တောင်းသည့်ဆုများပြည့်စေချင်

တစ်ချို့ ပြင်းပြသော “စိတ်ဆန္ဒ ” ကို “စေတနာ” ဟု မှတ်ယူနေသည်။
စေတနာ”သည်သာ “ကံ” ဖြစ်သည်။ “ကံ”သည် “အလုပ်” ဖြစ်သည်။”ကံ”သုံးပါးကိုလူတိုင်းသိ၏။
စိတ်စေတနာသည် မည်သို့ကောင်းစေကာမူလက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရသော “ကာယကံအမှု” သည် ချွတ်ချော်ပါ က “ကံ”မကောင်းနိုင်တော့။
ကောင်းကံ ပျက် လျှင် မိမိ၏ စေတနာ သည် သေထဲရေသွန် အချည်းအနှီးဖြစ်ရလေသည်။

သာဓက တစ်ခုဆောင်ရသော်......ရဟန်း၊သံဃာ တို့ ဆွမ်းဘုန်းပေးလျှင် ၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မသုံးရပါ။ ကိုက်ဖဲ့ ဆွဲဖဲ့၍ လည်း မသုံးရပါ။ အာပတ်သင့်၏။ ဤသည်ကို မသိ၍ အသားဟင်းဆွမ်း ကပ်သည်ဆိုပါစို့။အလှူရှင်က စေတနာဗလဗွ နှင့် လူတွေကိုကျွေးမွေးသလို လက်သီးဆုပ်လောက်အတုံးကြီးများ ချက်၍ဆွမ်းကပ်မည်ဆိုလျှင်...........
ဘုန်းဘုန်းတို့ မည်သို့ သုံးဆောင်ရမည်နည်း။ဤဒါနသည် စိတ်စေတနာ ကောင်းမွန်သော်လည်း..ကာယကံအမှုလွဲချော်၍ ဒါနမမြောက်နိုင်တော့။မိမိချက်လှူတဲ့ အသားဟင်း ဘုန်းဘုန်းတို့ မသုံးဆောင်တော့ အလှူရှင်မှာလည်းစိတ်ချမ်းသာနိုင်မည်မဟုတ်တော့။

ဒါနအမှု၊သီလအမှု တို့ကို မနောကံ ဖြင့်ပြုလုပ်လျှင်မည်သို့မျှ ပြည့်စုံနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ကာယကံ၊ဝစီကံတို့ဖြင့်သာ ပြုလုပ်ရသောအမှုတို့ဖြစ်ပေသည်။သို့အတွက် မည်သို့ပင်စိတ်ကောင်းရှိစေကာမူ  အ ဂါရဝ ဖြစ်သော ကိုယ်အမူအရာ။နှုတ်အမူအရာသည် ဒါန၏အကျိုးကို ပြည့်စုံစွာခံစားရမည်မဟုတ်ပါ။
သို့အတွက် ဘုရားရှင်ရှေ့သို့ရောက်နေသော မိမိ၏အပြုအမူကိုအမြဲသတိပြုရာသည်။
အ ဂါရဝ ကိုရှောင်လျက် ဂါရဝတရားအပြည့်ဖြင့် ရိုသေလေးမြတ်စွာ ဘုရားရှင်အား ပူဇော် ဒါနပြုကြပါစို့။

   ဘုရားရှင်အား ကျွနု်ပ်တို့ အောင်သပြေ၊ပန်း ၊ရေချမ်း၊ဆီမီးများ ကပ်လှူ ပူဇော်ကြ၏ ။ဒါနပြုကြ၏။ ဘုရားမသုံးသောဝတ္ထုပစ္စည်းများ ကို ကျွနု်ပ် တို့ ကပ်လှူပူဇော်နေခြင်းသည်..ကံ ၊ ကံ၏အကျိုးကို လုံးဝဥဿုံ ယုံကြည်၍ ပဲ မဟုတ်ပါလား။ လောကီ။လောကုတ် နှစ်ဖြာအကျိုးအတွက် ကောင်းခြင်းမင်္ဂလာ အဖြာဖြာကိုရယူပိုင်ဆိုင်၍နောက်ဆုံး ဘဝတွင် နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်သောအထောက်အပံ့ကောင်းကိုရလိုသောကြောင့်သက်တော်ထင်ရှားဘုရားရှင်ဟုရည်မှတ်လျက် ဒါနအမှုကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။           ဤသည်တို့ကို ထောက်ရှုလျှင် ဘုရားရှင်အား လှူဒါန်းဆက်ကပ်သည်ဆိုသည်မှာ...တကယ်တော့ ကျွနု်ပ်တို့ သည် ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်ထံတော်အပါးတွင် ကျနု်ပ်တို့ လိုချင်သောအရာကိုတောင်းခံနေခြင်းသာဖြစ်ပေတော့သည်။

     ဒါန ဟူသည်  အလှူ ၊ ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်း စသည့်အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်သည်ဖြစ်ရာတစ်ခါခါ ကျွန်ုပ်တို့အမှတ်မှားလေ၏ ။ ဒါနသည် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်အပေါ်လိုက်၍ ရရှိသောအကျိုးကျေးဇူးမှာ ကွဲပြားခြားနားလေသည်။
 သို့သော် ပါရမီမြောက်ဒါနအတွက်ဆိုလျှင်မူ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် ရွေးချယ်ရန်မလို။ဒါနဖြစ်မြောက်ရန်သာ လိုရင်းအဓိကဖြစ်လေသည်။

အမှန်တကယ် မကွယ်ဝှက်တမ်း ဝန်ခံရမည်ဆိုလျှင်အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်သည် မိမိထက် သီလ၊သမာဓိ ၊ ပညာ ၊ပိုမြင့်နေလျှင်(သို့မဟုတ်)ရာထူး၊ ဓနဥစ္စာ ပိုကြီးသောသူများ ဖြစ်နေလျှင် မိမိပြုသောဒါနသည် ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းပုဂ္ဂိုလ်ထံ မှ တစ်ခုခုကိုတောင်းခံခြင်းဖြစ်ကြောင်း မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

ဂါရဝတရားဖြင့်ပူဇော်ပါ
 ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် တို့၏ အိမ်တိုင်း၌ ဘုရားကျောင်းဆောင်ရှိ၏ ။သက်တော်ထင်ရှားဘုရားအမှတ်ဖြင့် ကိုးကွယ်ပူဇော်လေ၏။သို့အတွက်လည်းအိမ်၏ကျက်သရေ တိုးမြင့်လေ၏။ သို့သော် တခါခါ ကျွန်ုပ်တို့မေ့လျော့လေ၏။အိမ်ဦးခန်း ကျောင်းဆောင်အတွင်း၌ ဘုရားရှင်သီတင်းသုံးနေသည်ကို မေ့လျော့လေ၏။ဤသို့သောအခါမျိုးတွင် အိမ်ပေါ်၌ ကြမ်းတမ်းသောစကားများ၊အမနာပစကားများပြောဆိုမိကြလေ၏။ရုတ်ရင်းသောအမှုများကိုလည်းပြုလုပ်မိကြလေ၏။ သင့် တော်ပါ၏လော။ ဤသို့နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါမိမိအိမ်ပေါ်တွင် ရာထူးကြီး ဧည့်သည်တစ်ယောက်ရှိလျှင်ပင် ကြမ်းတမ်းသောစကားများမပြောဆိုပဲရုတ်ရင်းသောအမှုများ မပြုလုပ်ဘဲ ရှောင်ကျဉ်တတ်သာ သူများသည်....လူနတ်ဗြဟ္မာအပေါင်းတို့၏ပူဇော်ခြင်းအထူးကိုခံယူတော်မူထိုက်သော သုံးလောကထွဋ်ထား မြတ်ဘုရားအရှေ့ကျတော့  ပြောချင်ရာပြော၊လုပ်ချင်ရာလုပ်၍ ဖြစ်ပါမည်လော။<မိမိအိမ်ပေါ်တက်သည်နှင့် ဘုရားရှင်ရှိနေပါလားဆိုသော အသိသတိအမြဲကပ်လျက် နေသင့်လှပေ၏။ဤသို့သော အခြေခံအချက်များအစပြင်ဆင်နေထိုင်လျက် ။ ဘုရားရှင်အား အလေးအမြတ်ထား ဂါရဝတရားဖြင့်ပူဇော်မှသာ လျှင်..ညောင်သီးမျှလောက်သောအလှူသည် ညောင်ပင်ကြီးလောက်ရရှိပေလိမ့်ဖြစ်ပေတော့သည်။

