Latest Post
ေယာၿမိဳ ႔ကျပန္ခဲ႔တယ္ ၊ ေဆး၀ါးလည္း ကၽြန္ေတာ္နားမလည္ ..... ( ၂ )
Written By လြင္႕ေမာင္ေမာင္ on Tuesday, February 18, 2014 | 8:27 AM
ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔ ကိုေရာက္လို႔ ကားေပၚကေန အထုတ္ဆြဲျပီးဆင္းတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ညေန ၄ နာရီ မီနစ္ ၂၀ ရွိပါျပီ ။ က်ေတာ္ အကြင္းလိုက္ၾကီး ျမင္ေယာင္ေနတဲ႔ မ်က္နွာနဲ႔ လာၾကိဳမယ္သူကို လုိက္ရွာၾကည့္ေတာ႔ အနီးနားတစ္၀ိုက္မွာ တစ္ေယာက္မွ မေတြ ႔ ။ လမ္းေပၚမွာ လူဆိုလို႔ က်ေတာ္႔ တစ္ေယာက္တည္း ေငါင္စင္းစင္းၾကီးနဲ႔ ရယ္ပါ ။ က်ေတာ္႔ လာခဲ႔ တဲ႔ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ဖုန္းလိုင္းမိတဲ႔ ေနရာတိုင္းမွာ …. အစ္ကိုၾကီး ဘယ္နားေရာက္ေနျပီ လဲ … က်ေတာ္ အခု ေက်ာက္ထု ကိုသြားဖို႔ ရြာကေနထြက္လာေနျပီ ..ေအးေဆးသာလိုက္ခဲ႔ က်ေတာ္ ၾကိဳနွင္႔မယ္ ..ဆိုျပီး အတန္တန္ ဖုန္းဆက္ထားတဲ႔ သူက အခုက်ေတာ္ ေက်ာက္ထု ေရာက္တဲ႔ အခ်ိန္ သူအရင္ ၾကိဳျပီးေရာက္နွင္႔မယ္လို႔ ေျပာခဲ႔တဲ႔ ေနရာကို ေရာက္မလာခဲ႔ ဘူး ။ နယ္ျမိဳ ႔ေလးဆိုေတာ႔လည္း ျမိဳ ႔ခံေတြက တျခားေဒသက သူစိမ္းတစ္ေယာက္ ေရာက္လာရင္ ထင္ထင္ရွားရွားနဲ႔ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ သိေနပံုရပါတယ္ ။ အနီးနား ပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိတဲ႔ အိမ္ေတြနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲ မွာ ထိုင္ေနၾကတဲ႔ သူေတြက က်ေတာ္႔ကို ကုတ္ေခ်ာင္းကုတ္ေခ်ာင္းနဲ႔ စူးစမ္းသလို ၾကည့္ေနၾကပါတယ္ ။ အဲဒီခ်ိန္မွာဘဲ ပထမဆံုးအၾကိမ္ က်ေတာ္႔ စိတ္ထဲ အားငယ္စိတ္ေတြ ေျပး၀င္လာပါေတာ႔ တယ္ ။ က်ေတာ္က ရန္ကုန္ကေနျပီးေတာ႔သာလာခဲ႔တာ ေအာက္ျပည္ျဖစ္တဲ႔ ထား၀ယ္ေဒသကသာ ကိုယ္႔ ရပ္ရြာ ကိုယ္႔ ဇာတိ ေျမအျဖစ္ အျမဲတမ္းခံယူထားေတာ႔ အခုလိုေ၀းလံလွတဲ႔ အရပ္ေဒသ ၊ ကိုယ္နဲ႔ သိတဲ႔ သူဆိုလို႔ တစ္ေယာက္တစ္ေလ မွမရွိတဲ႔ ဒီေက်ာက္ထု လို ျမိဳ ႔ေလးမွာ ဘယ္ကိုေရွ ႔ဆက္သြားျပီး ဘာေတြဆက္လုပ္လို႔ လုပ္ရမယ္ မွန္း မသိေတာ႔ ။ ပခုကၠဴ ျမိဳ ႔မွာ လိုတည္းခိုခန္းေတြ ဟိုတယ္ေတြ ရွိရင္ ဘာအေရးလဲ ။ တကယ္ဆို ဒီေဒသကို မေရာက္ဖူးတဲ႔ က်ေတာ္စီးလာတဲ႔ ကားမဆိုက္ခင္ အခ်ိန္နဲနဲ ေလးေစာျပီး လာေစာင္႔ ေနဖို ႔ေကာင္းတာ ။ သူ ႔မ်က္နွာကို တစ္ရြာ မဟုတ္ဘူး ဒီခ်င္းေတာင္ၾကီး တခုလံုးစာမွ် အားကိုးျပီးလာခဲ႔ တယ္ဆိုကာမွ ဒီပုဂၢိဳလ္ လုပ္ရက္ေလျခင္းဆိုျပီးေတာ႔ စိတ္ထဲ မွာေတာ႔ ေတာင္ေတြး ေျမာက္ေတြးနဲ႔ အေတြးေတြ ရွဳပ္ရွက္ခပ္ေနပါတယ္ ။ လက္ကလည္း ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔ကို ၀င္ျပီ ဆိုကတည္းက သူ ႔ဖုန္းကို ေခၚေနလိုက္တာ Call Logs မွာ ၾကိမ္အေရတြက္ 20 ေက်ာ္ေနပါျပီ ။ ေခၚတိုင္းလည္း စက္ပိတ္ထားပါတယ္ နဲ႔ ဆက္သြယ္မွဳဧရိယာ ေရာက္ေနတဲ ႔အေၾကာင္းဘဲ ထပ္ခါထပ္ခါ ျပန္ေျပာေနပါတယ္ ။
ဆိုင္ကယ္က ေရထဲဆင္း ၊ လူေတြကတံတားေပၚကေလွ်ာက္ .......
