူးပါသလား? အဲဒီအမွတ္အသားမ်ားဟာ အိႏၵိယႏုိင္ငံမွာ ထြန္းကားခဲ့တဲ့ ျဗဟၼဏ၀ါဒ၊ ဗုဒၶ၀ါဒ၊ ဇိန (ဂ်ိန္း)၀ါဒတုိ႔တြင္ အထြတ္အျမတ္ ထားေသာ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ အမွတ္အသားတစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရွးက်တဲ့အမွတ္အသားနဲ႔ တည္ၿငိမ္စြာ ရပ္ၿပီး ေအးခ်မ္းတဲ့အရိပ္ ႏူးညံ့တဲ့အသိမ်ားကုိ ေပးေနတဲ့ ရွင္ဇလြန္ေစတီကုိ ေအဒီ (၇၈၈) မွာ တည္ထားခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ သက္ေသတစ္ခုက ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ား ကုိယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈကုိ ပုိင္ဆုိင္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာကုိေစာစြာ ကုိးကြယ္ခဲ့တယ္ဆုိတာကုိပါ ေျပာျပလ်က္ရွိပါတယ္။ ဒါ့တင္ပဲ့လား။ ေအဒီ (၇) ရာစုမွ အထိမ္းအမွတ္မ်ားကုိ ထိန္းသိမ္းထားပါတယ္ဆုိတဲ့ ေကာ့ဂြန္းဂူတြင္ လွဴဒါန္းထားတဲ့ ေျမပုံဘုရားတြင္ပါရွိတဲ့ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ား အမည္၌ ယိခီ ထ၀ယ္စားသံဗ်င္ႏွင့္ ထား၀ယ္ၿမိဳ႕စားလုိ႔ မွတ္တမ္းတင္ထားတာကုိက ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ား ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ေစာစြာေျခခ်ခဲ့သူမ်ားဆုိတာကုိပါ ထပ္ဆင့္အသိေပးလ်က္ရွိပါတယ္။ စာဖတ္သူမ်ား လက္ခံဖုိ႔ခက္ခဲေနတုန္းပဲ့လား။ ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါဦး။ ထန္မင္းဆက္ သမုိင္းတြင္းပါရွိတဲ့ ေအဒီ (၇၅၆) ေႏွာင္းပုိင္း၏ ပ်ဴေခတ္ ကာလအေျခအေနကုိ ေဖၚျပတဲ့ေနရာမွာ ဒီလုိေလးေျပာျပထားပါေသးတယ္။ ေထာ္၀မ္၏ ေရွးေဟာင္းအသံ ထြက္သည္ Da-Van ႏွင့္ နီးစပ္ပါသည္။ ထုိေနရာသည္ ဒြါရာ၀တီႏွင့္ ဆက္စပ္သည္ ဟုဆုိထား၍ ဒ၀ယ္ (ထား၀ယ္) ဟုဆုိလ်င္ သင့္မည္ထင္ပါသည္။ ေစြမင္းဆက္သမုိင္းကလည္းေကာင္း ထန္မင္ဆက္သမုိင္းကလည္းေကာင္း ခမာသည္ စမၸါႏွင့္ ေထာ္ဟြမ္ (ထား၀ယ္) တုိ႔ႏွင့္ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ စစ္ဆင္ခဲ့သည္ ဆုိသည္ဟု ပါရွိခဲ့သည္။
 ေနာက္တစ္ေနရာတြင္ အနိရုဒၶႏွင့္ မင္းအဆက္ဆက္တုိ႔ အနီးအပါးကုိခ်ဲ႕ထြင္သိမ္းသြင္းသည့္အခါမွ ေပၚေပါက္ရာအက်ယ္အ၀န္းကား  
ေျမာက္  ေကာင္စင္မွ ေတာင္တလုိင္သေရႏွင့္ ထ၀ဲ အထိျဖစ္သည္ဟု ေဖၚျပထားျခင္းပင္။ ဒီသမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားဟာ ျမန္မာ့ေျမေပၚမွာ လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိးျဖစ္ရပ္တည္ခဲ့႐ုံမက ကုိယ္ပုိင္စကားနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈကုိပါ ထိန္းသိမ္းထားႏုိင္သူတုိ႔အျဖစ္ ေဖၚျပလ်က္ရွိပါတယ္။ 
 ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာနဲ႔မတူ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ား တကယ္ရွိခဲ့တယ္ဆုိတာကုိ ေျပာရဲခဲ့တာပါ။ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ားကေရာ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ေရွး က်လြန္းမက ေရွးက်တဲ့ ေရွးေဟာင္းစကားမ်ားကုိ သမုိင္းစဥ္လာမပ်က္ေျပာေနတဲ့ ထား၀ယ္သားမ်ားပါဗ်ာလုိ႔ ေျပာ ရဲတဲ့သတၱိ မရွိၾကဘူးလား။ ထား၀ယ္လူမ်ိဳးပါလုိ႔ေရာ လူေရွ႕မွာ ေျပာရမွာ ရွက္ေၾကာက္ေနတုန္းပဲ့လား။ သမုိင္းမရွိလုိ႔ ရွက္ေၾကာက္ေနတယ္ဆုိရင္ လက္ခံႏုိင္ေပမယ့္ သမုိင္းအတိအက်ရွိလ်က္နဲ႔ ရွက္ေနတယ္ ေၾကာက္ေနတယ္ဆုိရင္ေတာ့ စာဖတ္သူဟာ ထား၀ယ္စကားေျပာတဲ့ ထား၀ယ္သားေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။ ျမန္မာစကားေျပာတဲ့ ျမန္မာမ်ားပဲျဖစ္မွာပါ။ ကုိယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈ ကိုယ္ပုိင္စကားကုိ တန္ဖိုးမထားသူရယ္လုိ႔ ရွိမယ္မ ထင္ပါဘူးေလ။ သမုိင္းအခုိင္အမာရွိေနတဲ့ လူမ်ဳိးတစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနတာမုိ႔ ထား၀ယ္သားပါလို႔ ထား၀ယ္စကားနဲ႔ ရဲရဲႀကီးေျပာျပလုိက္ပါ။ အထင္ေသးစကားနဲ႔ ေျပာလာခဲ့မယ္ဆုိရင္လဲ ေျပာသူကုိ သမုိင္းမသိသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ စာနာစြာနဲ႔ နားလည္ေပးလုိက္ပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ စာဖတ္သူကုိယ္တုိင္ ေရွးေဟာင္းလူၾကီး ျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ။ လူႀကီးျဖစ္ရင္ လူႀကီးလူေကာင္းပီသဖုိ႔ လုိအပ္လုိ႔ပါ။
လူမ်ဳိးရယ္လုိ႔ျဖစ္လာၿပီဆုိရင္ စကားဟာ အဓိကအခန္းက႑မွာရွိေနတယ္ေျပာရင္ စာဖတ္သူမ်ားလက္ခံႏုိင္ပါ့မလား? စကားမရွိပဲ လူမ်ိဳးျဖစ္လာတဲ့လူဆိုတာ ကမၻာမွာရွိႏိုင္ပါ့မလား။ ေခတ္နဲ႔အညီေမြးဖြားၿပီး ေျပးလႊားေနတဲ့ လူသားမ်ားအတြက္ ေလ့လာဖုိ႔ အခြင့္အေရးအမ်ားႀကီးရွိတယ္ဆုိတာ မေမ့ပါနဲ႔။ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ားဟာ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားေတြ မသုံးတဲ့ အသံုးအႏႈံး မေျပာတဲ့စကားလုံးကုိ ေရွးေခတ္မွသည္ အခုထိ ေျပာေနတယ္ဆုိတကုိ ထား၀ယ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ စာေရးသူေကာင္းေကာင္းႀကီးသိပါတယ္။ ေလ့လာလုိ႔သိရတာပါ။ စကားတစ္ခ်ဳိ႕တူ႐ုံနဲ႔ လူမ်ဳိးတူသြားရတဲ့အျဖစ္ဆုိတာ မရွိေလာက္ပါဘူး။ အဲလုိသာျဖစ္သြားခဲ့မယ္ဆုိရင္ ျမန္မာတစ္မ်ဳိးလုံး အဂၤလိပ္လူမ်ဳိးျဖစ္သြားမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ စာဖတ္သူ မ်က္စိလည္သြားပါသလား? တစ္ခ်က္ေလာက္ အာ႐ုံစုိက္ၿပီးဖတ္ၾကည့္ပါဦး။
ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားေျပာေနတဲ့စကားထဲမွာ ကြန္ပ်ဴတာ၊ ဖုန္း၊ ကား၊ ဆုိင္ကယ္ စတဲ့ စကားေတြပါေနပါတယ္။ ဒါဟာ ကုိယ့္စကားမွာမရွိတဲ့ စကားတစ္ခုကုိ အလြယ္တကူေမြးစားတဲ့ သေဘာတစ္ခုပါပဲ။ ဘာသေဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။ ဆုိပါစုိ႔။ ကြန္ပ်ဴတာ ဆုိတဲ့အဂၤလိပ္စကားကုိ ေမြးစားတာမ်ဳိးမလုပ္ပဲ ျမန္မာလုိနဲ႔ တုိက္႐ုိက္ဘာသာျပန္ၾကည့္ပါ။ အေတာ္ခက္တာကုိ စာဖတ္သူမ်ားေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ေမြးစားၿပီးေျပာ႐ုံနဲ႔ အဲဒီ လူမ်ိဳးျဖစ္သြားတယ္ လူမ်ိဳးထဲမွာ ပါတယ္ေျပာရင္ စာဖတ္သူအပါအ၀င္ ဘယ္သူမွလက္ခံမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သမုိင္းကုိမေလ့လာတဲ့ ထား၀ယ္မ်ားကေတာ့ တစ္မ်ဳိးေတြးတာကုိ ၀မ္းနည္းစြာေတြ႔ရပါတယ္။ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးဆုိတာ ျမန္မာစကားကုိ အသံမပီပဲေျပာတဲ့ လူေတြမုိ႔ ျမန္မာထဲမွာပါတယ္ဆုိတဲ့အေတြးကုိ ဘုိးဘြားလက္ထက္ကတဲကယူလာတာမုိ႔ မ်ဳိးဆက္သစ္လူသားမ်ားဟာလဲ အလြယ္တကူပဲ လက္ခံသြားပါေတာ့တယ္။ တစ္ခ်က္ေလာက္ ေလ့လာၾကည့္ပါ ထား၀ယ္တုိ႔။