“ပန်း”
ပန်း တို့ မည်သည် မြင်ရသူတို့၏ စိတ်ကို ကြည်လင်စေ၏။ လက်တွေ့တွင် ဒီပန်းကလေးတစ်ပွင့်လှ လှချည်ရဲ့ဆိုပြီး ချွေဖဲ့ ဖျက်ဆီး သွားသူများကို ကျနော်မတွေ့ဖူးပါ။(ဗွီဒီယို၊ရုပ်ရှင် ရိုက်ကွက် မှအပ)ပန်းမကြိုက်သူများပင်လျှင် ပန်းကိုမြင်လျှင် စိတ်ကိုလန်းဆန်းစေသဖြင့်  မြတ်နိုးစိတ်များဝင်ရောက်၍ ကြပေ၏။သို့အတွက် ပန်းသည် လူတို့အတွက်အသုံးတော်ခံဖြစ်လာရပေသည်။မိမိစိတ်များကြည်လင်လန်းဆန်းစေရန် အိမ်၌ပန်းပင်စိုက်ခြင်း ၊ အလှပန်းအိုးများပြင်ဆင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း- ချစ်သူ၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေရန် ချစ်သူ့လက်ဆောင်ဖြင့်လည်းကောင်း လူမမာများ စိတ်အားငယ်မှုကိုဖြေဖျောက်ရန်ပန်းစည်းလက်ဆောင်အဖြစ်လည်းကောင်းနောက်ဆုံး မိမိနှင့်အလွန်ကျွမ်းဝင်သူ၏ နောက်ဆုံးခရီးတွင် စိတ်လက်ပေါ့ပါးစွာ ခရီးဆက်နိုင်အောင် အသုဘပို့ရာတွင် ပန်းခွေ၊ပန်းခြင်း၊ပန်းစည်းများဖြင့် လိုက်ပါပို့ဆောင် နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။တချို့ပန်းသည် ရနံ့မရှိ၊ အချို့ပန်းများသည် ရနံ့ရှိ၏။ ပန်းတို့ရနံ့သည် လေသင့်ရာ မွှေးပျန့်ကြိုင်လှိုင်ပေရာ.....ဘုရားရှင်ထံတော်ပါး ဂါရဝတရားအပြည့်ဖြင့်  ပိုးကိုက်ပွင့်ဖတ် နှင့် ညှိုးနွမ်းနေသောပန်း မပါသောလန်းဆန်းသန့်စင်သည့်ပန်းများကိုဆက်ကပ်လှူဒါန်းခြင်းသည်..“မျက်နှာမြင် ချစ်ခင်စေမည့် အကျိုးကို ယခုဘဝတွင်ပင်မုချ ရရှိနိုင်ပေမည်။”“မိမိ၏ဂုဏ်သတင်းကျော်ဇောမှုသည်လည်း လူသတင်းလူချင်းဆောင်လျက်ပန်းရနံ့ ကဲ့သို့ပြန့်နှံ့မည် ” ဖြစ်ပေတော့သည်။

“ရေ ချမ်း”
ရေ သည် အေးမြခြင်း၊စီးဆင်းခြင်း၊ကြည်လင်စေခြင်း၊သန့်ရှင်း စင်ကြယ်စေခြင်း၊စုစည်းမှုကိုပေးခြင်း၊စိုပြေလန်းဆန်းစေခြင်း၊ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကိုပြေပျောက်စေနိုင်ခြင်း စသည့်ဂုဏ်ရည်သတ္တိများရှိ၏။“ရေအသက်တစ်မနက်”ဆိုသကဲ့သို့ ရေသည် လူတို့အသက်ရှင်ရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သောဓာတ်တစ်မျိုးဖြစ်ပေသည်။

သို့အတွက် ဘုရားရှင်အားဆက်ကပ်မည့် “သောက်တော်ရေချမ်း” ကို အမှုံ အမွှား ကင်းစင်အောင်သေချာစွာစစ်၍ ၊သန့်ရှင်းသောခွက်တွင်ထည့်ပြီးရိုသေလေးမြတ်စွာဆက်ကပ်ပါက...အထက်ကပြဆိုခဲ့သော ရေ၏ ဂုဏ်သတ္တိ များ ကို သင် မုချရရှိပေမည်။

အထူးသဖြင့် ..အသက်ရှည်ခြင်း၊အသားအရည်စိုပြေခြင်း၊ စိတ်အေးချမ်းခြင်း၊စိတ်ကြည်လင်ချမ်းမြေ့ခြင်း၊အငတ်ဘေးမကြုံခြင်း၊ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟ ပေါများခြင်း၊ခေါင်းဆောင်နိုင်မှုစွမ်းရည်၊အတွေးအကြံများနှင့်ကျင့်စဉ်များတွင် မောဟကင်းခြင်း ..စသော အကျိုးတို့ကိုယခုလက်ရှိဘဝမှာပင် ခံစားရပေမည်။

ရေလှူအကျိုး(၁၀)ပါးရှိသည်ကို အရွယ်ရောက်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တိုင်းသိ၏ ။ ဤအကျိုး(၁၀)ပါးသည် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်က ရသောအကျိုးများသာဖြစ်၏။ဒါနပြုသူအနေနှင့်မူ ဤရေဒါနကြောင့်  အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤအကျိုးကျေးဇူးများကိုခံစားရပေသည်။ရရှိပါပေသည်ဟု နှလုံးသွင်းလျက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပီတိကိုပွားများရာ၏။

ကျနု်ပ်၏ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ချက်များအရ ၊ဘုရားသောက်တော်ရေခွက် သည်  ဖန်ခွက် အစား ကြေး(ကြီး)ခွက်ကို အသုံးပြုလျှင် ပိုမိုအကျိုးပေးမြန်ကြောင်း သိရှိရပါသည်။

“ ဆီမီး ”
“မီး” သည် အလင်းဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်သည်။ သို့အတွက် အမှောင်ကိုပယ်ခွင်းနိုင်၏။ ထိုအလင်းဓာတ်သည် အလွန်လျင်မြန်သော သွားနှုံးရှိ၏။ မိုင်ပေါင်းလွန်စွာကွာဝေးသော်လည်းအမှောင်တွင် ထိုအလင်းကိုမြင်နိုင်စွမ်း၏။
တစ်တိုင်သောဆီမီးဖြင့် မြောက်များစွာသော ဆီမီးများသို့ပုံတူပွားကူးသော်လည်း မူလဆီမီး၏ အလင်းဓာတ်သည် လျော့ကျသည်ဟုမရှိ...စသော ဂုဏ်သတ္တိဖြင့်ပြည့်စုံလေသည်။
သို့အတွက်..သက်တော်ထင်ရှားဘုရားရှင်အားရည်မှန်း၍ ဆီမီး(သို့မဟုတ်)ဖြောင့်စင်းနေသောအလင်းတိုင်(ဖယောင်းတိုင်)မီးပူဇော်ခြင်းဖြင့် အထက်ပါ ဆီမီး၏အကျိုးကျေးဇူးများရရှိနိုင်လေသည်။
အထူးသဖြင့်...ပညာသင်ကြားရာတွင်တတ်မြောက်ရန်လွယ်ကူခြင်း၊လျင်သောဉာဏ်ပညာ၊ဇဝနဉာဏ်ကောင်းခြင်းအတတ်ပညာဖြင့်ကျော်ဇောခြင်း။ အဝိဇ္ဇာကိုပယ်ဖျောက်နှိင်သောဝိဇ္ဇာဟုခေါ်သော “အသိ”ပညာရရာရကြောင်း၏ ကောင်းသောအထောက်အပံ့ကိုရခြင်း..စသည်တို့ကို ယခုမျက်မှောက်ဘဝတွင်မုချ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ပန်း၊ရေချမ်း၊ဆီမီး ၊အလင်းတိုင်များဖြင်ဘုရားရှင်အားဆက်ကပ်လှူဒါန်း ရသောဤဒါနသည်  ငွေကုန်ကြေးကျအနည်းဆုံးဖြင့် ၍ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အိုးမကွာ အိမ်မကွာ ကရိကထမများဘဲ ပြုလုပ်နိုင်သော ဒါနမျိုးဖြစ်ပေရာ.အာစိဏ္ဏကံမြောက်ဒါနလည်းဖြစ်ပေ၏။
ညောင်သီးလောက်လှူ၍ ညောင်ပင်ကြီးလောက်ရနိုင်သည့်အလှူမျိုးဖြစ်ပေသည်။အထူးအကြံပေးလိုသည်မှာ.....ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မိဘများအနေဖြင့် မိမိနေအိမ်ရှိဘုရားကို ပန်း၊ရေချမ်း၊ဆီမီး ကပ်လှူရသောအလုပ်ကိုတစ်ဦးတစ်ယောက်တည်း ပုံမှန်မလုပ်ဆောင်ဘဲ မိသားစုဝင်အားလုံးပုံမှန် အာစိဏ္ဏကံ ကုသိုလ်ရကြလေအောင် ဆောင်ရွက်ကြပါဟု အကြံပြုပါသည်။
မိမိပြုသည့်“ကံ” မိမိထံ အမှန် ပဲ့တင်ပြန် လိမ့် မည် ”ဟုသင်ယုံကြည်လျှင်........ဘုရားရှင်ထံချဉ်းကပ်စဉ် မှ ဒါနပြုပူဇော်ပြီး ပြန်ထွက်လာ သည်အထိ “ကံ”သုံးပါးစလုံး သည် ဂါရဝတရားအပြည့်ဖြင့်ရိုသေလေးမြတ် ကျိုးနွံ စွာ  ကျင့်ဆောင် ဒါနပြုကြပါစို့။