ဒီတိုင္းၾကီးလမ္းေပၚမွာ ရပ္ေနလို႔ကလည္း မျဖစ္တာနဲ႔ နီးစပ္ရာ ေစ်းဆိုင္ေလး တစ္ဆိုင္ရဲ ႔ အျပင္ခုံတန္းေလးမွာ ဆိုင္ရွင္ကိုအခြင္႔ ေတာင္းျပီး ၀င္ထိုင္လိုက္ရပါတယ္ ။ စိတ္ထဲ မွာေတာ႔ အို …. သူလာမၾကိဳလဲ ဘာအေရးလဲ ၊ ကိုယ္ေရာက္ ရွိေနတဲ႔ ေနရာဟာ ကိုယ္႔နိဳင္ငံ ကိုယ္႔ တိုင္းရင္သား တိုင္းရင္းသူေတြ ေနတဲ႔ အရပ္ဘဲဥစၥာ အိပ္စရာ ေနရာ မရွိရင္လည္း နီးစပ္ရာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ၀င္တည္းျပီး ပတ္၀န္းက်င္ေဒသ ကိုေလ႔လာခဲ႔ ရုံေပါ႔ …… ဆိုတဲ႔ အေတြးနဲ႔ ကိုယ္႔ စိတ္ကိုယ္ တင္းျပီး မိုးနတ္မင္း သူငယ္ခ်င္းၾကီး ၾကြလာနုိးနိုးနဲ႔ ထိုင္ေစာင္႔ ေနခဲ႔ပါတယ္ ။ အဲဒီလို ထိုင္ေစာင္႔ ေနတာ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားသလဲ ေတာ႔ မသိဘူး ။ ေစ်းဆိုင္ပိုင္ရွင္ အစ္မၾကီးက က်ေတာ့္ကို စိတ္ခ်လက္ခ် နဲ႔ ဘာမွလည္းမေျပာမဆိုဘဲ ဆိုင္ကိုထားျပီး အျပင္ထြက္သြားပါတယ္ ။ အဲဒီေနာက္ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ က်ေတာ္ ေစာင္႔ ေမ်ာ္ေနတဲ႔ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ဆိုင္ကယ္ တစ္စီးနဲ႔ အေ၀းကေနျပီး က်ေတာ႔ကို သိပ္ျပီး မ်က္မွန္း မတန္းမိလို႔ အကဲခတ္လာတဲ႔ ပံုစံနဲ႔ က်ေတာ္႔ဆီ ဦးတည္ျပီး ေမာင္း၀င္းလာပါတယ္ ။ က်ေတာ္ကလည္း သူေရာက္ ေေရာက္ခ်င္း … က်ဳပ္က မင္းဒပ္က ျပန္ဆင္းလာတဲ႔ ကားနဲ႔ ပခုကၠဴျပန္လိုက္သြားေတာ႔ မလို႔ လုပ္ေနတာ…..( အဲလိုေျပာလိုက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာ က်ေတာ႔ မ်က္နွာက သံုမွဳံေနပံုရပါတယ္ ) …ဆိုျပီး ေျပာလိုက္ေတာ႔ ကျပာကရာနဲ႔ ဟာ..အစ္ကိုၾကီး အဲ လိုလုပ္လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ ဗ်ာ…အစ္ကို လာမွာမို႔ လို႔ စစရာရာျပင္ဆင္ျပီးသားဗ် ….. ျပီးေတာ႔ က်ေနာ္ ဒီေနရာကို ဆိုင္ကယ္နဲ႔ လာျပီး ပတ္ပတ္ ၾကည့္ေနတာ ဆယ္ခါေလာက္ျပည့္ေရာ႔ မယ္ ..က်ေတာ္႔ ဖုန္း call logs ကိုၾကည့္အုံး အစ္ကို႔ ဖုန္းကို ေတာက္ေလွ်ာက္ ေခၚထားတာဗ် ….ဆိုျပီး အားနာ စြာနဲ႔ ဆိုပါတယ္ ။ ျဖစ္ပံုက …. ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔ရဲ ႔ ကုန္းအတက္အဆင္း မ်ားတဲ႔ ေနရာေတြ မွာ ဖုန္းလိုင္း မမိနိဳင္တာကို သိထားမိပံုမရဘဲ က်ေတာ္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္မိဖို႔ ဖုန္းကိုဘဲ အားကိုးထားလို႔ အဲ ဒီလို လြဲေခ်ာ္မွဳေတြ ျဖစ္ခဲ႔ ရတယ္လို႔ အေျဖထြက္လာပါတယ္ ။
ေက်ာက္ထု ကေန ရြာကို သြားတဲ႔ လမ္းအၾကားက ဖုန္လမ္းေလး..