ကုိယ္ပုိင္စကားကုိ အရင္သုံးခဲ့သူမ်ားဟာ ဘယ္သူေတြလဲဆုိ တာကုိပါ။ ၁၉၆၀၊ ၁၉၆၁ ခု တကၠသုိလ္ႏွစ္ပတ္လည္ မဂၢဇင္းမွာ ေဖၚျပခ်က္ေလးကုိ ဖတ္ၾကည့္လုိက္ပါဦး။
 ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ပထမဆုံးၿမိဳ႕ျပ ထီးနန္းမ်ား တည္ေထာင္ခဲ့ၾကေသာ ပ်ဴမ်ား၏ ယဥ္ေက်းမႈအဆင့္အတန္းကုိ ဒီလုိေဖၚျပထားပါတယ္။  
“ဘာသာစကားအေနျဖင့္ တိဗက္-ျမန္မာ (Tibeto-Burma) စကားျဖစ္ေၾကာင္း ရဲရဲ ေျပာႏုိင္သည္၊ ျမန္မာႏွင့္ အမ်ဳိးနီးစပ္ဟန္ရွိသည္။ တစ္သံလွ်င္ သေဘာအဓိပၸါယ္တစ္မ်ိဳးတည္းဟူေသာ ဘာသာစကားျဖစ္၍ ၀ဏၰသံပိတ္ကုိပင္ အတြဲမခံေခ်၊ အသံနိမ့္ျမင့္ထင္ရွား၍ စာေရးသားရာ၌ အသံအေလးအေပါ့ညႊန္းရန္ (၀ိသဇၨနီ)မ်ားကုိ သုံးသည္။ အထူးသျဖင့္ သသၤကရုိက္သက္ အမ်ိဳးျခားစကားလုံးမ်ားကုိ ယူငင္သုံးစြဲေၾကာင္း သိရသည္”။ ထုိအခါ ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္းအတြဲ (၅)တြင္ ေဖၚျပေသာ ထား၀ယ္လူမ်ိဳးသည္ တိဗက္-ျမန္မာအစုမွ ျမန္မာလူမ်ဳိးအစု၀င္ျဖစ္သည္ ဟူေသာေဖၚျပခ်က္ႏွင့္ ဆရာေမာင္ေလးတင့္၏စာတမ္းပါ (ယေန႔ ျမန္မာစကား စာအေရးသားတုိ႔တြင္ လုံး၀မရွိေသာ (လ)ဆြဲသံမ်ား (ေအာ)သရေနာက္ န သတ္သံမ်ားသည္မ်ားသည္ ထား၀ယ္စကား၌ ယေန႔တုိင္သုံးစြဲေနဆဲျဖစ္ၿပီး ထုိအသံ စာလုံးေပါင္းမ်ားသည္ ျမန္မာထက္ေစာ၍ ေပၚခဲ့သည္ဟု ပညာရွင္မ်ားခန္႔မွန္းအဆုိျပဳထားသည့္ ပ်ဴစာတြင္ ရွိေနျခင္း (ျမေစတီေက်ာက္စာ ေလးဘာသာ၊ ႏုိင္ငံေတာ္ျပတုိက္၊ ယဥ္ေက်းမႈဗိမာန္၊ ၁၉၅၄) ဟူေသာေဖၚျပခ်က္ဟာ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ား ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဘယ္ေလာက္ ေစာေစာေပၚခဲ့တယ္ဆုိတာ ခန္႔မွန္းႏုိင္ပါတယ္။ 
 စာဖတ္သူမ်ား သိသာေအာင္ (လ)ဆြဲသံ (ေအာ)သရေနာက္ နသတ္သံနဲ႔ သုံးစြဲေနတဲ့ ထား၀ယ္စကားမ်ားအေၾကာင္းကုိ တင္ျပပါရေစဦး။

ထား၀ယ္စကားထဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံသားအားလုံးမသုံးႏုိင္တဲ့စကားျဖစ္တဲ့
 ပႅပ္ (ညာတာ၊ လိမ္တာ)။  ပႅီး (ပိန္း)။  ေပါႅန္း (ေျပာင္း)။  ေပ ႅး (ေျပး) ။ ေကႅာန္း (ေက်ာင္း)
 ကႅီး (က်ီးကန္း)။ စတဲ့စကားမ်ားပါပဲ။

ဒီလုိ စကားမ်ဳိးနဲ႔ အသံကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံသားအားလုံး ထား၀ယ္သူ ထား၀ယ္သားမွလြဲရင္ ဘယ္သူမွ မေျပာႏုိင္ဘူးဆုိတာ ရဲရဲႀကီးေျပာရဲပါတယ္။

 ၿပီးေတာ့ (ေအာ)သရေနာက္ န သတ္အသံမ်ားကေတာ့.....
 ေကာန္း (ေကာင္းတယ္)။  ေအာန္း (မ်က္စိေစြ)။
 ေတာန္း (ေတာင္းသည္) ။
 ေဆာန္း (ေဆာင္းထားသည္)။ စတဲ့စကားလုံးမ်ားကုိပါ ကုိယ္ပုိင္အသံအေနနဲ႔ သုံးစြဲေနတာပါ။ ဒါ့တင္ပဲလားဆုိေတာ့ ျမန္မာစကားနဲ႔ လုံး၀ကြဲလြဲတဲ့ စကားလုံးမ်ားကုိပါေျပာဆုိေနတဲ့ လူမ်ဳိး တစ္မ်ိဳးျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိပါ ယုံထားပါ။ စာဖတ္သူမ်ား အခုေရးျပလိုက္တဲ့စကားမ်ားကုိေတြ႔ရင္ သိသြားပါလိမ့္မယ္။
 ေဖာတ္သန္းေခႅးေခ်ာတ္ (ပုတ္သင္ညိဳ)
ရွိးဂိုသီး (သေဘာၤသီး) စတဲ့စကားေတြပါ။ ဘာသာေဗဒအေနနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာခ်င္တယ္ဆုိရင္ ေတာနယ္မ်ားကုိသြားျပီး
 ေလ့လာသင့္ပါတယ္။ ထား၀ယ္မ်ား ေရွးက်လြန္းတဲ့စကားကုိ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိးအခုထိ သုံးစြဲေနတယ္ဆုိတာကုိ အံ့ၾသစြာေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ေရွးက်တဲ့စကားေျပာရလုိ႔ ရွက္ေနတာလား။ ရွက္စရာလုိ႔ ထင္ရင္ အမ်ဳိးကုိ သစၥာေဖါက္ရာေရာက္တယ္ဆုိတာကုိေရာ စာဖတ္သူမ်ားသိပါရဲ႕လား။ သစၥာေဖါက္သူအတြက္ တန္ျပန္အက်ဳိးအေနနဲ႔ ေရာက္လာမွာကေတာ့ ဘယ္သူမွ လူရာသြင္းမွာမဟုတ္သလုိ လူမ်ဳိးမ်ားၾကားမွာလဲ မ်က္ႏွာသာေပးခံရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးဆုိတာ ေအဒီ (၈)ရာစုေလာက္ကတည္းက ေရွးစကားကုိေျပာျပီး အမ်ဳိးကုိေစာင့္ေရွာက္ခဲ့သူအျဖစ္ ေရွးက်လြန္းတဲ့စကားကုိ အခုထိေျပာရင္း လူမ်ဳိးနဲ႔ သိကၡာကုိ ေစာင့္ထိန္းထားဆဲပါ။
သမိုင္းကုိ ေက်ာခုိင္းခ်င္တဲ့ အသိမဲ့ ေခတ္ေပၚလူငယ္မ်ားေၾကာင့္ ေရွးစကားကုိ ႏွစ္ေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး ထိန္းသိမ္းခဲ့တဲ့ ေရွးထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ားကုိ သစၥာေဖါက္ရာ ေရာက္မေနဘူးလား။ 
 ေရွးေရွးက ကိုယ့္စကား ကုိယ့္ယဥ္ေက်းမႈကုိ ထိန္းသိမ္းရင္း ကုိယ့္ေနရာေဒသကုိကာကြယ္ခဲ့တဲ့ ေရွးထား၀ယ္ႀကီးမ်ားကုိ ေက်းဇူးအထပ္ထပ္ တင္ေနမိတယ္။ ေတြးရင္းနဲ႔ မ်က္ရည္၀ဲမိတယ္။ လူအနည္းစုျဖစ္ေပမယ့္ ကုိယ္ပုိင္စကားနဲ႔ ကုိယ့္လူမ်ဳိးကုိ ႏွစ္မ်ားစြာ ထိန္းထားႏုိင္ခဲ့တဲ့ အစြမ္းနဲ႔ သတၱိကုိလဲ ခ်ီးက်ဴးမိပါရဲ႕။

ထား၀ယ္ဟာ ျမန္မာလူမ်ဳိးထဲမွာပါတယ္လုိ႔ သမုိင္းကုိ ေက်ာခုိင္းတဲ့ လူေတြေၾကာင့္ ေရွးထား၀ယ္လူႀကီးမ်ားကုိ မ်က္ႏွာပူမိပါရဲ႕။ 