ပန်း၊ရေချမ်း၊ဆီမီး ၊အလင်းတိုင်များဖြင်ဘုရားရှင်အားဆက်ကပ်လှူဒါန်းပူဇော်၍”အရဟံ” ဂုဏ်တော်ပုတီး ၉ ပတ် ရွတ်ဆိုပွားများမည်ဆိုလျှင်.....ရန်သူပင် ချစ်ခင်စိတ်ဝင်လာမည်ဖြစ် ၍ အထက်ပြဆိုခဲ့သော ပန်း၊ရေချမ်း၊ဆီမီးတို့၏အကျိုးများကို မုချ ရကြမည်ဖြစ်ပေတော့သည်။အကျိုးကျေးဇူးမခံစား ရပါက သင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်“ကံ” သုံးပါးတွင်တစ်ခုခုလွဲချော်နေ၍ ဖြစ်ပေမည်။

                                    တောင်းသည့်ဆုများပြည့်ကြပါစေ။
                                    ဆုတောင်းတိုင်းလည်းပြည့်ကြပါစေ။

အရိုးကိုဖြတ်လျှင်အခက်အလက်ဝေဆာ၊
အညွန့်ကိုချိုးလျှင် ရွက်သစ်ဝေစည် တတ်သော၊
 သံယောဇဉ် မေတ္တာဖြင့်.... လွင့်မောင်မောင်(ထားဝယ်)

---

---

Zawgyi Version
တစ္ခ်ဳိ႕ ျပင္းျပေသာ “စိတ္ဆႏၵ ” ကို “ေစတနာ” ဟု မွတ္ယူေနသည္။
“ေစတနာ”သည္သာ “ကံ” ျဖစ္သည္။ “ကံ”သည္ “အလုပ္” ျဖစ္သည္။
”ကံ”သံုးပါးကိုလူတိုင္းသိ၏။ စိတ္ေစတနာသည္ မည္သို႔ေကာင္းေစကာမူ
လက္ေတြ႕လုပ္ေဆာင္ရေသာ “ကာယကံအမႈ” သည္ ခၽြတ္ေခ်ာ္ပါ က “ကံ”မေကာင္းႏိုင္ေတာ႔။
ေကာင္းကံ ပ်က္ လွ်င္ မိမိ၏ ေစတနာ သည္ ေသထဲေရသြန္ အခ်ည္းအႏွီးျဖစ္ရေလသည္။

သာဓက တစ္ခုေဆာင္ရေသာ္......ရဟန္း၊သံဃာ တို႔ ဆြမ္းဘုန္းေပးလွ်င္ ၊ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင္႔ မသံုးရပါ။
ကိုက္ဖဲ႔ ဆြဲဖဲ႔၍ လည္း မသံုးရပါ။ အာပတ္သင္႔၏။ ဤသည္ကို မသိ၍ အသားဟင္းဆြမ္း ကပ္သည္ဆိုပါစို႕။
အလွဴ႐ွင္က ေစတနာဗလဗြ ႏွင္႔ လူေတြကိုေကၽြးေမြးသလို လက္သီးဆုပ္ေလာက္အတံုးႀကီးမ်ား ခ်က္၍
ဆြမ္းကပ္မည္ဆိုလွ်င္............ဘုန္းဘုန္းတို႔ မည္သို႕ သံုးေဆာင္ရမည္နည္း။
ဤဒါနသည္ စိတ္ေစတနာ ေကာင္းမြန္ေသာ္လည္း..ကာယကံအမႈလြဲေခ်ာ္၍ ဒါနမေျမာက္ႏိုင္ေတာ႔။
မိမိခ်က္လွဴတဲ႔ အသားဟင္း ဘုန္းဘုန္းတို႔ မသံုးေဆာင္ေတာ႔ အလွဴ႐ွင္မွာလည္း
 စိတ္ခ်မ္းသာႏိုင္မည္မဟုတ္ေတာ႔။
------------------------------------------------------------------------------------
ဒါနအမႈ၊သီလအမႈ တို႔ကို မေနာကံ ျဖင္႔ျပဳလုပ္လွ်င္မည္သို႔မွ် ျပည္႔စံုႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။
ကာယကံ၊၀စီကံတို႔ျဖင္႔သာ ျပဳလုပ္ရေသာအမႈတို႔ျဖစ္ေပသည္။
သို႕အတြက္ မည္သို႔ပင္စိတ္ေကာင္း႐ွိေစကာမူ  အ ဂါ၀ရ ျဖစ္ေသာ ကိုယ္အမူအရာ။ႏႈတ္အမူအရာသည္
ဒါန၏အက်ဳိးကို ျပည္႔စံုစြာခံစားရမည္မဟုတ္ပါ။ သို႕အတြက္ ဘုရား႐ွင္ေ႐ွ႕သို႔ေရာက္ေနေသာ
 မိမိ၏အျပဳအမူကိုအၿမဲသတိျပဳရာသည္။
အ ဂါ၀ရ ကိုေ႐ွာင္လ်က္ ဂါရ၀တရားအျပည္႔ျဖင္႔ ႐ုိေသေလးျမတ္စြာ ဘုရား႐ွင္အား ပူေဇာ္ ဒါနျပဳၾကပါစို႕။
--------------------------------------------------------------------------------------
ဘုရား႐ွင္အား ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေအာင္သေျပ၊ပန္း ၊ေရခ်မ္း၊ဆီမီးမ်ား ကပ္လွဴ ပူေဇာ္ၾက၏ ။
ဒါနျပဳၾက၏။ ဘုရားမသံုးေသာ၀တၳဳပစၥည္းမ်ား ကို ကၽြႏု္ပ္ တို႔ ကပ္လွဴပူေဇာ္ေနျခင္းသည္..
ကံ ၊ ကံ၏အက်ဳိးကို လံုး၀ဥႆံု ယံုၾကည္၍ ပဲ မဟုတ္ပါလား။
ေလာကီ။ေလာကုတ္ ႏွစ္ျဖာအက်ဳိးအတြက္ ေကာင္းျခင္းမဂၤလာ အျဖာျဖာကိုရယူပိုင္ဆိုင္၍
ေနာက္ဆံုး ဘ၀တြင္ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ေသာအေထာက္အပ႔ံေကာင္းကိုရလိုေသာေၾကာင္႔
သက္ေတာ္ထင္႐ွားဘုရား႐ွင္ဟုရည္မွတ္လ်က္ ဒါနအမႈကို ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္သည္မွာ ထင္႐ွားလွ၏။
--------------------------------------------------------------------------------------
ဤသည္တို႔ကို ေထာက္႐ွဳလွ်င္ ဘုရား႐ွင္အား လွဴဒါန္းဆက္ကပ္သည္ဆိုသည္မွာ...
တကယ္ေတာ႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ သည္ ဗုဒၶဘုရား႐ွင္ထံေတာ္အပါးတြင္ က်ႏု္ပ္တို႔ လိုခ်င္ေသာအရာကို
ေတာင္းခံေနျခင္းသာျဖစ္ေပေတာ႔သည္။
===============================================