ကိုင္း ..ဒါျဖင္႔ ရင္လဲ မိုးကလဲ ခ်ဳပ္လာျပီဆိုေတာ႔ ခရီးဆက္ၾကစို ႔ ဆိုျပီး
6 မိုင္ေလာက္ ေ၀းတယ္လို ႔သိရတဲ႔ လာၾကိဳသူ က်ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ ႔ရြာျဖစ္တဲ႔ လက္ပန္းရြာ ေလးကိုထြက္ခြာဖို႔ ျပင္ဆင္ရပါတယ္ ။ ေစာေစာက ေျပာခဲ႔ တဲ႔ အတိုင္း ေက်ာက္ထု ျမိဳ ႔ေလးက ေတာင္ကုန္းေပၚ တည္ထားခဲ႔ တာဆိုေတာ႔ ျမိဳ ႔နယ္နိမိတ္ကေန ရြာဘက္ကို စထြက္ျပီဆိုတာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ ကိုမတ္ေစာင္႔ တဲ႔ ေက်ာက္တံုးခင္း လမ္းေပၚကေန ထိုးျပီးဆင္းရပါတယ္ ။ အေရွ ႔က ေမာင္းေနတဲ႔ သူက ဘယ္ေလာက္ သတိထားျပီးေမာင္းေနရသလဲေတာ႔ မသိ ေနာက္ကေနထိုင္တဲ႔ သူေတာင္မွ ဆိုင္ကယ္ကို ခံုတန္းက လက္ကိုင္ကို ေသျခာျမဲျမံစာြကိုကိုင္ထားလိုက္ရတယ္ ။ ေျမျပန္႔ အေပၚ ေရာက္လို႔ နဲနဲ ေလးေမာင္းလာျပီးတာနဲ႔ ေခ်ာင္းေလးတခု ျခားထားတဲ႔ ရြာငယ္ေလးတစ္ရြာ ကိုေတြ ႔ရပါတယ္ ။ ရြာနာမည္ကေတာ႔ ေလးရြာ ပါတဲ႔ ။ ဆိုင္ကယ္ေတြကေတာ႔ ေခ်ာင္းထဲ က ျဖတ္ေမာင္းသြားျပီး တစ္လက္မ သံလံုး အရွည္ၾကီးေတြနဲ႔ ၾကိဳးတံတားလိုလုပ္ထားျပီး အခင္းျပင္မွာ ၀ါးကပ္ ခင္းထားတဲ႔ တံထားေပၚကေန က်ေတာ္က ျဖတ္ေလွ်ာက္ရတယ္ ။ ၾကိဳးတံတားဆိုေတာ႔ ယိမ္းထိုးလွဳပ္ခါေနတာမို႔ တစ္ေန႔တာလံုးကားစီလာရတဲ႔ က်ေတာ္႔ ေခါင္းက ခပ္မူးမူး နဲ႔ ေခ်ာင္းထဲ ျပဳတ္မက် ေအာင္ အေတာ္ေလးကို သတိထားျပီး ေလွ်ာက္ရတယ္ ။
အဲဒီ ေလးရြာ ေက်ာ္လို႔ ခရီးစအထြက္မွာ လွည္လမ္း ( လွည္းေတြ ဘဲ အဓိက သြားပံုရတယ္ ) သာသာ ေျမနီလမ္းလမ္းေလးက ဆက္ေမာင္းရျပန္တယ္ ။ ဖုန္ေတြက ေျခဖ၀ါး ျမဳတ္ေအာင္ ထူေနေပမယ္႔ က်ေတာ္တို႔ အေရွ ႔က သြားေနတဲ႔ ဆိုင္ကယ္ မရွိေတာ႔ ဖုန္ထတဲ႔ ဒဏ္ကိုေတာ႔ မခံရပါဘူး ။ ဒီေလာက္ဖုန္ထူေနတာ မိုးတြင္းဆိုေတာ႔ ဗြက္ေတြထျပီး သြားေရးလာေရး ေတာ္ေတာ္ ကိုခက္ခဲ မွာပဲလို႔ စိထဲ မွာေတာ႔ ေတြးမိပါတယ္ ။ေဖာက္ထားတဲ႔လမ္းေတြကလည္းအဆင္ေျပဆံုးေနရာေတြကိုမွ ေရြးျပီးေဖာက္ထားရတာျဖစ္မယ္ ထင္တယ္ ။ ဒါေတာင္မွ တခ်ိဳ ႔ေတာင္ကုန္းေတြ ဆို မတ္ေစာက္လြန္းလို႔ ဆိုင္ကယ္ကို ဂီယာအၾကီးတင္ျပီး အသားကုန္ ေမာင္းျပီးတက္ေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ေနာက္ကေနထိုင္ျပီးလိုက္ေနတဲ႔ က်ေတာ္က ေနာက္ျပန္မလန္က်သြားေအာင္ ဆိုင္ကယ္ေမာင္းသူရဲ ႔ပခံုးအေသကိုင္ထားရတယ္ ။ တစ္ခါ အဲဒီလို မတ္ေစာက္တဲ႔ ကုန္းၾကီး အေပၚက ေနအရွိန္နဲ႔ ဆင္းရျပန္ေတာ႔ ေနာက္ကေန ခြျပီးစီးလိုက္ေနတဲ႔ က်ေတာ္က ဆိုင္ကယ္ ထိုင္ခုံေနာက္ ထိုင္ခံုသံကိုင္းၾကီးကို မလြတ္တမ္း ကိုင္ဆြဲထားရေသးတာ ။ အဲလိုမ်ိဳးသာ မကိုင္ထားဘူးဆိုရင္ေတာ႔ ေနာက္ကေန ထိုင္တဲ႔ သူက ေမာင္းသူကိုေက်ာ္ျပီး လက္ကားယား ေျခကားယားနဲ႔ ဂၽြန္းျပန္ျပီး ဆိုင္ကယ္အေရွ ႔ေမွာက္ ၀ုန္း ..