သမုိင္းကုိ ေသေသခ်ာခ်ာေလ့လာရင္ ကုိယ့္အဆင့္အတန္း ကိုယ့္အေျခအေန ဘယ္လုိရွိခဲ့တယ္ ဘယ္လုိဆက္ထိန္းသြားရမယ္ဆုိတာကုိပါ သိသြားပါ လိမ့္မယ္။ သမုိင္းစာအုပ္ ဘယ္မွာလဲ အဲဒီသမုိင္းကေရာ မွန္မွာတဲ့လား စတဲ့သံသယေမးခြန္းမ်ားနဲ႔ ဒီစာကုိဖတ္ ခဲ့မယ္ဆုိရင္……………..ေျပာလုိက္ပါရေစဦး… ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္း ဦးသန္႔အေၾကာင္းကုိ တရား၀င္ ထုတ္ခြင့္ရခဲ့တာေတာင္ အမွန္ေတြဘယ္ေလာက္ပါပါ သလဲ။ စာဖတ္သူမ်ားေလ့လာၾကည့္ရင္ သိမွာပါ။ ဒါဆုိ ထား၀ယ္သမုိင္းကုိေရာ ထုတ္ခြင့္ရခဲ့မယ္ဆုိရင္ အမွန္ဘယ္ေလာက္ ပါမယ္ထင္ပါသလဲ။ သိမ္းထားတဲ့စာအုပ္ကုိ ခ်ကုိက္လုိ႔ ေဟတုပစၥေယာမွ ေဟတပစၥေယာေျပာင္းသြားတာကုိ ေဟတုမ်ားျဖစ္ႏုိင္ေကာင္းပါရဲ႕
လုိ႔ျပင္ခြင့္ရေပမယ့္ ဆင္ဆာထိထားတဲ့ စာအုပ္မွာပါတဲ့ စာေၾကာင္းမ်ားကုိ ဘယ္လုိမ်ားျပင္ခြင့္ရမွာတဲ့လဲ။ ျပင္ခြင့္မရမဲ့အတူတူ တရား၀င္ မထုတ္တာဟာ ပုိေကာင္းမယ္လုိ႔ ေတြးမိတဲ့ သမိုင္းပညာရွင္မ်ား လက္ေရးနဲ႔ေရးထားတဲ့ သမိုင္းစာအုပ္ကုိ စာဖတ္သူမ်ား ဖတ္ခြင့္မရတာနဲ႔ သမုိင္းမရွိေတာ့ဘူးလုိ႔ ယူဆေတာ့မွာလား။ သမိုင္းစာအုပ္မရွိခဲ့ဘူးဆုိရင္ေတာင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ေနရာမွာ သမိုင္းကုိေျပာျပေနတဲ့ သက္ေသေတြ လူမ်ဳိးမ်ားေျပာေနတဲ့ စကားက သမုိင္းကုိေျပာျပေနတယ္ဆုိတဲ့ သက္ေသေတြကုိေရာ ေမ့ထားလုိက္ေတာ့မွာလား။ စာအုပ္ကုိပဲ သမုိင္းလုိ႔ယူဆရမွာလား? သုိ႔မဟုတ္ ေနရာေဒသမွာ တကယ္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့အရာမ်ား၊ တင္ခဲ့တဲ့မွတ္တမ္း သက္ေသမ်ားကုိပဲ သမုိင္းလုိ႔ ယူဆရမွာလား? လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိးရဲ႕ သမုိင္းကုိေလ့လာမယ္ဆုိရင္ တည္ရွိေနတဲ့လူမ်ဳိးတုိ႔ရဲ႕ေနရာနဲ႔ ေျပာေနတဲ့ စကားမ်ားကုိေလ့လာတာဟာ သမုိင္းကုိ ပုိမုိတိက်ေစမယ္လုိ႔ယုံၾကည္ပါတယ္။
လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးလုိ႔ သတ္မွတ္ခံရဖုိ႔ ဆုိရင္
၁။ ကုိယ္ပုိင္ဘာသာစကား
၂။ ကိုယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔
၃။ ကုိယ္ပိုင္စာေပရွိရမယ္လုိ႔ မွတ္သားခဲ့ဖူးပါတယ္။
တကယ္ေရာ ဒီမူေတြဟာ လူမ်ဳိးတစ္မ်ိဳးကုိ သတ္မွတ္တဲ့ေနရာမွာ တိက်တဲ့စံတစ္ခုျဖစ္ရဲ႕လား? ဒါေပမယ့္ လူမ်ိဳးမရွိေပမယ့္ စာေပရွိေနတဲ့အျဖစ္ေတြကုိေရာ စာဖတ္သူမ်ား ဘာမွတ္ခ်က္ေတြေပးခ်င္ပါသလဲ။ ဆုိပါစုိ႔ ပါဠိ ဆုိတဲ့စာေပနဲ႔ လက္တင္စာေပတုိ႔ဟာ လူမ်ိဳးရယ္လုိ႔မရွိပါဘူး။ စာေပကေတာ့ အခုထိရွင္သန္ေနဆဲပါပဲ။

 ၿပီးေတာ့စာေပနဲ႔လူမ်ိဳးပါရွိခဲ့တဲ့ပ်ဴမ်ား ျမန္မာ့ေျမေပၚက ေပ်ာက္သြားရတဲ့အျဖစ္ကုိေရာမွတ္ခ်က္
မေပး ႏုိင္ေတာ့ဘူးလား
(မြန္၊ ျမန္မာ၊ ပါဠိ၊ ပ်ဴနဲ႔ေရးခဲ့တဲ့ ျမေစတီေက်ာက္စာကုိ ကုိးကား)။
တကယ္ေတာ့ မူဆုိတာ ယူသင့္မွ ယူရတယ္ဆုိတာကုိ အထက္ကအျဖစ္အပ်က္ေတြက သက္ေသျပေနပါတယ္။

ထား၀ယ္စကားကုိ ပထမဆုံးေလ့လာသုေတသနျပဳ မွတ္တမ္းတင္ေပးခဲ့တဲ့ ဘာသာေဗဒပညာရွင္ ဆရာႀကီး ဦးေဖေမာင္တင္ အဆုိအမိန႔္က ထား၀ယ္လူမ်ိဳးနဲ႔ ထား၀ယ္စကားမ်ား ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ျပည့္စုံေနတယ္ဆုိတာကို ညႊန္းဆုိေနျပန္ေရာ။ အဆုိအမိန္႔က ဒီလုိပါ။
ေရွးေဟာင္း ပုဂံေက်ာက္စာမ်ားႏွင့္ ၿပိဳင္ေသာ ထား၀ယ္စကားသည္ တုိးတက္လ်က္ရွိေသာ ယခု ျမန္မာစကားထက္ ႏွစ္ေပါင္း (၈၀၀) ခန္႔ေစာ၍ ယဥ္ေက်းမႈသက္ေသခံလ်က္ရွိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ပ္တုိ႔သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ေဒသႏၱရစကားမ်ားကုိ တတ္အားသမွ်ေလ့လာၾကရာ၏။ ယဥ္ေက်းမႈမဲ့သည္ဟု အထင္ခံရေသာ ထား၀ယ္စကားသည္ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ျပည့္၀လ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသကဲ့သုိ႔  က်န္ေဒသႏၱရဘာသာ စကားမ်ား၌လည္း ယဥ္ေက်းမႈ အခ်က္အလက္ေတြ႔ရလိမ့္မည္  တဲ့။

႐ုိးသားတဲ့ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ားမွာ ကုိယ္ပုိင္စာေပမရွိခဲ့ဘူးလား? ေမးဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုပါပဲ။ တကယ္လုိ႔သာ ကုိယ္ပုိင္စာမရွိခဲ့ဘူးဆုိရင္ ထား၀ယ္မွာ ေရွးက်တယ္လုိ႔သတ္မွတ္ခံရတဲ့ သာဂရၿမိဳ႕ေဟာင္းတူးေဖၚတုန္းက ရရွိခဲ့တဲ့မွတ္တမ္းေတြကုိေရာ ဘာစာမ်ားနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ပါလိမ့္။ ျမန္မာစာ ျမန္မာစကားနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ တယ္ေျပာရင္ေတာ့ စာေရးသူအေနနဲ႔ လက္ခံဖုိ႔ျငင္းရပါလိမ့္မယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔ပါလဲ။

သမုိင္းပညာရွင္ ေဒါက္တာ သန္းထြးန္ရဲ႕မွတ္တမ္းေလးကုိ ခဏေလာက္ဖတ္ၾကည့္လုိက္ပါ။ 
 ပ်ဴနဲ႔ မြန္ေတြက ျမန္မာေတြကုိ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ စာေရးနည္းပညာကုိ သင္ေပးခဲ့လုိ႔ ျမန္မာေတြ ခရစ္ႏွစ္ (၁၀)ရာစုေလာက္ကပဲ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြျဖစ္လာၿပီး ခရစ္ (၁၁) ရာစုႏွစ္မွာ စာေရးတတ္ၿပီလုိ႔ ေျပာလုိ႔ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ဒီမွာ က်ေနာ္ဆုိလုိတာက ယေန႔ျမန္မာႏုိင္ငံလုိ႔ေခၚတဲ့ ေဒသမွာေနၾကတဲ့ ပ်ဴေတြဟာ ခရစ္ႏွစ္ တစ္ရာစုကစၿပီး စာေရးနည္းတတ္ၿပီး မြန္ေတြလဲ ပ်ဴေတြနဲ႔ တန္းတူ စာေရးနည္းပညာကုိတတ္မယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ပ်ဴေရာ မြန္ပါ ဗုဒၶသာသနာ၀င္မျဖစ္မီက ျဗဟၼဏ သာသနာ၀င္ေတြျဖစ္ခဲ့တယ္လုိ႔ ေရွးေဟာင္းသုေတသန (Archaelogy) အမ်ားႀကီးျပႏုိင္ပါတယ္ လုိ႔ဆုိခဲ့တာ ေၾကာင့္ပါ။