ဒါန ဟူသည္  အလွဴ ၊ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္း စသည္႔အဓိပၸာယ္ကို ေဆာင္သည္ျဖစ္ရာ
တစ္ခါခါ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အမွတ္မွားေလ၏ ။

ဒါနသည္ အလွဴခံပုဂၢဳိလ္အေပၚလိုက္၍ ရ႐ွိေသာအက်ဳိးေက်းဇူးမွာ ကြဲျပားျခားနားေလသည္။
သို႕ေသာ္ ပါရမီေျမာက္ဒါနအတြက္ဆိုလွ်င္မူ အလွဴခံပုဂၢဳိလ္ ေ႐ြးခ်ယ္ရန္မလို။
ဒါနျဖစ္ေျမာက္ရန္သာ လိုရင္းအဓိကျဖစ္ေလသည္။

အမွန္တကယ္ မကြယ္၀ွက္တမ္း ၀န္ခံရမည္ဆိုလွ်င္အလွဴခံပုဂၢဳိလ္သည္ မိမိထက္ သီလ၊သမာဓိ ၊ ပညာ ၊
ပိုျမင္႔ေနလွ်င္(သို႔မဟုတ္)ရာထူး၊ ဓနဥစၥာ ပိုႀကီးေသာသူမ်ား ျဖစ္ေနလွ်င္ မိမိျပဳေသာဒါနသည္ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္းမဟုတ္ဘဲ၊ ၄င္းပုဂၢိဳလ္ထံ မွ တစ္ခုခုကို
 ေတာင္းခံျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မွာ သိသာထင္႐ွားလွသည္။

ဂါရ၀တရားျဖင္႔ပူေဇာ္ပါ
 ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တို႔၏ အိမ္တိုင္း၌ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္႐ွိ၏ ။သက္ေတာ္ထင္႐ွားဘုရားအမွတ္ျဖင္႔
ကိုးကြယ္ပူေဇာ္ေလ၏။
သို႔အတြက္လည္းအိမ္၏က်က္သေရ တိုးျမင္႔ေလ၏။ သို႕ေသာ္ တခါခါ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ေမ႔ေလ်ာ႔ေလ၏။
အိမ္ဦးခန္း ေက်ာင္းေဆာင္အတြင္း၌ ဘုရား႐ွင္သီတင္းသံုးေနသည္ကို ေမ႔ေလ်ာ႔ေလ၏။
ဤသို႕ေသာအခါမ်ဳိးတြင္ အိမ္ေပၚ၌ ၾကမ္းတမ္းေသာစကားမ်ား၊အမနာပစကားမ်ားေျပာဆိုမိၾကေလ၏။
႐ုတ္ရင္းေသာအမႈမ်ားကိုလည္းျပဳလုပ္မိၾကေလ၏။ သင္႔ ေတာ္ပါ၏ေလာ။

ဤသို႔ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည္႔ပါ။

မိမိအိမ္ေပၚတြင္ ရာထူးႀကီး ဧည္႔သည္တစ္ေယာက္႐ွိလွ်င္ပင္ ၾကမ္းတမ္းေသာစကားမ်ားမေျပာဆိုပဲ
႐ုတ္ရင္းေသာအမႈမ်ား မျပဳလုပ္ဘဲ ေ႐ွာင္က်ဥ္တတ္သာ သူမ်ားသည္....
လူနတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔၏ပူေဇာ္ျခင္းအထူးကိုခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာ သံုးေလာကထြဋ္ထား ျမတ္ဘုရား
အေ႐ွ႕က်ေတာ႔  ေျပာခ်င္ရာေျပာ၊လုပ္ခ်င္ရာလုပ္၍ ျဖစ္ပါမည္ေလာ။

မိမိအိမ္ေပၚတက္သည္ႏွင္႔ ဘုရား႐ွင္႐ွိေနပါလားဆိုေသာ အသိသတိအၿမဲကပ္လ်က္ ေနသင္႔လွေပ၏။
ဤသို႕ေသာ အေျခခံအခ်က္မ်ားအစျပင္ဆင္ေနထုိင္လ်က္ ။ ဘုရား႐ွင္အား အေလးအျမတ္ထား ဂါရ၀တရားျဖင္႔ပူေဇာ္မွသာ လွ်င္..

ေညာင္သီးမွ်ေလာက္ေသာအလွဴသည္ ေညာင္ပင္ႀကီးေလာက္ရ႐ွိေပလိမ္႔ျဖစ္ေပေတာ႔သည္။
       ---------------------------------------------------------------------------
“ပန္း”
ပန္း တို႔ မည္သည္ ျမင္ရသူတို႔၏ စိတ္ကို ၾကည္လင္ေစ၏။ လက္ေတြ႕တြင္ ဒီပန္းကေလးတစ္ပြင္႔
လွ လွခ်ည္ရဲ႕ဆိုၿပီး ေခၽြဖဲ႔ ဖ်က္ဆီး သြားသူမ်ားကို က်ေနာ္မေတြ႕ဖူးပါ။(ဗြီဒီယို၊႐ုပ္႐ွင္ ႐ုိက္ကြက္ မွအပ)

ပန္းမႀကိဳက္သူမ်ားပင္လွ်င္ ပန္းကိုျမင္လွ်င္ စိတ္ကိုလန္းဆန္းေစသျဖင္႔  ျမတ္ႏိုးစိတ္မ်ား၀င္ေရာက္၍
ခ်စ္ခင္ၾကေပ၏။

သို႕အတြက္ ပန္းသည္ လူတို႔အတြက္အသံုးေတာ္ခံျဖစ္လာရေပသည္။

-မိမိစိတ္မ်ားၾကည္လင္လန္းဆန္းေစရန္ အိမ္၌ပန္းပင္စိုက္ျခင္း ၊ အလွပန္းအိုးမ်ားျပင္ဆင္ျခင္းျဖင္႔လည္းေကာင္း
- ခ်စ္သူ၏စိတ္ကို ေျပာင္းလဲေစရန္ ခ်စ္သူ႕လက္ေဆာင္ျဖင္႔လည္းေကာင္း
- လူမမာမ်ား စိတ္အားငယ္မႈကိုေျဖေဖ်ာက္ရန္ပန္းစည္းလက္ေဆာင္အျဖစ္လည္းေကာင္း
-ေနာက္ဆံုး မိမိႏွင္႔အလြန္ကၽြမ္း၀င္သူ၏ ေနာက္ဆံုးခရီးတြင္ စိတ္လက္ေပါ႔ပါးစြာ ခရီးဆက္ႏိုင္ေအာင္
 အသုဘပို႔ရာတြင္ ပန္းေခြ၊ပန္းျခင္း၊ပန္းစည္းမ်ားျဖင္႔ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ ႏႈတ္ဆက္ၾကေလသည္။

တခ်ဳိ႕ပန္းသည္ ရန႔ံမ႐ွိ၊ အခ်ဳိ႕ပန္းမ်ားသည္ ရန႔ံ႐ွိ၏။ ပန္းတို႕ရန႔ံသည္ ေလသင္႔ရာ ေမႊးပ်န္႔ၾကိဳင္လႈိင္ေပရာ.....

ဘုရား႐ွင္ထံေတာ္ပါး ဂါရ၀တရားအျပည္႔ျဖင္႔  ပိုုးကိုက္ပြင္႔ဖတ္ ႏွင္႔ ညႈိးႏြမ္းေနေသာပန္း မပါေသာ
လန္းဆန္းသန္႕စင္သည္႔ပန္းမ်ားကိုဆက္ကပ္လွဴဒါန္းျခင္းသည္..