ဆိုျပီး သြားက်ေလာက္တယ္ ။ ေဒသခံ သူငယ္ခ်င္းက သူ ႔တို႔ ရြာသြားတဲ႔ လမ္းကို ဒီနွစ္မွာ ဘူဒိုဇာ ၀င္ျပီး လမ္းေတြ ခ်ဲ ႔ေပးသြားလို႔ အခုလို ေကာင္းသြားေသးတာ တဲ႔ ။ ၾသ……ဒါဆို အရင္က သူတို႔ ရြာကလူေတြဟာ ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔ ေလးနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ားဆက္သြယ္ ျပီးသြားလာေနၾကပါလိမ္႔ လို႔ စိတ္မသက္မသာနဲ႔ ေတြးေနမိပါတယ္ ။
ေက်ာက္ထုနဲ႔ လက္ပန္းရြာကို ေျမြလိမ္ေျမြေကာက္ ေယာေခ်ာင္းနဲ႔ အတူ ေျမပံုမွာေတာ႔ ဒီလိုေတြ ႔ရတယ္ ....
တိုတုိေျပာရရင္ ေက်ာက္ထု ကေန က်ေတာ္သြားမယ္႔ လက္ပန္းရြာကိုေရာက္ဖို႔ ေစာေစာ ကေျပာခဲ႔ တဲ႔ ေလးရြာ ကိုေက်ာ္ျပီး ေနာက္ထပ္ ေျမက္မက်ဥ္း ၊ ပဆုပ္ စတဲ႔ ရြာေတြကိုျဖတ္ရပါေသးတယ္ ။ အဲလိုသြားရာမွာ ေကြ ႔ေကာက္ေပါမ်ားလွတဲ႔ ေယာေခ်ာင္းၾကီးကို ( စုစုေပါင္း 3 ခါျဖတ္ရတယ္ ) ျဖတ္ ၊ ေက်ာက္ခင္းလမ္း တစ္လွည့္ ၊ ဖုန္လမ္းတစ္လွည့္ နဲ႔ တစ္ကုန္းတက္ တစ္ကုန္းဆင္း သြားျပီး ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႔ က်ေတာ္သြားမယ္႔ လက္ပန္းရြာ အ၀င္က ေယာေခ်ာင္းကိုျဖတ္ျပီးေဆာက္ထားတဲ႔ ယာယီတံတား ေလးကို ေန၀င္ခါနီး အခ်ိန္ေလးမွာ ျမင္ေနရပါျပီ ။ အဲဒီယာယီ ေခ်ာင္းကူးတံတား အခင္းျပင္က ၀ါးကပ္နဲ႔ ခင္းထားတာမို႔ လို႔ ဆိုင္ကယ္ကို အရင္ ျဖတ္ခိုင္းျပီး က်ေတာ္ ကေနာက္ကေန လမ္းေလွ်ာက္ျပီး လိုက္ရပါတယ္ ။ တံတားကိုျဖတ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ၾကည္လင္ သန္႔ ရွင္းေနတဲ႔ ေယာေခ်ာင္းေရ ထဲ မွာ ငါးေလးေတြ ကူးခပ္ေနတာကို အတိုင္းသားျမင္ေနရတယ္ ။ ေႏြအခါဆိုေတာ႔ ေခ်ာင္းရဲ ႔ေလးပံု ပံုလို႔ တစ္ပံုသာ ေရရွိျပီး ကုန္းေပၚေနတဲ႔ ေနရာေတြ မွာေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း ၾကက္သြန္ခင္းေတြ ကျပည့္လို႔ပါပဲ ။ ေယာေခ်ာင္း နေဘး ရြာအ၀င္လမ္းေလး နေဘးမွာေတာ႔ လက္ပံပင္ၾကီး တစ္ပင္က တစ္ပင္တည္း ထည္းထည္းၾကီးရွိေနျပီး ဒီရြာကို လာလည္တဲ႔ က်ေတာ္႔ ကို ၾကိဳဆိုေနသလိုလိုပါ ။ အဲဒီလက္ပံပင္ကိုၾကည့္ျပီးေတာ႔ xxx ရြာထိပ္က လက္ပံ ပင္ေအာက္ သူက လက္ပံပြင္႔ေကာက္ အလာ xxx က်ေတာ္က ရြာကိုသြားမို႔ xxx မေမ်ာ္လင္႔ ပါဘဲ ေတြ ႔ၾကျပန္သည္ xxxx ဆိုတဲ႔ ကိုျမၾကီးရဲ ႔ ညိုေခ်ာ သီခ်င္းေလးကို လည္း က်ေတာ္႔ ပါးစပ္ျဖားမွာ အလိုလို ညည္းမိသလို ျဖစ္သြားပါတယ္ ။ အဆိုေတာ္ ကိုျမၾကီးကေတာ႔ ရြာထိပ္လက္ပံပင္ေအာက္မွာ ညိုေခ်ာနဲ႔ ေတြ ႔သတဲ႔ .. က်ေတာ္လည္း ရြာက ညိုေခ်ာ ေလးေတြ နဲ႔ လက္ပံပင္အနားမွာ ေတြ ႔မ်ား ေတြ ႔ေလမလားလို႔ မ်က္စိေလး မသိမသာ ရမ္းလိ္ုက္မိေသးတယ္ ။ က်ေတာ္ေတြ ႔တာကေတာ႔ ညိုေခ်ာေတြ မဟုတ္ဘူး ။ ျဖဴေခ်ာေလးေတြ ပါ ။ ေယာခ်ာင္းမွာ ေရခ်ိဳးျပီး လို႔ျပန္လာၾကပံုရပါတယ္ ။ သီခ်င္းေရးဆရာတို႔ ၊ စာေရးဆရာတို႔ ဖြဲ မယ္ဆိုလည္း ဖြဲစရာဘဲကိုး ။ ၾကည့္ပါအံုး ရြာထိပ္ မွာ လက္ပံပင္ၾကီးနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မွ အနဳပညာ ဆန္လိုက္သလဲလို႔ ။
လက္ပန္းရြာ အ၀င္က ေယာေခ်ာင္းကူးတံတာေလး .....
ရြာထဲကို၀င္ေတာ႔ ေမွာင္ရည္ပ်ိဳးေနပါျပီ ။ ဒီရြာကလည္း ေယာေခ်ာင္း ကမ္းနေဘးမွာဆိုေတာ႔ မိုးတြင္း ေရၾကီးမွဳအႏၱရာယ္ကို ေရွး လူၾကီးတို႔ ေတြးမိလို႔ လားေတာ႔ မသိဘူး ေတာင္ကုန္းေလးေပၚမွာပဲ ရြာကိုတည္ထားပါတယ္ ။ ရြာအေနထားနဲ႔ အိမ္အေျခ ေနတို႔ ကို ေရာက္တာနဲ႔ ေလ့လာခ်င္ေပမယ္႔လို႔ မိုးလည္းေတာ္ေတာ္ ခ်ဳပ္ေနတာနဲ႔ က်ေတာ္အတြက္ ေနရာထိုင္ခင္း စီစဥ္ေပးထားတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ ႔ အိမ္အသစ္စက္စက္ ေလးဆီကိုသာ ဦးတည္ျပီး လာလိုက္ပါေတာ႔တယ္ ။ အိမ္ေလးက ရြာနဲ႔ စိုက္ခင္းေတြ ရဲ ႔အစပ္မွာ ေဆာက္ထားေတာ႔ ပတ္၀န္းက်င္သဘ၀ အလွေတြကိုခံစားျပီး ေလေကာင္းေလသန္႔ ေတြ တစ္၀ၾကီးရွဳ ရွိုက္ခြင္႔ ရလိုက္တယ္ ။ က်ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္းက သူရွာေဖြစုေဆာင္းခဲ႔တဲ႔ ေငြေတြ နဲ႔သူမိသားစု အတြက္ အိမ္အသစ္ေလးတစ္လံုးေဆာက္ထားတာတဲ႔ ။ ေအာက္မွာ အုတ္ခံုခံျပီး အေပၚကို အုတ္ဆက္ျပီးစီမွာ ျဖစ္ေပမယ္႔ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ႔ ထရံအျပားေတြ နဲ႔ ယာယီ ကာထားပါတယ္ ။ အထဲ ကို၀င္ျပီး ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ႔ အားပါးပါး …. အိမ္ရဲ ႔ပတ္ပတ္လည္မွာ အသံုးျပဳထားတဲ႔ တိုင္ေတြက 6 လက္မ ပတ္လည္ၾကီးေတြ ။ က်ေတာ္တို႔ ဆီမွာ အိမ္တိုင္ေတြ 6 လက္မ ပတ္လည္သံုးျပီး ေဆာက္နိဳင္တဲ႔ သူမရွိသေလာာက္ပါပဲ ။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းၾကီးေတြ နဲ႔ စာသင္ေက်ာင္းၾကီးေတြ ထည္ထည္၀ါ၀ါ ေဆာက္မွသာ အဲဒီ ေျခာက္လက္မ ပတ္လည္ တိုင္ၾကီးေတြကိုသံုးၾကတာ ။ ျပီးေတာ႔ ထုတ္တမ္းဆြဲထားတဲ႔ ေနရာမွာလည္းၾကည့္အံုး 4 လက္မ 3 လက္မ သစ္သားေခ်ာင္းၾကီးေတြ ။ ဒါေတာင္မွ အိမ္ပိုင္ရွင္က်ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္းက