ရွင္ဇလြန္ကုိ ေအဒီ (၇၈၈)မွာ တည္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့မွတ္တမ္းကုိ ေရးခဲ့တာဟာ ျမန္မာစာနဲ႔ မဟုတ္တာေတာ့ လုံး၀ေသခ်ာသြားပါျပီ။ ဒါဆုိ ထား၀ယ္စာ သုိ႔မဟုတ္ ပ်ဴစာ သုိ႔မဟုတ္ မြန္စာနဲ႔မ်ား မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ေလ မလားပဲ။ မေသခ်ာတဲ့ အေတြးတစ္ခုက စိတ္ကုိေ၀၀ါးေစပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ မွတ္တမ္းက်န္ခဲ့တယ္ ဆုိတာပါပဲ။ ဘာျဖစ္လုိ႔ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ားမွာ စာေပမရွိေတာ့တာလဲ။ တကယ္ေရာ စာေပမရွိခဲ့တာလား။ စာေပမရွိ ပညာမတတ္ပဲနဲ႔ ဘယ္လုိမ်ား ကုိယ္ပုိင္စကားနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈကုိ ထိန္းခဲ့ပါသလဲ။ ဒါဆုိ ကုိယ္ပုိင္စာေပက ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ရတာလား သုိ႔မဟုတ္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားတာလား။ ဒီေမးခြန္းမ်ားကေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ စိတ္ထဲနဲ႔ ႏွလုံးသားထဲမွာ ထာ၀ရရွင္သန္ေနမဲ့ အရာေတြပါပဲ။

       လက္လွမ္းမီသေလာက္ အေတြးကုိဆြဲဆန္႔ၾကည့္ မိေတာ့ စာေပမရွိပဲနဲ႔ လူမ်ဳိးလုိ႔ သတ္မွတ္ခံရသူမ်ား။ လူမ်ဳိးသတ္မွတ္ၿပီးမွ စာေပေပၚခဲ့သူမ်ား ကမၻာမွာ ရွင္သန္ေနတာကုိေတြ႔ရျပန္ပါတယ္။ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ စီးပြားေရး အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့ စကၤာပူဟာ မေလးရွားက ခြဲထြက္ထားတဲ့ႏုိင္ငံဆိုတာ သမုိင္းသိသူမ်ားလက္ခံမယ္ထင္ပါတယ္။ စကၤာပူႏုိင္ငံဆုိတာ မေလးနဲ႔ တရုတ္တုိ႔ အုပ္စုိးတဲ့ႏိုင္ငံဆုိရင္လဲ မွားမယ္မထင္ပါဘူး။
၁၉၅၀ ထိ စကၤာပူႏုိင္ငံနဲ႔ စကၤာပူလူမ်ိဳးဆုိတာ ကမၻာမွာမရွိေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေျပာင္းလဲခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔တည္ေဆာက္ထားတဲ့ လူသားမ်ားျဖစ္လုိ႔ ေျပာင္းလဲရင္းနဲ႔ အခုဆုိရင္ ကမၻာမွာ စကၤာပူလူမ်ဳိးရယ္ ျပီးေတာ့ စကၤာပူစာရယ္လုိ႔ ေပၚေပါက္ေနျပီေလ။
မေလးရွားလူမ်ိဳးလဲ ထုိနည္းလည္း ေကာင္းပါပဲ။ စာေပမရွိတဲ့လူမ်ိဳးပါ။
  စာေပမရွိလုိ႔ အဂၤလိပ္စာကုိ အသံထြက္နဲ႔ ေရးနည္းကုိထြင္ခဲ့တာမုိ႔ အခုဆုိရင္ မေလးစာဆုိတာကုိပါ ကမၻာကလက္ခံေနျပီေလ။ စာေပမရွိလုိ႔ လူမ်ိဳးဆုိတာ လက္ခံစရာမလုိဘူးလုိ႔ စာဖတ္သူ ေတြးေနတုန္းပဲ့လား။ စာေပဆုိတာ လူမ်ိဳးရွိမွ ေပၚတဲ့အရာ လူေတြက အသံထြက္သေကၤတနဲ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အရာဆုိတာကုိ စာဖတ္သူလက္ခံမယ္ထင္ပါတယ္။ စာေပမရွိေပမယ့္ မေလးရွားလူမ်ိဳး စကၤာပူလူမ်ိဳးလုိ႔ လက္ခံ သတ္မွတ္ထားတဲ့ စာဖတ္သူဟာ စာေပမရွိေသးေပမယ့္ လူမ်ဳိးနဲ႔ စကားဆုိတာ အခုထိေျပာဆုိရွင္သန္ေနတဲ့ ထား၀ယ္လူမ်ဳိးမ်ားကုိ လူမ်ဳိးမရွိဘူး ယဥ္ေက်းမႈမရွိဘူးလုိ႔ ဘာလုိ႔မ်ား ေစြေစာင္းတဲ့ အသိနဲ႔ၾကည့္ေနရတာလဲ။ ကမၻာႀကီးဟာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ေျပာင္းလဲေနပါတယ္။ ေျပာင္းလဲမႈနဲ႔အတူ ေျပာင္းလဲဖုိ႔ႀကိဳးစားေနတဲ့ သူေတြထဲမွာ လူေတြပါေနတယ္ဆုိတာကုိ စာဖတ္သူမ်ားျငင္းႏုိင္မယ္မထင္ပါဘူး။

 ေခတ္နဲ႔အညီ ေျပးလႊားေနတဲ့ စာဖတ္သူလူ သားမ်ားဟာ သမုိင္းတိက်တဲ့ အျဖစ္တစ္ခုကုိ လက္ခံဖုိ႔ျငင္းဆန္ေနဦးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ စာဖတ္သူဟာ ေခတ္နဲ႔ အညီေနၿပီး ေခတ္ကုိလက္ခံသူတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူးလုိ႔ပဲ ယူဆရလိမ့္မယ္ထင္ပါရဲ႕။ အသိေတြနဲ႔ ျပည့္စုံ႐ုံမက ေခတ္နဲ႔ပါ အညီေနႏုိင္တဲ့ စာဖတ္သူမ်ားဟာ သမုိင္းနဲ႔ ျပည့္စုံျခင္းမက ျပည့္စုံလြန္းလွတဲ့ ကုိယ္ပုိင္စကား ကုိယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈ ကုိယ့္လူမ်ဳိးမ်ားကုိ ဘာလုိ႔တန္ဖိုးမထားႏုိင္ရမွာလဲ။

 ေခတ္ေတြ ဒီေရလုိ စီးဆင္းၿပီး အၿမဲေျပာင္းလဲသြားေပမယ့္ ေဘာ၊ ေဘာင္ ၊ဘင္၊ ဘီ၊ ေဘး ၊ဘုိး၊ ဘ ကတည္းက ေစာင့္ထိန္းခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္ ဘာသာစကားမ်ားကုိ စာဖတ္သူမ်ားရဲ႕ သား၊ ေျမး၊ ျမစ္ ၊တီ ၊တြတ္၊ ကၽြတ္၊ ကၽြတ္ဆက္၊ ဆုိတဲ့ ေဆြခုနစ္ ဆက္ မ်ဳိးခုနစ္ဆက္ထိ မေျပာင္းမလဲ ဆက္လက္စီးဆင္းသြားေအာင္လုပ္ဖုိ႔က စာဖတ္သူရဲ႕လက္ထဲမွာရွိေန တယ္ဆုိတာကုိ မေမ့ပါနဲ႔။ စာဖတ္သူဟာ သမုိင္းတစ္ေခတ္ထူေထာာင္သူဆုိတာကုိ သုိ႔မဟုတ္ ေဆြခုနစ္ဆက္ မ်ိဳးခုနစ္ဆက္ရဲ႕ သမိုင္းေပးတာ၀န္ကုိ ဆက္လက္သယ္ေဆာင္သူဆုိတာကုိ မေမ့ဘူးဆုိရင္ တာ၀န္သိစိတ္နဲ႔ ဆက္လက္တာ၀န္ယူသြားဖုိ႔ပါပဲ။
သမုိင္းေပးတာ၀န္ေက်သူမ်ားျဖစ္ပါေစ။ ။
 စာေရးသူ – ဦးဉာဏ၀ရ  (၂၅၊ ၉၊ ၂၀၁၂)
http://www.tavoyanvoice.com/?p=951 မွတိုက္႐ုိက္ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
ဆရာေတာ္အား ေက်းဇူးတင္စြာ အႀကိမ္ႀကိမ္ဦးခိုက္ပါသည္ဘုရား...
                                      ျပန္လည္ေ၀မွ်သူ...လြင္႔ေမာင္ေမာင္ (ထား၀ယ္)

ေျမြဆိုး

ေျမြဆိုး    “ခင္ႏိုင္ဦး”ေရးသည္

ည ၁၂ း ၀၀ နာရီ
ေဆးရံုၾကီး၊ အထူးၾကပ္မတ္ကုသေဆာင္၊ ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳ့ ။
“ပိုးထိတယ္”  “ပိုးထိတယ္”  ဟု ေအာ္ဟစ္ကာ
လူတစ္မေလာက္ ေဆးရံုထဲ သုတ္သီးသုတ္ျပာျဖင့္ ၀ုန္းဆန္ျပီး၀င္ခ်လာသည္။
သည္အခ်ိန္ သူတို႔ကို တားမိလွ်င္ တားေသာသူကား အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ေၾကြမြသြားႏိုင္ေလာက္သည္။
ေခါင္းေဆာင္ဟု ထင္ရသူက ထိပ္ဆံုးမွ သုတ္ခ်လာျပီး လက္တြင္ကိုင္လာေသာ အထုပ္တစ္ထုပ္ကို အထူးၾကပ္မတ္ကုသေဆာင္ထဲ အလုပ္မ်ားေနေသာ က်ေနာ္တို႔ ေရွ ႔တြင္ ပစ္ခ် လိုက္ သည္။
“ဘုမ္း”!!
“အမေလး ....ေလးးး” “(အား ဘားဘား)”
ေဆးရံုအေရးၾကီးလာနာခန္းထဲရွိ လူနာမ်ားလူနာေစာင့္မ်ား ထ ေအာ္ ၾကသည္

''ေျမြထုပ္ၾကီး''