“မ်က္ႏွာျမင္ ခ်စ္ခင္ေစမည္႔ အက်ဳိးကို ယခုဘ၀တြင္ပင္မုခ် ရ႐ွိႏိုင္ေပမည္။”
“မိမိ၏ဂုဏ္သတင္းေက်ာ္ေဇာမႈသည္လည္း လူသတင္းလူခ်င္းေဆာင္လ်က္
ပန္းရနံ႔ ကဲ႔သို႔ျပန္႔ႏွ႔ံမည္ ” ျဖစ္ေပေတာ႔သည္။
------------------------------------------------------------------------------------------------------
“ေရ ခ်မ္း”
ေရ သည္ ေအးျမျခင္း၊စီးဆင္းျခင္း၊ၾကည္လင္ေစျခင္း၊သန္႕႐ွင္း စင္ၾကယ္္ေစျခင္း၊စုစည္းမႈကိုေပးျခင္း၊စိုေျပလန္းဆန္းေစျခင္း၊
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈကိုေျပေပ်ာက္ေစႏိုင္ျခင္း စသည္႔ဂုဏ္ရည္သတၱိမ်ား႐ွိ၏။

“ေရအသက္တစ္မနက္”ဆိုသကဲ႔သို႕ ေရသည္ လူတို႔အသက္႐ွင္ရန္အတြက္ မ႐ိွမျဖစ္လိုအပ္ေသာဓာတ္တစ္မ်ဳိးျဖစ္ေပသည္။

သို႕အတြက္ ဘုရား႐ွင္အားဆက္ကပ္မည္႔ “ေသာက္ေတာ္ေရခ်မ္း” ကို အမႈံ အမႊား ကင္းစင္ေအာင္ေသခ်ာစြာစစ္၍ ၊သန္႕႐ွင္းေသာခြက္တြင္ထည္႔ၿပီး
႐ုိေသေလးျမတ္စြာဆက္ကပ္ပါက...အထက္ကျပဆိုခဲ႔ေသာ ေရ၏ ဂုဏ္သတၱိ မ်ား ကို သင္ မုခ်ရ႐ွိေပမည္။

အထူးသျဖင္႔ ..
အသက္႐ွည္ျခင္း၊အသားအရည္စိုေျပျခင္း၊ စိတ္ေအးခ်မ္းျခင္း၊စိတ္ၾကည္လင္ခ်မ္းေျမ႕ျခင္း၊အငတ္ေဘးမႀကံဳျခင္း၊ေဆြမ်ဳိးမိတ္သဂၤဟ ေပါမ်ားျခင္း၊
ေခါင္းေဆာင္ႏိုင္မႈစြမ္းရည္၊အေတြးအႀကံမ်ားႏွင္႔က်င္႔စဥ္မ်ားတြင္ ေမာဟကင္းျခင္း ..စေသာ အက်ဳိးတို႔ကိုယခုလက္႐ွိဘ၀မွာပင္ ခံစားရေပမည္။

ေရလွဴအက်ဳိး(၁၀)ပါး႐ွိသည္ကို အရြယ္ေရာက္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းသိ၏ ။
 ဤအက်ဳိး(၁၀)ပါးသည္ အလွဴခံပုဂၢဳိလ္က ရေသာအက်ဳိးမ်ားသာျဖစ္၏။
ဒါနျပဳသူအေနႏွင္႔မူ ဤေရဒါနေၾကာင္႔  အလွဴခံပုဂၢဳိလ္သည္ ဤအက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားကို
ခံစားရေပသည္။ရ႐ွိပါေပသည္ဟု ႏွလံုးသြင္းလ်က္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ပီတိကိုပြားမ်ားရာ၏။

က်ႏု္ပ္၏ လက္ေတြ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားအရ ၊ဘုရားေသာက္ေတာ္ေရခြက္ သည္  ဖန္ခြက္ အစား ေၾကး(ႀကီး)ခြက္ကို အသံုးျပဳလွ်င္ ပိုမိုအက်ဳိးေပးျမန္ေၾကာင္း သိ႐ွိရပါသည္။
              -------------------------------------------------------------
“ ဆီမီး ”
“မီး” သည္ အလင္းဓာတ္ကို ထုတ္လႊတ္သည္။ သို႔အတြက္ အေမွာင္ကိုပယ္ခြင္းႏိုင္၏။
ထိုအလင္းဓာတ္သည္ အလြန္လ်င္ျမန္ေသာ သြားႏႈံး႐ွိ၏။ မိုင္ေပါင္းလြန္စြာကြာေ၀းေသာ္လည္း
အေမွာင္တြင္ ထိုအလင္းကိုျမင္ႏိုင္စြမ္း၏။ တစ္တိုင္ေသာဆီမီးျဖင္႔ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ ဆီမီးမ်ားသို႔
ပံုတူပြားကူးေသာ္လည္း မူလဆီမီး၏ အလင္းဓာတ္သည္ ေလ်ာ႔က်သည္ဟုမ႐ွိ...စေသာ ဂုဏ္သတၱိျဖင္႔
ျပည္႔စံုေလသည္။

သို႔အတြက္..သက္ေတာ္ထင္႐ွားဘုရား႐ွင္အားရည္မွန္း၍ ဆီမီး(သို႔မဟုတ္)
ေျဖာင္႔စင္းေနေသာအလင္းတိုင္(ဖေယာင္းတိုင္)မီး
ပူေဇာ္ျခင္းျဖင္႔ အထက္ပါ ဆီမီး၏အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားရ႐ွိႏိုင္ေလသည္။

အထူးသျဖင္႔...ပညာသင္ၾကားရာတြင္တတ္ေျမာက္ရန္လြယ္ကူျခင္း၊လ်င္ေသာဥာဏ္ပညာ၊
ဇ၀နဥာဏ္ေကာင္းျခင္းအတတ္ပညာျဖင္႔ေက်ာ္ေဇာျခင္း။ အ၀ိဇၨာကိုပယ္ေဖ်ာက္ႏွိင္ေသာ
၀ိဇၨာဟုေခၚေသာ “အသိ”ပညာရရာရေၾကာင္း၏ ေကာင္းေသာအေထာက္အပံ႔ကိုရျခင္း..
စသည္တို႔ကို ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္မုခ် ရ႐ွိမည္ျဖစ္သည္။
............................................................................
ပန္း၊ေရခ်မ္း၊ဆီမီး ၊အလင္းတိုင္မ်ားျဖင္ဘုရား႐ွင္အားဆက္ကပ္လွဴဒါန္း ရေသာဤဒါနသည္  ေငြကုန္ေၾကးက်အနည္းဆံုး
ျဖင္႔ ၍ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း အိုးမကြာ အိမ္မကြာ ကရိကထမမ်ားဘဲ ျပဳလုပ္ႏိုင္ေသာ ဒါနမ်ဳိးျဖစ္ေပရာ.
အာစိဏၰကံေျမာက္ဒါနလည္းျဖစ္ေပ၏။

ေညာင္သီးေလာက္လွဴ၍ ေညာင္ပင္ႀကီးေလာက္ရႏိုင္သည္႕အလွဴမ်ဳိးျဖစ္ေပသည္။

အထူးအႀကံေပးလိုသည္မွာ
 ဗုဒၶဘာသာ၀င္မိဘမ်ားအေနျဖင္႔ မိမိေနအိမ္႐ွိဘုရားကို ပန္း၊ေရခ်မ္း၊ဆီမီး ကပ္လွဴရေသာအလုပ္ကို
တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ပံုမွန္မလုပ္ေဆာင္ဘဲ မိသားစု၀င္အားလံုးပံုမွန္ အာစိဏၰကံ ကုသိုလ္ရၾက
ေလေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ၾကပါဟု အႀကံျပဳပါသည္။

မိမိျပဳသည္႔“ကံ” မိမိထံ အမွန္ ပဲ႔တင္ျပန္ လိမ္႔ မည္ ”ဟုသင္ယံုၾကည္လွ်င္........