တံခါးေပါက္ေတြနဲ႔ ျပဴတင္းေပါက္ေတြကို ကၽြန္းသား ရမွ လုပ္မွာမို႔လို႔ အခု ဒီအတိုင္းဘဲ ထား ထားေသးတာတဲ႔ ။ စိတ္ထဲမွာေတာ႔…… ဒီကလူေတြ ဒီလိုသာမန္အိမ္ေလးမွာေတာင္ အဲလို သစ္ၾကီး၀ါးၾကီးေတြ သံုးျပုျပီးေဆာက္ေနၾကတာ ပိုက္ဆံေပါလြန္းလို႔ ေတာ႔ ဟုတ္ဟန္မတူးဘူး… ၊ ဒီေနရာ ဒီေဒသေတြမွာ သစ္ေတြ မတရားေပါျပီး ေစ်းနုန္းခ်ိဳ သာလို႔သာ ျဖစ္ရမယ္လို႔ ေတြးေနမိတယ္ ။ က်ေတာ္ေတြးတာ မွန္ပါတယ္ ။ ေနာက္ပိုင္း က်ေတာ္ စံုစမ္းၾကည့္ေတာ႔ သစ္ေစ်းက က်ေတာ္တို႔ ထား၀ယ္ နယ္ဘက္က သစ္ေစ်းထက္ 3 ဆေက်ာ္ေလာက္ သက္သာေနပါတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းရဲ ႔ ေဆာက္လက္စ အိမ္အသစ္စက္စက္ေလး ....
အဲဒီအိမ္ေလးမွာ အ၀တ္စားလဲ ျပီး ေရခ်ိဳးသြားရေအာင္ဆိုျပီး ညဘက္ ရြာထဲကိုျဖတ္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေခၚလာေပမယ္႔ က်ေတာ္႔ ကေတာ႔ ဘယ္နားေရာက္လို႔ ေရာက္ေနမွန္းမသိဘူး ။ တခ်ိဳ ႔အိမ္ေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာေတာ႔ ရြာက စီးစက္ေမာင္းျပီး ေပးထားတဲ႔ မီးေလး တစ္ပြင္႔ နွစ္ပြင္႔ စီေလာက္ထြန္းထားတာတာ႔ ေတြ ႔ရပါတယ္ ။ ေရခ်ိဳး သြားမယ္ဆိုေတာ႔ ေရတြင္းမွာ သြားျပီးခ်ိဳ ႔မလို ႔ထင္ပါရဲ ႔ ဆိုျပီး လိုက္လာခဲ႔တာ ေနာက္မွ သူတို႔ တစ္ေတြ က်ေတာ္႔႔ကို ရြာအျပင္က ေယာခ်ာင္းဆီကို ေခၚသြားတယ္ ဆိုတာသိလိုက္ရတယ္ ။ ဒီေယာခ်ာင္းဟာ ဒီရြာကလူေတြ အတြက္ေတာ႔ ေန႔ စာဥ္ေန႔တိုင္း ေရခ်ိဳးၾကတဲ႔ ေနရာၾကီးတစ္ခုလည္း ျဖစ္ေပတယ္ ။ က်ေတာ္႔ မွာေတာ႔ ျပာသိုလကြယ္ ည 7 နာရီအခ်ိန္ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲကြင္းျပင္ၾကီးထဲ အမာဂ်င္စီလိုက္ တစ္ခုကိုကိုင္ျပီး ေရခ်ိဳးဖို႔ ခ်ီတက္လာေနရတာ တစ္မ်ိဳးေလး စိတ္လွဳပ္ရွားစရာလည္း ေကာင္းေနျပန္တယ္ ။ ငယ္ငယ္ကဆို ေခ်ာင္းထဲ မွာ ေရကူးရတာ ေပ်ာ္မွေပ်ာ္ပဲ ။ ဒါေပမယ္႔ သီးသန္႔ၾကီး ေရခ်ိဳးဖို႔ ေတာ႔ ေရေခ်ာင္းရွိရာကို တစ္ခါမွ မသြားခဲ ဖူးပါဘူး ။ ေခ်ာင္းကမ္းနားေရာက္လို႔ ေရခ်ိဳးေတာ႔ မယ္ေဟ႔..ဆိုေတာ႔ က်ေတာ္နဲ႔ လိုက္လာတဲ႔ အေဖာ္နွစ္ေယာက္က ေရခ်ိဳးျပီးသားမို႔ မခ်ိဳးေတာ႔ ဘူးတဲ႔ ။ အဲဒီေတာ႔ က်ေတာ္႔ တစ္ေယာက္ထဲ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ ၾကီးတဲမွာ ေရဆင္းခ်ိဳးရေတာ႔ တာပဲ ။ ကုန္းေပၚက ေတာ႔ အမာဂ်င္စီ လိုက္ ေလးနဲ႔ သူတို႔ ကမီးျပေပးထားပါတယ္ ။ ကိုယ္တစ္ပိုင္းျမဳတ္ေနတဲ႔ ေခ်ာင္းေရထဲ မွာ ဆပ္ျပာကို ဘယ္ကေနစျပီး တိုက္လို႔ တိုက္ရမွန္းမသိဘဲ ျဖစ္ေနပံု ကို ေခ်ာင္းေပၚကေနၾကည့္ေနၾကတဲ႔ ဟိုနွစ္ေယာက္ကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ကိုရည္ခ်င္ေနပံုရတယ္ ။