''ဆရာ၀န္  သည္မွာ ေျမြ ၊  ... သည္မွာ လူနာ
 ေျမြဆိပ္ေျဖေဆး ထိုးေတာ့  အခုထိုး...
ၾကာေနမွာစိုးလို႔ေျပာတာ  အခု တစ္ခါတည္း ထိုးေတာ့
ဟုတ္တယ္မွတ္လား 
ေျမြပါတစ္ခါတည္း ရေအာင္ကို ရိုက္သတ္လာတာ  စကားအမ်ားၾကီးေျပာေနရမွာစိုးလို႔
အဲ့မွာ ေျမြေပြး  ထိုးေတာ့  '' 
သူ႔ အသံကအေတာ္ျပင္းထန္ ျပီး အမိန္႔ ေပးသံ


''ေနပါဦး  ေနပါဦး  
ဘယ္အခ်ိန္က ကိုက္တာလဲ  ဘယ္ေနရာကို ကိုက္တာလဲ'''

က်ေနာ္ ခပ္ဆတ္ဆတ္ ျပန္ေမးျဖစ္သည္..
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔လုပ္ၾကံခံရတဲ့ေန႔က အတြင္း၀န္ရံုးခန္းထဲက ေသနတ္သမားေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္လက္ကာျပျပီး စကားထေျပာသည့္အခန္းကို
ဘာမဆိုင္ညာမဆိုင္ သြားေျပးျမင္မိလိုက္ေသးသည္

''ေဆးထိုးဖို႔က အဓိက မဟုတ္လား ဆရာ
ထိုးေတာ့ေလ  ဘာလဲ ေဆးမရွိ ဘူးလားး''
လူအမ်ားၾကီးထဲမွာ သည္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးက ဘဲ ေျပာေနသည္


'' ရွိပါတယ္ ေဆးက အျပည့္အစံုရွိပါတယ္
ဘယ္အခ်ိန္က ကိုက္ခံရသလဲ  ဘယ္ေနရာကို ကိုက္သလဲ  ေျပာပါဦး''

''ေျမြေတာင္ ပါေနျပီေလ ဆရာ ေျမြကိုက္ပါတယ္ လို႔ေျပာေနတာ''

''ေျခေထာက္ကို ဆရာ  ေျခထာက္ကို  နာရီ၀က္ေလာက္ဘဲ ရွိဦးမယ္''
 ဟု ေဘးက လူလတ္ပိုင္းအမ်ိဳးသမီးက ျပန္ေျဖသည္

'' အင္း ၾကည့္စမ္းပါဦးမယ္ '' 

ေျမြကိုက္ဒဏ္ရာကို စစ္ၾကည့္သည္  ဘယ္ဘက္ေျခက်င္း၀တ္မွာ အစြယ္ရာ ေတြ႔ရသည္
ဒဏ္ရာက အနည္းငယ္ေရာင္ေနသည္  လူနာက ခပ္ေအးေအးပင္ ျဖစ္သည္
လိုက္ပို႔ ေသာ လူအုပ္ၾကီး ေၾကာင့္ အနည္းငယ္ စိတ္လႈပ္ရွားဟန္ရွိသည္

ေဆးရံုေပၚသို႔ အေရးေပၚလူနာေရာက္ျပီဆိုလွ်င္ ကၽြမ္းက်င္ေနျပီးေသာ ဆရာမမ်ားက အေျခအေနကိုလိုက္၍ မိမိတို႔ ဘာသာ
လုပ္ေဆာင္ အလိုေလ်ာက္လုပ္ေဆာင္တတ္ၾကသည္။

ယခုလည္း လူနာအားေနရာခ်ျခင္း၊ အပ္ထိုးျခင္း ၊ အဖ်ားတိုင္းျခင္း ၊ ေသြးေဖာက္ျခင္း ၊ လိုအပ္ပါက ေအာက္ဆီဂ်င္ေပးျခင္း တို႔ကို
စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း အသင့္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကျပီ ျဖစ္သည္။ ထို႔ အတူ အလုပ္သင္ဆရာ၀န္မ်ား၊ လက္ေထာက္ဆရာ၀န္မ်ားကလည္း
ေသြးဖိအားတိုင္းျခင္း၊ ေရာဂါစစ္တမ္း အျမန္ယူျခင္း၊ ႏွင့္ လူနာ၏ အေျခအေနအားသံုးသပ္ျပီး ကုသခ်က္ကို ညႊန္ၾကားေပးေနျပီ ျဖစ္သည္။

လူနာ၏ Vital Sign အားလံုး ေကာင္းမြန္ျခင္း ႏွင့္ လူနာ၏ ေယ်ဘုယ်အေျခအေနကို ေကာင္းမြန္ျခင္းေၾကာင့္
လတ္တေလာ အေျခအေနအရ လူနာမွ မိမိတို႔ ေရွ႔တြင္ ျဖဳတ္ကနဲ ေသမည္႔ အေျခအေနမဟုတ္ ဟု သိေနသည္။   ေျမြကေတာ့ ေျမြေပြးေသခ်ာေနသည္။
တစ္ခ်ိန္ထဲမွာ ဘဲ CT ေဖာက္ျခင္း ၊ ECG ဆြဲျခင္း ပံုမွန္ေဆးးစစ္မွုမ်ားကို
လုပ္ေနၾကသည္။လူနာရွင္ႏွင့္ လူနာအား အေျခအေနကို ရွင္းျပသည္။

''ေဆးမထိုးေသးဘူးလား  ေျမြဆိပ္ေျဖေဆးမထိုးၾကေသးဘူးလား
ဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ    ''
ေစာေစာက ေခါင္းေဆာင္ၾကီး က ထပ္ေအာ္ေျပာျပန္သည္

''သည္မွာ  က်ေနာ္ေျပာျပမယ္
စိတ္ကို ေအးေအးထား  လိုအပ္တာေတြကို ခ်က္ျခင္းလုပ္ေပးေနတယ္
ဒါေပမဲ့ ေျမြကိုက္လို႔တက္လာတဲ့ လူနာတိုင္းကို ေျမြဆိပ္ေျဖေဆးမထိုးဘူးးးး''

''ဗ်ာ........မထိုးဘူးလား ? ''

''ဟုတ္တယ္ လူနာရဲ့ အေျခအေနကို က်ေနာ္တို႔ စစ္ေနတယ္
ေျမြဆိပ္ေျဖေဆးက သူ႔ကို ထိုးရမယ္ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ရွိမွ ထိုးတယ္
ခင္ဗ်ားေျပာသလို ေရာက္တာနဲ႔ တန္းထိုးတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး''

''သည္ေျမြကိုက္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ တိတိက်က်ေျပာၾကည့္ပါ''

''နာရီ၀က္ဘဲ''

''မဟုတ္ေသးဘူး စေရာက္တုန္းက လဲ နာရီ၀က္ ခင္ဗ်ားေျပာတာ အခုလဲ နာရီ၀က္ဘဲ လား
တစ္နာရီေတာ့ ထားလိုက္ပါ''

''ဒီလိုဆရာ  လယ္၀န္းထဲမွာ ဖားသြားရိုက္တာ အိမ္ကို ျပန္လာတာဆို နာရီ၀က္
ကားငွားတာနဲ႔ ဆို နာရီ၀က္ သည္ကို လာတာ လမ္းမွာ နာရီ၀က္ေလာက္ဆိုေတာ့ တစ္နာရီ ခြဲ သာသာ တစ္နာရီမတ္တင္းေလာက္ရွိျပီ'' ဟု
ေဘးက အမ်ိဳးသမီးက ၀င္ေျပာေပးရွာသည္

''အဲ့ဒါေျပာတာေပ့ါ
အစ္မက သူနဲ႔ ဘာေတာ္ သလဲ''

'' က်မ အမ်ိဳးသားပါ ဆရာ''

''ကိုက္တာက သည္ေျမြဆိုတာေရာ ေသခ်ာလား''

''ဟား  ဟုတ္တယ္ ဆရာ ဟုတ္တယ္  ''
ေစာေစာက ဆရာၾကီးက ၀င္ေျဖသည္

''ေမွာင္ေနတယ္ေလ ျမင္လိုက္လို႔လား လူနာက''
က်ေနာ္ လူနာကိုလွည့္ ေမးလုိက္သည္

''ဆစ္ကနဲ ဆိုျဖစ္သြားေတာ့ ေဘးနားကျမတ္ဖုတ္ေတြ လွုတ္သြားတယ္
အဲ့ဒါနဲ႔ အဲ့သည္ေနရာကို က်ေနာ္ မိးထိုးျပီး ရွာေတာ့ သည္ေကာင္ကို
ေတြ႔တာဘဲ အဲ့ဒါနဲ႔ ရိုက္သတ္လာတာ''

'' ဟုတ္ပါျပီ
 ေအာ္  . . . . ခင္ဗ်ာကေရာ   ဘာေတာ္လဲ ...''
ေစာေစာက ဆရာၾကီးကို က်ေနာ္ ေမးလိုက္သည္...