ဘုရား႐ွင္ထံခ်ဥ္းကပ္စဥ္ မွ ဒါနျပဳပူေဇာ္ၿပီး ျပန္ထြက္လာ သည္အထိ “ကံ”သံုးပါးစလံုး သည္
ဂါရ၀တရားအျပည္႔ျဖင္႔႐ုိေသေလးျမတ္ က်ဳိးႏြံ စြာ  က်င္႔ေဆာင္ ဒါနျပဳၾကပါစို႕။


ပန္း၊ေရခ်မ္း၊ဆီမီး ၊အလင္းတိုင္မ်ားျဖင္ဘုရား႐ွင္အာဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပူေဇာ္၍
”အရဟံ” ဂုဏ္ေတာ္ပုတီး ၉ ပတ္ ႐ြတ္ဆိုပြားမ်ားမည္ဆိုလွ်င္.....
ရန္သူပင္ ခ်စ္ခင္စိတ္၀င္လာမည္ျဖစ္ ၍ အထက္ျပဆုိခဲ႔ေသာ ပန္း၊ေရခ်မ္း၊ဆီမီးတို႕၏
အက်ဳိးမ်ားကို မုခ် ရၾကမည္ျဖစ္ေပေတာ႔သည္။

အက်ဳိးေက်းဇူးမခံစား ရပါက သင္၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္“ကံ” သံုးပါးတြင္တစ္ခုခုလြဲေခ်ာ္ေန၍ ျဖစ္ေပမည္။

ေတာင္းသည္႔ဆုမ်ားျပည္႔ၾကပါေစ။ ဆုေတာင္းတိုင္းလည္းျပည္႔ၾကပါေစ။

                အ႐ုိးကိုျဖတ္လွ်င္အခက္အလက္ေ၀ဆာ၊
                အညြန္႔ကိုခ်ဳိးလွ်င္ ရြက္သစ္ေ၀စည္ တတ္ေသာ၊
                 သံေယာဇဥ္ ေမတၱာျဖင္႔.........
                                       လြင္႔ေမာင္ေမာင္(ထား၀ယ္)

ဂင်းနစ် ကမ္ဘာ့စံချိန်မှတ်တမ်းဖြစ်ပေါ်လာပုံ နှင့် မှတ်တမ်းတင်ခံရသူ မြန်မာနိုင်ငံသား မင်းကွန်း တိပိဋက ဆရာတော် ဘုရားကြီး အကြောင်း

                                                  

ဂင်းနစ်ကမ္ဘာ့စံချိန်မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် Guinness Book of World Records ဟု ခေါ်ဆိုပါသည်။ ၎င်းကို ၁၉၅၅-ခုနှစ်မှ စ၍ နှစ်စဉ်ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး နိုင်ငံတကာမှ ကမ္ဘာ့စံချိန်များကိုစုဆောင်း တြင်ပထားပါသည်။ ဂင်းနစ်ဟူသောအမည်မှာအိုင်ယာလန်နိုင်ငံရှိ ဂင်းနစ် (Arthur Guinness) ဘီယာကုမ္ပဏီကို ရည်စူးပါသည်။ ၁၇၅၂-ခုနှစ်တွင် အာသာဂင်းနစ် (၁၇၅၂-၁၈၀၃) ဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်သည် ပေါင်ငွေတစ်ရာကို အမွေရ      ရှိခဲ့ပါသည်။

၎င်းပေါင်ငွေတစ်ရာကို အရင်းပြု၍ အာသာဂင်းနစ်သည် ယမကာဆိုင်တစ်ခုကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပါသည်။ ၁၇၅၉သို့ ရောက်သောအခါ ဒဗွလင်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပါသည်။ သူသေဆုံးပြီးနောက် သားဖြစ်သူ အာသာ(၁၇၆၇-၁၈၅၂)၊ မြေးဖြစ်သူ ဘင်ဂျမင်ဂင်းနစ် (၁၇၉၈-၁၈၆၈) တို့က ဘီယာလုပ်ငန်းကိုဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြပါသည်။ ဘင်ဂျမင်လက်ထက်တွင်ဂင်းနစ် ဘီယာသည် အမေရိကန်၊အင်္ဂလန် နှင့် ဥရောပ တိုင်းပြည်များသို့ပါ တင်ပို့ရောင်းချနိုင်သည် အထိ လုပ်ငန်းအောင်မြင်ခဲ့ပါသည်။ ဂင်းနစ်မိသားစုသည် သူတို့၏ ဂင်းနစ်ဘီယာကို ကိုယ်ပိုင်စက်ရုံတည်ဆောက်ကာ ထုတ်လုပ်ရောင်းချခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သူတို့၏ဘီယာ အောင်မြင်ရခြင်းတွင်အချက်(၂)ချက်သည် အရေးပါပါသည်။ ပထမအချက်မှာဂင်းနစ်ဘီယာ သည် အရည်သက်သက်မဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ်စေးပျစ်သည်။ ဘီယာတစ်ပိုင့်ကိုငှဲ့မည်ဆိုပါက ၁၁၉ ဒသမ ၅-စက္ကန့်ကြာမည်ဟု ကြေငြာကာ စားသုံးသူကို စွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ ပါသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ဂင်းနစ်ဘီယာ ထည့်ခွက်၏ ထူးခြားမှှုပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဂင်းနစ်ဘီယာ

ကုမ္ပဏီသည် ကိုယ်ပိုင်ခွက်တစ်မျိုးကို တီထွင်ထုတ်လုပ်ခဲ့ပါသည်။ အဆိုပါခွက်အတွင်းသို့ ဘီယာကိုထည့်မည်ဆိုပါက ဘီယာမြှုပ်များသည် အပေါ်သို့မတက်ဘဲ အောက်သို့ သာဆင်းသွားသည်ကို တွေ့မြင်ရမြည်ဖစ်ပါသည်။ ဤနည်းဖြင့် စားသုံးသူကို ကောင်းစွာ စွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ကြပါသည်။၁၉၅၅-တွင် ဂင်းနစ်ဘီယာအရောင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်၌ ဘီယာသောက်သူများ ငြင်းခုံမှှုတစ်ခု ဖြစ်ကြပါသည်။ ၎င်းအငြင်းအခုံမှာမည်သည့် ငှက်သည် အမြန်ဆုံးပျံသန်းနိုင်သနည်းဟူသော မေးခွန်းနှင့်ဆက်စပ်နေပါသည်။ ငြင်းခုံသူများသည် အကိုးအကားစာအုပ်မျိုးစုံကို ရှာဖွေပါသော်လည်း ရှာမတွေ့နိုင်ဖြစ်နေပါသည်။ ဤတွင် ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူ ဂင်းနစ်မျိုးနွယ်တစ်ယောက်သည် ကမ္ဘာ့စံချိန်မှတ်တမ်း စာအုပ်တစ်အုပ် လိုအပ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားပါသည်။ ဤသို့ဖြင့်၁၉၅၅-တွင် ပထမဆုံးဂင်းနစ်ကမ္ဘာ့စံချိန် စာအုပ်ထွက်ပေါ်လာပါသည်။ စာအုပ်ကိုတာဝန်ခံ ရေးသားသူမှာ ရော့စ်ဝှစ်တနာ နှင့်

နောရစ် ဝှစ်တနာ(Ross and Noris Whitner) အမြွှာညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းတို့သည် သတင်းထောက်များ၊ ဂျာနယ်တိုက်များမှ အချက်အလက်များ ကိုရယူပြီး စာအုပ်ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့ပါသည်။ ပြီးနောက် ခရစ်စမတ်ဈေးရောင်းပွဲတော်အမှီ အောက်တိုဘာလတိုင်းတွင်စာအုပ်ကို နှစ်စဉ်ထုတ်ဝေခဲ့ပါသည်။ စာအုပ်တွင် ကြက်ဥအဝေးဆုံးရောက်အောင် ပစ်နိုင်သူ၊ ဆယ်မိနစ်အတွင်း ဟော့ဒေါ့ (Hot Dog) အများဆုံး စားနိုင်သူ၊ အရပ်အရှည်ဆုံးလူသား၊ အကြီးဆုံးကင်ဆာကျိတ်၊ အဆိပ်ပြင်းဆုံး အပင်၊ အတိုဆုံးမြစ်စသည်ဖြင့် ကမ္ဘာ့စံချိန်များကို မှတ်တမ်းတင်ဖော်ပြခဲ့ပါသည်။ ယခုအခါ ထိုစာအုပ်သည်  ကမ္ဘာ့အရောင်းရဆုံး စာအုပ်တစ်အုပ်ဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်အတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပုံနှိပ်ခဲ့ရပါသည်။ လူတို့သည် ထိုစာအုပ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ခံရစေရန် အမျိုးမျိုး ကြိုးစားလာကြပါသည်။ တစ်ခါက ဂင်းနစ်စာအုပ်တွင် အလေးဆုံးကြောင် အကြောင်းကို ဖော်ပြခဲ့ပါသည်။ ထိုအခါ ကြောင်ပိုင်ရှင်များသည် သူတို့ကြောင်များ ကို စံချိန်ချိုးနိုင်အောင် အစာများ တနင့်တပိုးကျွေးခဲ့သဖြင့် ကြောင်သေဆုံးမှှုများ ပေါ်ပေါက် လာပါသည်။  ထို့ကြောင့် စာအုပ်တွင် ကျန်းမာရေးနှင့် အသက်အန္တရာယ်ထိခိုက်စေသော ကိစ္စများကို ဖော်ပြဖြင်းမပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါသည်။

 ဂင်းနစ်စာအုပ်သည် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှ စံချိန်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းဖြစ်ရာမြန်မာနိုင်ငံမှ ပုဂ္ဂိုလ်ထူးတစ်ဦးလည်း ပါဝင်ခဲ့ ပါသည်။ အဆိုပါပုဂ္ဂိုလ်ထူးမှာ မင်းကွန်းတိပိဋကဓရ ဆရာတော်ကြီး ဦးဝိစိတ္တသာရာ ဘိဝံသ ပင်ဖြစ်ပါသည်။ ဆရာတော်ကြီးသည် ပိဋကတ်သုံးပုံ၊ စာမျက်နှာပေါင်း (၉၉၃၄) မျက်နှာကို တစ်ချက်မှထောက်မပေးရဘဲ အလွတ်အာဂုံဆောင်နိုင်သောကြောင့်  ကမ္ဘာ့မှတ်ဉာဏ် အကောင်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ဂင်းနစ်စာအုပ်တွင် နှစ်ကြိမ်တိုင် ဖော်ပြခံခဲ့ရပါသည်။ ဆရာတော်ကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်ကိုချီးကျူးလိုလျှင် တိပိဋကဓရရွေးချယ်ရေး စာမေးပွဲအကြောင်း ကို သိထားသင့်ပါသည်။ ဤစာမေးပွဲသည် ပိဋကတ်သုံးပုံကို နှှုတ်ဖြေ၊ ရေးဖြေဖြေဆိုရသော စာမေးပွဲဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် အခက်ခဲဆုံးစာမေးပွဲကြီး ဖြစ်ပါသည်။ မည်မျှခက်ခဲပါသနည်း ဆိုလျှင်  စတင်စစ်ဆေးသော မြန်မာနှစ် ၁၃၁၀-မှ ၁၃၆၂- အထိ ၅၃-နှစ်အတွင်း အောင်မြင်သူ ၉-ဦးသာရှိခဲ့ပါသည်။ စာမေးပွဲအောင်မှတ်မှာ အမှတ်၁၀၀-တွင်၇၅-မှတ်ရမှသာ အောင်မြင်

ပါ သည်။  ပိဋကတ်သုံးပုံကို အလွတ်ရွတ်ဆိုရာတွင် နံနက် ၈-နာရီမှ၁၀-နာရီအထိ တစ်ကြိမ်၊ နေ့လယ် ၁-နာရီမှ၄-နာရီအထိ တစ်ကြိမ်၊ တစ်နေ့လျှင် ၂-ကြိမ်ခွဲ၍ စာပြန်ရပါသည်။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း သတ်မှတ်ထားသော စာမျက်နှာအရေအတွက် ကိုပြီးအောင်ပြန်ဆိုရပါသည်။ အချိန်ကိုက် စာမပြန်နိုင်လျှင် စာမေးပွဲကျပါသည်။ တစ်နေ့လုံး အတွက်စာ ၅-ခါ ထောက်ပေးခွင်ရှိပါသည်။ ၅-ခါထက်ပို၍ ထောက်ပေးရလျှင် စာမေးပွဲ ကျပါသည်။ စာကို အလွတ်ရွတ်ဆိုရင်း ဝါကျတစ်ခု ကျော်သွားပါက စာမေးပွဲကျပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာ့အခက်ဆုံး စာမေးပွဲကြီးဟု ဆိုရခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဆရာတော်ကြီးသည် အဆိုပါ စာမေးပွဲကြီးတွင် စာမျက်နှာ၉၉၃၄-မျက်နှာလုံးကို တစ်ချက်မှထောက်မပေးရဘဲ အလွတ်ရွတ်ဆိုနိုင်ခဲ့ပါသည်။ ထိုမျှမကသေး။ စာအုပ်မူကွဲ အမျိုးမျိုး ရှိပါက မည်သည့်စာအုပ်၊ စာမျက်နှာမည်မျှ၊ စာကြောင်းရေမည်မျှတွင် မည်သို့ဆိုသည် မည်သည့်စာအုပ်က အမှန် ဖြစ်သည်ဟူသည်အထိ ထောက်ပြနိုင်လောက်အောင် ပညာဉာဏ်ကြီးမားလွန်းလှပါသည်။ ရေးဖြေ ဖြေဆိုရာ၌လည်း

သီလက္ခန္ခဝဂ်                 -     ၉၃-မှတ်

မဟာဝဂ်                       -     ၉၇-မှတ်

ပါတိကဝဂ်                    -     ၉၇-မှတ်

ပါရာဇိကဏ်                 -     ၈၉-မှတ်

ပါစိတ်ပါဠိတော်             -     ၉၉-မှတ်

မဟာဝဂ္ဂပါဠိတော်          -     ၉၂-မှတ်

စူဠဝဂ္ဂပါဠိတော်             -     ၉၈-မှတ်

ပရိဝါပါဠိတော်              -      ၁၀၀-မှတ်

စသည်ဖြင့် ဘာသာတိုင်းကို ဂုဏ်ထူးမှတ် ၈၅-မှတ် အထက်ဖြင့် ဖြေဆိုအောင်မြင်ခဲ့ပါသည်။ ဆရာတော်ကြီးကို ၁၂၇၃၊ တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း ၁၁-ရက်နေ့တွင် မြင်းခြံမြို့နယ်၊ကျည်ပင် ရွာသူကြီး ဦးဆုံ၊ ဒေါ်ဆင်တို့မှ ဖွားမြင်ခဲ့ပါသည်။ ငယ်မည် မောင်ခင်ဖြစ်ပါသည်။ ၇-နှစ်သား အရွယ်တွင် သာမဏေ ဝတ်ခဲ့ပြီး ၁၅-နှစ်သားတွင် ပထမငယ်တန်း၊ ၁၆-နှစ်သားတွင် ပထမလတ်တန်း၊ ၂၀-နှစ်တွင် ပထမကြီးတန်းတို့ကို အောင်မြင်ခဲ့ပါသည်။ 

၁၂၉၅-တွင် အစိုးရပထမကြီးတန်းကို ပထမကျော်ဟူသော ဘွဲ့ထူးဖြင့် အမြင့်ဆုံး အောင်မြင်ခဲ့ပါသည်။ ထိုနှစ်တွင်ပင် သကျသီဟစာသင်တန်းကိုလည်းကောင်း၊ ၁၂၉၆-တွင် စာချတန်းကို လည်းကောင်း    တစ်ဆက်တည်းအောင်မြင်၍ ဝဋံသကာ(ဦးဆောက်ပန်းဘွဲ့) ဖြင့်ချီးကျူး ပူဇော်ခြင်းခံခဲ့ရပါသည်။ 

ပိဋကတ်သုံးပုံကို အထောက်အမကင်းစွာ အာဂုံပြန်ဆို နိုင်သောကြောင့်  တရားဘဏ္ဍာစိုးဟုအဓိပ္ပယ်ရသော တိပိဋကဓရဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိကဘွဲ့ကို ဆက်ကပ်ခြင်းခံခဲ့ ရပါသည်။ ဆဋ္ဌသံဂါယနာတင်ပွဲကြီးတွင်လည်း  မဟာစည်ဆရာတော်ကြီး မေးသမျှကို တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ ထစ်ငေါ့ခြင်းမရှိဘဲ ဖြေဆိုတော်မူ၍ ဆဋ္ဌသင်္ဂတိသဇကအဖြစ် ဆောင်ရွက် ခဲ့ပါသည်။ ထို့ပြင်စာမျက်နှာပေါင်း ၅၀၀၀ ကျော်ရှိသော မဟာဗုဒ္ဓဝင်ကျမ်းကြီးများကိုလည်း ပြုစုခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အစိုးရအဆက်ဆက်က ဆရာတော်ကြီးကို ဘွဲ့ထူးအမျိုးမျိုးဖြင့် ချီးကျူး ပူဇော်ခဲ့ကြပါသည်။ သာသနာ့အာဇာနည် အဂ္ဂမဟာပဏိတ၊ အဘိဓဇ မဟာရဋ္ဌဂုရု၊ အဘိဓဇအဂ္ဂမဟာသဒမ္မေဇောတိက၊ တိပိဋကဓရ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိက၊ ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာ ဝိသဇက၊ နိုင်ငံတော် သံဃမဟာနာယကအဖွဲ့ အကျိုးတော်ဆောင်ချုပ်ဆရာတော်ကြီးဦးဝိစိတ္တသာရာဘိဝံသ သည် ၉-၂-၁၉၉၃၊အင်္ဂါနေ့  ညနေ၊ ၄-နာရီ ၄၀-မိနစ်တွင် ဘဝနတ်ထံ ပျံလွန်တော်မူခဲ့ပါသည်။