''က်ဳပ္က သံုးဘီးေမာင္းတာ လိုက္ပို႔တာ ဘာမွ မေတာ္ဘူး က်ဳပ္တို႔ ရြာသားဘဲ
အသိစိတ္ဓါတ္နဲ႔ ကူညီတာ''

''ဟုတ္ပါျပီ
တခါခါက်ေတာ့လဲ ကိုက္တဲ့ အေကာင္က တျခား ရိုက္သတ္လာတာ တျခား ျဖစ္တတ္တယ္
သည္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က လူနာကို ေျမြဆိပ္သင့္တဲ့ လကၡဏာ ရွိမရွိ ၾကည့္ရတယ္
ျပီးေတာ့ ကိုက္တဲ့ေျမြအမ်ိဳးအစားကို သံုးသပ္ၾကည့္ရတယ္ ''

''ဒါဆို ဒီေျမြက ရိုက္လာလဲ အပိုဘဲ လား''

''အပိုဘယ္ျဖစ္မလဲ ေျမြပါေတာ့ သူ႔ကို ထည့္စဥ္းစားရတာေပ့ါ
သည္ေျမြကိုက္တာ ေသခ်ာတယ္ဆိုရင္
အဆိပ္ရွိတဲ့ေျမြလား  ရိုးရိုးလား  ဘာေျမြလဲ သိရတာေပ့ါ
ေဆးကုတဲ့ေနရာမွာ အမ်ားၾကီး ကူညီတယ္ တခ်ိဳ႔က်ေတာ့လဲ ေျမြပါလာမွ ရမယ္ဆိုျပီး
ေျမြမမိေသးလို႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ ေရာက္လာတာလဲ ရွိတယ္  အဆင္မေျပဘူး
တခ်ိဳ႔က်ေတာ့လဲ ေတြ႔တဲ့ေျမြ ဆြဲရိုက္လာတယ္  .... ..
ခင္ဗ်ားသိတာဘဲ  သည္လည္ကြင္းထဲမွာ ေျမြလိုက္ရွာရင္ မေတြ့ဘဲ ေနမလား
ေဆးရံုကို လာတတ္တာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္''

''အားကိုးပါတယ္ ဆရာ က်မတို႔လဲ ဘာမွ မသိဘူး ေကာင္းသလို ၾကည့္လုပ္ေပးပါ''
လူနာ၏ ေဆြမ်ိဳးမ်ားက ၀ိုင္းေျပာၾကသည္

''ေျမြကိုက္တယ္ဆိုေတာ့ သည္ကိုေရာက္လာတဲ့ လူနာတိုင္းက အခုလို ဘဲ စိုးရိမ္တတ္ၾကပါတယ္
အခု လုပ္ရမယ့္ ဟာအားလံုးကို က်ေနာ္တို႔ လုပ္ေပးေနတယ္
စိတ္ေအးေအးထားပါ  ခင္ဗ်ားတို႔ အဲ့ေလာက္ၾကီး မစိုးရိမ္ပါနဲ႔  လူနာကို အားေပးပါ
ေဆးရံုက ဆရာ၀န္၊ ဆရာမေတြ ညႊန္ၾကားထားတဲ့အတိုင္း လုပ္သြားပါ ''  

လူနာခင္ျမာ အေတာ္ေလး တည္ျငိမ္သြားသည္ 
အေျခအေနအရ လူနာကို ေျမြဆိပ္ေျဖေဆးထိုး ေပးသည္။ ေဆးထိုးေနျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း လဲ အသိေပးထားသည္။
ေအးေအးေဆးျဖစ္မွ  ေစာေစာက လူအမ်ားနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္သည္။

''ညအခ်ိန္ၾကီး ဖားသြားရိုက္တာ မီးယူသြားမွာေပ့ါ  ဘယ္လို ျဖစ္သြားတာလဲ''

''မီးက အဲ့သည္ည က သိပ္မလင္းဘူး  ဘထၳရီအားနည္းေနတယ္ ထင္တယ္''

''အင္း လယ္လုပ္တယ္မဟုတ္လား
ကိုယ္ပိုင္လား  အငွားလား''

''လယ္ပိုင္ပါ  ဖားေလးငါးေလး စားရေအာင္လို႔ပါ
သိတယ္မို႔လားဆရာ  ႏွစ္ေပါက္မွ စပါးေပၚမွ ပိုက္ဆံရတာကိုး 
ကေလးေတြ ေက်ာင္းဖြင့္ေတာ့ မယ္
ေက်ာင္းအပ္စားရိတ္လဲ ရ  အိမ္လဲ ေစ်းဖိုး၀င္ခုေအာင္လို႔
မႏွစ္က စုထားတာက မ်ိဳးခ်ရင္ သံုးရေတာ့မယ္ေလ
ေလာက္မယ္လားေတာ့ မသိဘူး''

''အင္းေပ့ါ  က်ေနာ့္ မိဘေတြကလည္း လယ္ သမာ မ်ိဳးရိုးပါဘဲ နားလည္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား
က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္လဲ ေတာရြာပါဘဲ''

''ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာရယ္ ျဖစ္မွေတာ့ ေဆးရံုေဆးခန္းလာရျပီေပ့ါ
တယ္ကိုမလာခ်င္ဘူးးးး ရွိတာကုန္ေတာ့မယ္''

''လာရမွာေပ့ါ  အထူးသျဖင့္ ေျမြကိုက္ခံရရင္ေတာ့ ေဆးရံုကို အခ်ိန္မွီလာေစခ်င္တယ္
အျပင္က နဲ႔ မကုေစခ်င္ဘူး
ျဖစ္လို႔မွ ျဖစ္ရင္ေတာ့ ေသမွာ ... ေဆးရံုလာတတ္တာကို ေက်းဇူးတင္တယ္
အရင္ေခတ္နဲ႔ မတူေတာ့ဘူး
ေဆးရံုေတြမွာ တခ်ိဳ ႔ အတိုင္းအတာ အထိ အခမဲ့ ကုေပးေနျပီ

ဆရာ၀န္ ၊ဆရာမေတြအတြက္ ကုသခလံုး၀ေပးစရာ မလိုဘူး

လံုးလံုးၾကီး အခမဲ့ ေတာ့ လူတိုင္းအတြက္ မလြယ္ေသးဘူးေပါ့ဗ်ာ

ဒါေတာင္ တခ်ိဳ ႔ လူနာေတြဆိုရင္ လံုး၀မတက္ႏိုင္ရင္ လံုး၀ကို အခမဲ့ အစအဆံုးကုေပးတာမ်ိဳးရွိတယ္

က်ေနာ္ၾကံဳဖူးတဲ့ ေမာ္လျမိဳင္ သားဖြားမီးယပ္ေဆာင္မွာ ဆိုရင္ တခ်ိဳ ႔  ခြဲရမယ့္ ကိုယ္၀န္သည္ေတြ ၊ အေရးေပၚလူနာေတြဆိုရင္
အစအဆံုးခြဲျပီး တဲ့အထိ၊ ေဆးရံုက ဆင္းတဲ့အထိကို တစ္က်ပ္မွ မယူဘဲ ကုေပးခဲ့တာ က်ေနာ္ ကိုယ္ေတြ႔ဘဲ
ဒါ အရင္ ႏိုင္ငံေတာ္က ေဆးကုသမွဳကို တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွု မေပးခင္ကတည္းက သည္လို လုပ္ေပးခဲ့တာ
သည္အတြက္ကုန္က်စားရိတ္ေတြကို ေဆးရံုတက္ခဲ့တဲ့ အလွဴရွင္ေတြရဲ့ အလွဴေငြေတြထဲကေနေပးတယ္
အဆင္မေျပရင္ အိုဂ်ီဆရာ၀န္မၾကီးက ေပးတာမ်ိဳး၊ ဆရာ၀န္ေတြက စိုက္ေပးတာမ်ိဳးလဲ ရွိဖူးတယ္

က်ေနာ္တို႔ လူမ်ိဳးေတြကလဲ သိတယ္ မဟုတ္လား
အလကာေပးတယ္ဆို  အကုန္ယူတာ တခ်ိဳ ႔ ေတြဆို အိုဂ်ီေဆာင္ကို စေရာက္တည္းက အရပ္ထဲကဆရာမၾကီးက ဒိုင္ခံ သူ႔အမ်ိဳးေတြကို ေခၚေခၚလာျပီး ပိုက္ဆံတျပားမွ မရွိပါဘူးဆိုျပီး စ လာ တာမ်ိဳး
အမ်ားၾကီး ၾကံဳရတယ္
ထားပါေတာ့ ဒါက ေျပာျပတာ ''

''ဟုတ္တယ္ ဆရာ က်မတို႔ ကေတာ့ လူနာအသက္ရွင္ဖို႔ ပါဘဲ''

''ဟုတ္ပါျပီ အတက္ႏိုင္ဆံုးၾကိဳးစားၾကပါမယ္  ''

ဤတြင္

''ဟုတ္တယ္ ဆရာ ေဆးရံုမွာ အခမဲ့ ကုေပးတယ္ဆိုျပီးေတာ့ ပိုက္ဆံေတာင္းတယ္''
တကၠဆီ ဆရာၾကီးက ၀င္ေထာက္သည္

''သည္လိုမ်ိဳးေပ့ါ အရင္စနစ္က အခုမဲ့ကုသမွဳေပးတဲ့စနစ္
ေဆးကုသဖို႔အတြက္ ဆရာ၀န္ကို ေဆးကုသခ ( ၀ါးခ) ေပးစရာမလိုဘူး ဒါေပမဲ့ ေဆးဖိုးကေတာ့ ေပးရတယ္

အခုကေတာ့ ေဆးဖိုးကိုပါ ႏိုင္ငံေတာ္က တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ကူညီေပးလာျပီ
သည္ေတာ့ အခုဆိုရင္ လူနာက ရွင္က ဆရာ၀န္၊ ဆရာမကို ေပးစရာလဲ မလိုတဲ့ အျပင္ကို
 ေဆးတစ္ခ်ိဳ ႔ကိုပါ  အခမဲ့ရလာျပီ ။   လိုအပ္တဲ့ ေဆးဖိုးအခ်ိဳ ႔ ကိုေတာ့ ေပးရႏိုင္တယ္။''

''  ျမန္ျမန္က်န္းမာပါေစလို႔ က်ေနာ္ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။
စိုက္ပ်ိဳးတဲ့ စပါးဆန္ေရသည္လည္း ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး၏ ေႏွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးျခင္းမွ ကင္းေ၀းပါေစ။
ခင္ဗ်ားတို႔ လယ္သမားေတြအေပၚမွာလည္း ႏိုင္ငံေတာ္က သနားျပီးေတာ့ သည္ထက္ကို ဆယ္ဆ ကူညီပါေစ  ဆိုျပီး
ဘုန္းၾကီး အသံနဲ႔ ဆႏၵျပဳေပးခဲ့တယ္။

ဖား ေတာ့ ဆက္မရိုက္ ၾကပါနဲ႔ေပ့ါဗ်ာ  လို႔ ။

''ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ ဆရာရယ္ '' တဲ့ 

အဲ့သည္ညက က်ေနာ္ တစ္မိနစ္မွ် မအိပ္ခဲ့ရပါ။ အျခားလူနာမ်ား ဆက္ေရာက္လာ သည္။
ဒါေပမဲ့ စိတ္ကေတာ့ ၾကည္လင္ေနခဲ့သည္။
ယခု သည္လူနာလည္း ေကာင္းလို႔ ေဆးရံုက ဆင္းသြားျပီ။
ေမာ္လျမိဳင္ေဆးရံုၾကီးတြင္  ေျမြထိသည့္  လူနာမ်ားလည္း ေန႔ည မပ်က္ စည္ကား လ်က္ ပင္ ရွိေနေသးသည္။

                                                                        သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာ
                                                                                       ခင္ႏိုင္ဦး
                                                                                       (၂၇၊ ၅၊ ၁၃)

ထား၀ယ္ၿမိဳ႕၊ဆန္းခ်ီ အ-မ-က ရပ္ကြက္လံုးကၽြတ္ ျမတ္ဆရာ ပူေဇာ္ပြဲ(၁၉၆၃ မွ ယေန႕ ထိ) ႐ုပ္-သံ

ထား၀ယ္ၿမိဳ႕၊ဆန္းခ်ီ အ-မ-က 

ရပ္ကြက္လံုးကၽြတ္ ျမတ္ဆရာ ပူေဇာ္ပြဲ

အခမ္းအနားအစီအစဥ္( ၁ ) ကာလမ်ားစြာကင္းကြာခဲ႔ေသာေက်ာင္းကေလး၏ေခါင္းေလာင္းသံအားျပန္လည္ခံစားျခင္း

အခမ္းအနားအစီအစဥ္( ၂ )ကန္ေတာ႔ၾကမည္႔ေက်ာင္းသား/သူမ်ားေနရာယူျခင္း။

အခမ္းအနားအစီအစဥ္( ၃ )အသက္၇၀ႏွစ္ ႏွင္႔အထက္ဆရာ ၊ဆရာမႀကီးမ်ားေနရာယူျခင္း

အခမ္းအနားအစီအစဥ္( ၄ )ျမတ္ဆရာဂုဏ္ျပဳေတးျဖင္႔ အခမ္းအနားကိုဖြင္႔လွစ္

ဆန္းခ်ီရပ္ကြက္သူ ေဒၚသန္းညြန္႔ ဂုဏ္ျပဳေတးျဖင္႔ ဂါရ၀ျပဳပါသည္။

အခမ္းအနားအစီအစဥ္( ၅ ) ျမတ္ဆရာပူေဇာ္ပြဲက်င္းပေရးေကာ္မတီအဖြဲ႔၀င္ “ေမာင္ေအးမင္း” မွ ႏႈတ္ခြန္းဆက္ဂါရ၀ စကားေျပာၾကားျခင္း။

ဤသို႕ေျပာၾကားရာတြင္ ဆရာတစ္ေယာက္၏အရည္အခ်င္းမ်ားျဖစ္ေသာ ၀ါသနာ၊ေစတနာ၊အနစ္နာ ဆိုေသာ “နာသံုးနာ” မွ အနစ္နာခံျခင္းကို အဓိကထား၍ေျပာၾကားသြားပါသည္။ ဆရာတို႕သည္ မိမိတပည္႔မ်ားအေပၚတတ္ေစခ်င္ေသာဆႏၵေလာဘ၊ေတာ္ေစခ်င္လြန္းေသာဆႏၵေလာဘ၊
လိမ္မာေစခ်င္လြန္းေသာဆႏၵေလာဘ၊ႏွင္႔ သြန္သင္ဆံုးမသည္ကိုမလိုက္နာလွ်င္ျဖစ္ေပၚလာေသာေဒါသ တို႕ေၾကာင္႔ ႐ုတ္တရက္ေသဆံုးမည္ဆိုလွ်င္ ....ေဒါသႏွင္႔ေသလွ်င္“ငရဲ” ၊ ေလာဘႏွင္႔ေသလွ်င္“ၿပိတၱာ” ကလြဲ၍ တျခားလားရာသည္မ႐ွိ။ထို႕ ေၾကာင္႔ဆရာဆိုသည္မွာ သံသရာတစ္ခုလံုး“နစ္” သည္အထိ “အနာခံ” တတ္ေသာပုဂၢဳိလ္မ်ား” ဟု မွတ္ယူရမွာျဖစ္ေၾကာင္းေျပာၾကားသြားသည္။

ဆရာမႀကီးေဒၚလွေ႐ႊမွ ရင္ထဲပီတိစကားႏွင္႔ ဆံုးမၾသ၀ါဒေပးျခင္း

 
ဆရာမႀကီးေဒၚခင္ၾကဴ မွ ရင္ထဲပီတိစကားႏွင္႔ ဆံုးမၾသ၀ါဒေပးျခင္း
ေက်ာင္းသား ေဟာင္း ဦးတင္႔ေဆြ မွ ရင္ထဲပီတိစကားႏွင္႔ေက်းဇူးတင္စကားေျပာၾကားျခင္း ေက်ာင္းသူ ေဟာင္း ေဒါက္တာခင္မ်ဳိးဆင္႔ မွ ရင္ထဲပီတိစကားႏွင္႔ေက်းဇူးတင္စကားေျပာၾကားျခင္း

ျမတ္ဆရာပူေဇာ္ပြဲ ေအာင္ျမင္ျခင္းအထိမ္းမွတ္ ေအာင္ခေရပင္စိုက္ပ်ဳိးျခင္း

ေအာင္ခေရပင္ကို ျမတ္ဆရာပူေဇာ္ပြဲေကာ္မတီအဖြဲ႕၀င္ ဦးေဇာ္ေမာင္မွ စိုက္ပ်ဳိးေပး၍
ဆန္းခ်ီ အ-မ-က ပထမဆံုး ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးဦးအုန္းလြင္မွ ေ႐ႊရည္ ကိုလည္းေကာင္း၊
ယခုေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီးေဒၚတင္တင္ယု ႏွင္႔ ျမတ္ဆရာပူေဇာ္ပြဲေကာ္မတီအဖြဲ႕၀င္ ဦးေဖခင္ တို႕မွ ေငြရည္ မ်ားသြန္းေလာင္းၾကပါသည္။


ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ားမွ မိမိတို႔ခ်စ္ခင္ေလးျမတ္ျပဳရေသာ မိမိဆရာမ်ားအားသီးသန္႕ကန္ေတာ႔ၾက၍ အခမ္းအနားကို႐ုတ္သိမ္းသည္။

ဆန္းခ်ီအ-မ-က အၿငိိမ္းစားဆရာမႀကီးမ်ားႏွင္႔ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ဆဲဆရာမမ်ား

ဆန္းခ်ီ အ-မ-က တြင္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ဆဲ ဆရာမမ်ား

---

ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ကာလအတြင္းပထမဆံုး ေရႊေတာင္စားေစတီ ထီးေတာ္တင္လွဴမည္

ေရႊေတာင္စားေစတီ ထီးေတာ္တင္လွဴျခင္းသည္ ႏွစ္ေပါင္း၁၀၀ ေက်ာ္ကာလအတြင္း
 ျမန္မာအစိုးရလက္ထက္အဆက္ဆက္ပထမဆံုး တင္လွဴျခင္းျဖစ္သည္။

ေ႐ႊေတာင္စားေစတီေတာ္၊ထား၀ယ္ၿမိဳ႕

ဖိုးေဇာ္(ထား၀ယ္)   ၁၁ မတ္ ၂၀၁၃
       တနသၤာရီတိုင္းေဒသၾကီး၊ထား၀ယ္ျမိဳ႕၏က်က္သေရေဆာင္“ေရႊေတာင္စားေစတီေတာ္”၏
 ေရႊထီးေတာ္တင္မဟာမဂၤလာ အခမ္းအနားကိုလာမည့္ မတ္လ(၁၃)ရက္ေန႔ နံနက္တြင္ ခမ္းနားသိုက္ျမိဳက္စြာဆင္ယင္က်င္းပေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

သမိုင္းမွတ္တမ္းမ်ားအရ ေရႊေတာင္စားေစတီေတာ္ကို သကၠရာဇ္ ၁၁၂၄ ခုႏွစ္တြင္ မင္းရွင္ေဇာ္ ကတည္ထားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။မင္းရွင္ ေဇာ္၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ပန္းပဲဆရာၾကီးဦးေရႊေခါင္သည္ ျမိဳ႕စားဦးနဲလွ လက္ထက္က ေရႊေတာင္အရပ္မွေရႊေတာင္ကိုစားရသူျဖစ္သ ျဖင့္ မင္းရွင္ေဇာ္ မင္းျပဳေသာအခါ ေရႊေတာင္စား အဆက္ျဖစ္သည္ကိုအစြဲျပဳ၍ ေရႊေတာင္စားမင္းဟု ေခၚတြင္ခဲ့သည္။

ထိုေၾကာင့္ မင္းရွင္ေဇာ္၏ ေကာင္းမႈျဖစ္ေသာေစတီေတာ္ကို ေရႊေတာင္စားေစတီ ဟု ေခၚေ၀ၚခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။

ထိုကာလတြင္ပထမဆံုးအၾကိမ္ ထီးေတာ္တင္လွဴျခင္းျဖစ္ျပီး၊ဒုတိယအၾကိမ္ထီးေတာ္ကို (၁၃၆)ႏွစ္အၾကာ တြင္ ျဗိတိသွ်အစိုးရလက္ထက္ သကၠရာဇ္ ၁၂၆၂ ခုႏွစ္၊ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ တင္လွဴပူေဇာ္ခဲ့သည္။

ဒုတိယအၾကိမ္ ထီေတာ္တင္ျပီး (၁၁)ႏွစ္အၾကာသကၠရာဇ္ ၁၂၇၃ ခုႏွစ္တြင္ေလျပင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ထီးေတာ္ပ်က္စီးခဲ့ရာ ျဗိတိသွ်အစိုးရလက္ထက္ သကၠရာဇ္ ၁၂၇၃ ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္(၄)ရက္ေန႔တြင္ တတိယအၾကိမ္ ထီးေတာ္ကို တင္လွဴခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။