(စာရေးသူ သန်းမင်းထွဋ် မင်္ဂလာမောင်မယ် အတွဲ-၁ရ၊ အမှတ်-၂၊ ၂၀၀၅-ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ)

Zawgyi

ဂင္းနစ္ကမာၻ႔စံခ်ိန္မွတ္တမ္းစာအုပ္ကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင္႔ Guinness Book of World Records ဟု ေခၚဆုိပါသည္။ ၎ကုိ ၁၉၅၅-ခုႏွစ္မွ စ၍ ႏွစ္စဥ္ထုတ္ေ၀ခဲ႔ၿပီး ႏုိင္ငံတကာမွ ကမာၻ႔စံခ်ိန္မ်ားကုိစုေဆာင္း တငျ္ပထားပါသည္။ ဂင္းနစ္ဟူေသာအမည္မွာအုိင္ယာလန္ႏုိင္ငံ႐ွိ ဂင္းနစ္ (Arthur Guinness) ဘီယာကုမၸဏီကုိ ရည္စူးပါသည္။ ၁၇၅၂-ခုႏွစ္တြင္ အာသာဂင္းနစ္ (၁၇၅၂-၁၈၀၃) ဆုိေသာ ပုဂၢဳိလ္တစ္ေယာက္သည္ ေပါင္ေငြတစ္ရာကုိ အေမြရ      ႐ွိခဲ႔ပါသည္။

ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားဆင်းတုတော်ပူဇော်ရသည့်အကျိုး

ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားဆင်းတုတော်ပူဇော်ရသည့်အကျိုး ဗုဒ္ဓဘာသာအိမ်တိုင်း၌ ဗုဒ္ဓ၏ရုပ်ပွားဆင်းတုများကို ကိုးကွယ်ပူဇော်ကြ၏။ဘုရားကျောင်းဆောင်ကို အိမ်ဦးခန်း စသည့်မြင့်မြတ်သောနေရာတွင်သာနေရာပေးရ၏။အမြင့်အမြတ်နေရာမပေးနိုင်လျှင်မထားသည်ကကောင်းပါသည်။ယုတ်နိမ့်သောနေရာ၌ဘုရားထားလျှင် နေ့စဉ်ငရဲကြီးနေ၏။ဘေးဥပဒ်ကျရာက်တတ်ပါသည်။

 မြတ်စွာဘုရား၏ ရုပ်ပွားဆင်းတုတော်ကို ပူဇော်ရှိခိုးကြသည့်သူများမှာ “သက်တော်ထင်ရှား၊ မြတ်စွာဘုရားပါတကား”ဟု ဂုဏ်တော်ကိုးပါးကို စိတ်ရောက်ပြီးကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ 

ဤကဲ့သို့ ပူဇော်ကိုးကွယ်ကြမည်ဆိုလျှင် “သမေ စိတ္တေ သမံဖလံ” ဆိုသည့် ဘုရားဟောပါဠိတော်အရ အကျိုးထူးများရနှိင်ပါသည်။

“စိတ္တေ၊မိမိစိတ်သည်၊သမေ၊သက်တော်ထင်ရှား မြတ်စွာဘုရားနှင့် ရုပ်တုဆင်းတုတော်ကို အညီအမျှ ထားနိုင်သည်ရှိသော်။ သမံ ဖလံ ၊ ဘုရားအစစ်ကို ပူဇော်ရသကဲ့သို့ အကျိုးတရား အတူတူပင် ရရှိနိုင်ပါသည်။

” မိမိတို့အိမ်တွင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားဆင်းတုတော်များ ကျောင်းဆောင်နှင့် တကွပူဇော်ထားခြင်းအားဖြင့် အောက်ပါအကျိုးကျေးဇူး(၉)မျိုးကိုရနိုင်ပါသည်။ 

(၁) ဘုရားကျောင်းဆောင်ရှိသည့်အတွက် ဘုရားကိုမြင်နေရခြင်း ၊ဘုရားဝေယျာဝစ္စပြုနေရခြင်း၊ ဘုရားကို ကိုင်းညွတ်သည့်စိတ်ဖြင့် မမေ့ခြင်းနှင့် ဘုရားတရားနှင့် ကင်းကွာမနေခြင်း။ 

(၂) မြတ်စွာဘုရားကိုဖူးတွေ့ရခြင်းဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာအပေါ် ပို၍ယုံကြည်မှုလေးနက်လာခြင်း။ 

(၃) အိမ်တွင်ဘုရားကျောင်းရှိလျှင် စနစ်တကျ ဆည်းကပ်ကိုးကွယ်မှုပြုခြင်းဖြင့် သတိမြဲခြင်း၊ပညာဉာဏ် ထက်မြက်စေခြင်း။ 

(၄) ကုသိုလ်တရားများတိုးပွားခြင်း။ 

(၅) စိတ်ညစ်ညူးမှုရှိလာလျှင် ဘုရားရှေ့သို့သွားပြီး ဘုရားပန်းလဲခြင်း၊မြတ်စွာဘုရားကို အသေအချာကြည့်အာရုံပြုလိုက်ခြင်းဖြင့် စိတ်ညစ်ညူးမှုများပပျောက်သွားခြင်း။စိတ်ကြည်နူးမှုချက်ချင်းရရှိခြင်း။ 

(၆) အိမ်တွင်ဘုရားကျောင်းရှိသဖြင့် နာနာဘာ၀ ဝိနာဘာဝများ၏အနှောက်အယှက်များမှကင်းပြီး မကြောက်မရွံ့နေနိုင်ခြင်း။ 

(၇) ဆင်းရဲဒုက္ခကို သည်းခံလာနိုင်ခြင်း။ 

(၈) ဘုရားကျောင်းကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်းထားလျှင် အိမ့်ကျက်သရေ၊လူ့ကျက်သရေ တက်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာများတက်လာခြင်း။ 

(၉) ဘုရားကျောင်းရှိသဖြင့် မြတ်စွာဘုရားနှင့်အတူ ပေါင်းသင်းရသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူတပါး၏ ပူဇော်မှုကိုခံယူရရှိနိုင်ခြင်း။ 

(ဘုရားသည် စင်နှင့်မနေ၊ ထို့ကြောင့်ဘုရားကျောင်းဆောင်ဟုခေါ်ရမည်။ ဘုရားစင်ဟုမသုံးနှုံးရ။) (နတ်သည်စင်နှင့်နေ၏။ထို့ကြောင့် နတ်စင်ဟု သုံးနှုံးရမည်။)

Zawgyi 

ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ပူေဇာ္ရသည္႔အက်ဳိး ဗုဒၶဘာသာအိမ္တိုင္း၌ ဗုဒၶ၏႐ုပ္ပြားဆင္းတုမ်ားကို ကိုးကြယ္ပူေဇာ္ၾက၏။ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ကို အိမ္ဦးခန္း စသည္႔ျမင္႔ျမတ္ေသာေနရာတြင္သာေနရာေပးရ၏။အျမင္႔အျမတ္ေနရာမေပးႏုိင္လွ်င္မထားသည္ကေကာင္းပါသည္။ယုတ္နိမ္႔ေသာေနရာ၌ဘုရားထားလွ်င္ ေန႔စဥ္ငရဲႀကီးေန၏။ေဘးဥပဒ္က်ရာက္တတ္ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရား၏ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ကို ပူေဇာ္႐ွိခိုးၾကသည္႔သူမ်ားမွာ “သက္ေတာ္ထင္႐ွား၊ ျမတ္စြာဘုရားပါတကား”ဟု ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးကို စိတ္ေရာက္ၿပီးၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ဤကဲ႔သို႔ ပူေဇာ္ကိုးကြယ္ၾကမည္ဆိုလွ်င္ “သေမ စိေတၱ သမံဖလံ” ဆိုသည္႔ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္အရ အက်ဳိးထူးမ်ားရႏိွင္ပါသည္။