ယခု သကၠရာဇ္ ၁၃၇၄ ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း(၂)ရက္ေန႔တြင္ တင္လွဴမည့္ထီးေတာ္သည္ ေရႊေတာင္စားေစတီေတာ္၏ စတုတၳေျမာက္ ထီးေတာ္ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ သမိုင္းမွတ္တမ္းမ်ားကိုေလ့လာလွ်င္ ေရႊေတာင္စားေစတီ ၏ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀) ကာလအတြင္း စတင္တည္သည့္အခ်ိန္ကလြဲ၍ျမန္မာအစိုးရလက္ထက္အဆက္ဆက္တြင္ပထမဆံုး
အၾကိမ္တင္လွဴပူေဇာ္ႏိုင္သည့္ေရႊထီးေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။

ထို႔အျပင္ဦးေဆာင္တင္လွဴမည့္ပုဂၢိဳလ္မွာလည္း ႏိုင္ငံေတာ္တြင္
တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္အျဖစ္အဆင့္ျမင့္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသ ူ ထား၀ယ္ေဒသသားတစ္ဦးျဖစ္ေနျခင္းကလည္း ထူးျခားမႈတစ္ရပ္ျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႔ရသည္။

ဖိုးေဇာ္(ထား၀ယ္)
၁၁ မတ္ ၂၀၁၃

ႀတိစကၠဇာတာကိုJagannatha Hora Software ျဖင္႔ (၁၀ )မိနစ္အတြင္းတြက္ႏုိင္ၿပီ

                      ႀတိစကၠဇာတာကို(၁၀ )မိနစ္အတြင္းတြက္ႏုိင္ၿပီ
        နကၡတၱေဗဒကိုဝါသနာပါသူတိုင္း Jagannatha Hora Software  ျဖင႔္   
      ႀတိစကၠဇာတာကို(၁၀)မိနစ္အတြင္းတြက္ႏုိင္ၿပီ။
    - Jagannatha Hora Software .Version 7.64 ကို
  http://www.vedicastrologer.org/jh/#download
       မွာ Download  လုပ္ ပါ ။ 
      Updateကိုပါ  Down ပါ။
    - ၿပီး ရင္ ကြန္ပၽဴတာတြင္ Install လုပ္ပါ။  (လုပ္ေဆာင္ရန္အလြန္လြယ္ပါသည္။)
    - ပ႐ုိဂရမ္ကို ဖြင္႔ပါ ။
   -  Edit-> Birthdata ကိုclickပါ။



-ေအာက္ပါ အတိုင္း- ေမြးေန. ေမြးခ်ိန္- ႏွင့္ ေမြးဖြားရာ ေဒသ ကိုေပးသြင္းရန္-
 Dialog Box ေပၚလာပါမည္။




- မိမိ၏ Birthdate : Barthtime :City name (ေမြးဖြားရာခ်က္ၿမဳွွပ္ၿမိဳ႕ ) တို႔ကိုျဖည္႔သြင္း ။
  မိမိ၏ၿမိဳ႕ မ႐ွိလွ်င္ အနီးဆံုးၿမိဳ႕ ကိုယူပါ ။
- Calendar used တြင္ Gregorian ကိုေ႐ြး ။
- Barthtime ၏ေနာက္ဆံုးကြက္တြင္ 0-24hrs ကိုေ႐ြး။
-Gender: တြင္ male သို႔မဟုတ္ female ကို ေ႐ြး ။
-ႏုိင္ငံအတြက္ ->USAတြင္ေမြဖြားသူမ်ားအတြက္ All the state in USA မွာေ႐ြးပါ ။
-က်န္ႏုိင္ငံမ်ားအတြက္ All the countries (Except USA ) မွာေ႐ြး ။
- Rest of the World ကို click လိုက္ရင္.. ေဟာ..!!
  ေအာက္ဘက္က အကြက္ေတြ အလိုေလွ်ာက္ၿဖည္႔ၿပီးသားျဖစ္ေနပါလိမ္႔မယ္ ။
  ကဲ.OK ကို ႏွိပ္ ခ်လိုက္ေတာ႔ ။ ရာသီဇာတာ ၊ နဝင္းဇာတာ ႏွင္႔အတူ အသင္႔တြက္ၿပီးသားData မ်ားစြာ
   ကိုေအာက္ပါအတိုင္းေတြ႕ရမယ္ ။



    
 ဒါေပမဲ႔ ဇာတာပံုစံက အသံုးျပဳေနက်ပုံစံ မဟုတ္ ပါ။ျမန္မာတို႔အသံုးမ်ားေသာ
       အိႏၵိယ-အေ ႔႐ွတိုင္းပံုစံသို႔ေျပာင္းရမည္။
         ဇာတာပံုစံကို ဒီလိုေျပာင္းမယ္။
- Preference --> Related to Display --> Chart Style and Language ကို အဆင္႔ဆင္႔ႏွိပ္ပါ။

ေပၚလာတဲ႔- Language & Chart Style- Dialog Box ရဲ႕ Choose the chart Style မွာ
East Indian frame ကို ေ႐ြး ။ က်န္တဲ႔အကြက္ေတြမွာ English ကိုေ႐ြး။ OK ႏွိပ္ ။
             

                                                 ဒီလိုေပၚလာမယ္။



လာဟီရိ ျဂိဳဟ္သြား ျပကၡဒိန္မွ အာယာန အံသာ ကို အသံုးျပဳ တြက္ခ်က္ ေစရန္ အတြက္
Preferences --> Related to Calculation --> Ayanamsa အတိုင္းအဆင္႔ဆင္႔ ႏွိပ္ပါ။
  ပံုမွာၾကည္႕ပါ ။

 
-Select Ayanamsa- Dialog Box ေပၚလာတဲ႔အခါ Lahiri (Chitrapaksha) ကိုေ႐ြးပါ ။




- ဆက္၍- ရာဟုႏွင့္ ကိတ္တို႔ကို တြက္ခ်က္ရန္-
Preferences --> Related to Calculation --> Planet Calculation Options  အတိုင္းအဆင္႔ဆင္႔ ႏွိပ္ပါ။
 

Planet Calculation Options - Dialog Box က်လာတဲ႔အခါ....
အတိအက် ေနရာ (True Position)၊( True Node) ျဖင့္ တြက္ေစရန္ ေ႐ြးေပးထား လိုက္ပါ။

                 လုပ္ေဆာင္ခ်က္ အားလံုးၿပီးပါၿပီ။
         အသင္႔တြက္ၿပီး ၊ ရာသီ(Rasi) ၊ နဝင္း (Navamsa) ၊ ဘာဝ(House) ႏွင္႔တကြ
      ဒသာ(Dasa) ၊ ယုဂ္ (Yogas ) ၊ ၿဂိဳဟ္စီး ၿဂိဳဟ္ျမင္ (Transits) ....စသည္Data     
                    မ်ားစြာကိုစံုလင္စြာေအာက္ပါအတိုင္းေတြ႕ရမည္။

 

File -> Print Preview အတိုင္းဖြင္႔ၾကည္႕ပါ ။ စာမ်က္ႏွာ(၁၁) မ်က္ႏွာရပါမည္ ။
ေရာ ... Print လိုက္ေတာ႔ ။
ဤဇာတာပါ အတိုခ်ဳပ္စကားလံုးမ်ား၏အဓိပၸာယ္မ်ား
As=Ascendent=Lagna=လဂၢဏ=လဂ္ (ျမန္မာဇာတာတြင္ “ လ ” ဟုေရးသည္)
Su=Sun =တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္ (ျမန္မာဇာတာတြင္ “ ၁ ” ဟုေရးသည္)
Mo=Moon=တနလၤၿဂိဳဟ္(ျမန္မာဇာတာတြင္ “ ၂ ” ဟုေရးသည္)
Ma=Mars=အဂၤ ါၿဂိဳဟ္ (ျမန္မာဇာတာတြင္ “ ၃ ” ဟုေရးသည္)
Me=Mercury=ဗုဒၶဟူးၿဂိဳဟ္(ျမန္မာဇာတာတြင္ “ ၄ ” ဟုေရးသည္)
Ju=Jupiter=ၾကာသပေတးၿဂိဳဟ္(ျမန္မာဇာတာတြင္ “ ၅ ” ဟုေရးသည္)
Ve=Venus=ေသာၾကာၿဂိဳဟ္(ျမန္မာဇာတာတြင္ “ ၆ ” ဟုေရးသည္)
Sa=Satum=စေနၿဂိဳဟ္(ျမန္မာဇာတာတြင္ “ ၀ ” ဟုေရးသည္)
Ra=Rahu=ရာဟုၿဂိဳဟ္(ျမန္မာဇာတာတြင္ “ ၈ ” ဟုေရးသည္)
Ke=Ketu=ကိတ္ၿဂိဳဟ္(ျမန္မာဇာတာတြင္ “ ၉ ” ဟုေရးသည္)
ဝါသနာ႐ွင္တို႔ ဒီေလာက္ဆို အဆင္ေျပၾကမယ္ထင္ပါရဲ႕။
                      အားလံုးအဆင္ေျပၾကပါေစ ။

ကဲ  ကြန္ပ်ဴတာျဖင္႔ဇာတာဖြဲ႕ေပးသည္။ ဟုအိမ္ေ႔႐ွမွာ ဆိုင္းဘုတ္ခ်ိတ္လိုက္ေတာ႔  ။     ။

                                                                        အညြန္႔ကိုခ်ဳိးလွ်င္အခက္လက္ေဝစည္တတ္ေသာ
              သံေယာဇဥ္ခ်စ္ျခင္းမ်ားစြာျဖင္႔
              လြင္႔ေမာင္ေမာင္(ထားဝယ္)
                  ၁၈-၁-၂၀၁၁