အဲဒီညက ခရီးပန္းေနေတာ႔ ညစာကို ဘာနဲ႔ေကၽြးလည္းေတာ႔ မသိဘူး စားလို႔ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ဆြဲလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ေလးဗိုက္တင္းသြားတယ္ ။ သူတို႔ ရြာမွာက ညဘက္ 9 နာရီေလာက္ထိဘဲ မီးစက္ေမာင္းေပးတာတဲ႔ ။ မီးပိတ္ျပီးေပမယ္႔ လည္း က်ေတာ္႔ ကိုလာနုတ္ဆက္ၾကတဲ႔ ရြာသားမ်ားနဲ႔ စကားေတြ ေျပာၾကျပီး သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ အသင္႔ ျပင္ဆင္ေပးထားတဲ႔ အိပ္ရမွာ ထိုးအိပ္လိုက္ပါေတာ႔ တယ္ ။ က်ေတာ္႔ အတြက္ျပင္ေအးထားတဲ႔ ျခဳံေစာင္ အထပ္လိုက္ၾကီးကို ေသျခာၾကည့္လိုက္ေတာ႔ အကုန္လံုးရွစ္လႊာတိတိ ရွိပါတယ္ ။ ဒါေတာင္မွ စိမ္႔ေနေအာင္ေအးတာမို႔ ေကြးလို႔သိပ္ျပီးမလံုခ်င္ဘူး ။ က်ေတာ္ကေတာ႔ ခ်မ္းစိမ္႔စိမ္႔ေလးနဲ႔ တစ္ခ်ိဳးတည္းအိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ မနက္မိုးလင္းအထိ တစ္ေရးပဲရတယ္ ။ က်ေတာ္နဲ႔ ကပ္ရက္ အိပ္ေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းကေတာ႔ က်ေတာ္႔ ရဲ ႔နွစ္နွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေမာက်ျပီး ထြက္ေပၚလာတဲ႔ ေဟာက္သံေၾကာင္႔ တစ္ေရးမွကို အိပ္လို႔ မေပ်ာ္ဘူးတဲ႔ ။
ကၽြန္ေတာ္ လာခဲ႔တဲ႔ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္နဲ႔ ေယာနယ္ေျမ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ...
က်ေတာ္ အခုေရာက္ေနတဲ႔ ေယာေဒသဆိုတာ ယခုလက္ရွိ ေခတ္မွာ ေယဘုရအားျဖင္႔ ခ်င္းေတာင္နဲ႔ ပံုေတာင္ပံုညာ ေဒသ ၾကားက ေျမျပန္႔ ေျမျပန္လြင္ျပင္ေလး ေတြ ရွိရာ ေဒသေတြ ျဖစ္ျပီး ေျမာက္ကေန ေတာင္ဘက္ကို ဂန္႔ေဂါ ၊ ထီးလင္း ၊ ေက်ာက္ထု ၊ ေဆာ ၊ ေလာင္းရွည္ စတဲ႔ ျမိဳ ႔ေတြရွိတဲ႔ ေဒသတစ္၀ိုက္ကိုေခၚဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္တဲ႔ ။ အဲ ဒီေတာင္နဲ႔ ေျမာက္တန္းေနတဲ႔ ေတာင္ၾကားေဒသ ရဲ ႔ အလယ္နားေလာက္မွာ က်ေရာက္တဲ႔ ထီးလင္းျမိဳ ႔ကို ဗဟိုျပဳျပီး ေျမာက္ဘက္ ဂန္႔ေဂါ ဖက္ျခမ္းကို ေျမာက္ေယာ ၊ ေတာင္ဘက္ ေက်ာက္ထု ၊ ေဆာ ၊ ေလာင္းရွည္ စတဲ႔ ျမိဳ ႔ေတြ ရွိတဲ႔ ဖက္ကိုေတာ႔ ေတာင္ေယာဆိုျပီး ေခၚၾကပါတယ္ ။ အရင္က ဒီေဒသ တစ္ေလွ်ာက္လံုးကို အတြင္းေယာ လို႔ ေခၚျပီး ျပည္မနဲ႔ ကာဆီးထားတဲ႔ ေတာင္တန္းၾကီးရဲ ႔ အျပင္ဘက္ပိုင္းကို အျပင္ေယာလို႔ ေခၚၾကတယ္တဲ႔ ။ အခုခ်ိန္မွာ အျပင္ေယာေဒသမွာရွိတဲ႔ လူေတြက ေျမျပန္႔က ဗမာမ်ားနဲ႔ ေရာေႏွာသြားျပီး ေယာလူမ်ိဳးလို႔ သိသိသာသာ မရွိေတာ႔ ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္ ။ အရင္က ရိွခဲ႔ ဖူးတဲ႔ ေယာျမဳိ ႔ဆိုတာက ေတာင္ေယာဖက္မွာ ပါျပီး ေက်ာက္ထုကေန 3 မိုင္ေက်ာ္ေက်ာ္ခရီးေလာက္သြားရင္ ေရာက္တယ္လို႔ သိရပါတယ္ ။ အရင္က ျမိဳ ႔အုပ္ အဆင္႔ ေစာ္ဘြားေတြ ေနခဲ႔ တဲ႔ အေဆာက္အဦ အၾကြင္းက်န္ေလာက္သာ ရွိေတာ႔ ျပီး အခုခ်ိန္မွာေတာ႔ ရြာငယ္တစ္ခု အျဖစ္နဲ႔ သာတည္ရွိေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္ ။ အဲ ဒီေနရာကို သြားေရာက္ေလ့လာသင္႔ ပါလွ်က္နဲ႔ က်ေတာ္မေရာက္ျဖစ္ပါဘူး ။ ျမန္မာနိဳင္ငံရဲ ႔ေနာက္ဆုံးမင္းဆက္ သီေဘာဘုရင္ရဲ ႔မယ္ေတာ္ ၊ မင္းတုန္းမင္းၾကီးရဲ ႔ မ်ားလွစြာေသာ မိဖုရားေတြ ထဲက တစ္ပါးျဖစ္တဲ႔ ေလာင္းရွည္မိဘုရားဆိုတာ ဒီေယာနယ္က ေလာင္းရွည္ျမိဳ ႔သူျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္ ။ ဒီေယာနယ္ေဒသဟာ ဘုရင္ေတြ ရွိစဥ္ေခတ္ကာလကတည္းက အထင္ရျဖစ္ခဲ႔ တဲ႔ ေနရာျဖစ္ေၾကာင္းကို ေယာအတြင္း၀န္ ဦးဖိုးလွိဳင္ လိုအထက္တန္းစား ပညာရွိအမတ္က ေယာျမိဳ ႔စားျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္းခံရတာကိုခဲ႔တာကိုၾကည့္ရင္သိနိဳင္ပါတယ္ ။
ေယာနယ္ထဲက ေတာင္သားလူမ်ိဳးမ်ား ...( ေယာနယ္သူ ေယာနယ္သား အဖြဲ ႔ထဲ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္ )
ေယာနယ္ထဲ မွာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ႔ ေတာင္သားလူမ်ိဳးဆိုတာ ရွိေသးတယ္ ။ သူတို႔ တစ္ေတြက သီးသန္႔ ရြာေတြ နဲ႔ ေနၾကျပီး တျခားလူမ်ိုးေတြ နဲ႔ ေရာေရာေနွာေနွာေနေလ႔မရွိဘဲ သီးသန္႔ ဆန္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္ ။ သမိုင္းပညာရွင္ တစ္ခ်ိဳ ႔က အဲဒီ ေတာင္သားလူမ်ိဳးတို ႔ကို ပ်ဴလူမ်ိုးတို႔ လက္က်န္ေတြ အျဖစ္နဲ႔ ယူဆထားတယ္လို႔ မွတ္သားရဖူးပါတယ္ ။ သူတို႔ ရဲ ႔၀တ္စားဆင္ရင္မွဳကလည္း တစ္မ်ိုးထူးျခားပါတယ္ ။ အမ်ိုးသမီးေတြ မွာ သမိုင္းအေထာက္ထားအရ ပ်ဴလူမ်ိဳးေတြလို ျဖဴေရာင္ပိတ္အကၤ်ီ ကို၀တ္ဆင္ေလ႔ရွိျပီး ရင္စည္းလို တဘက္ပိုင္းကို ရင္ဘက္မွာ စလြယ္သိုင္းျပီး ၀တ္ဆင္ေလ့ ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္ ။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ၀တ္ဆင္ေလ႔ရွိတဲ႔ ရင္စည္း တဘက္ပိုင္းအေရာင္ကိုလိုက္ျပီး အနီေရာင္ ၀တ္ဆင္သူကို အိမ္ေထာင္မက်ေသးတဲ႔ အပ်ိဳ ၊ အနက္ေရာင္၀တ္ဆင္သူကို အိမ္ေထာင္က်ျပီးသား မိန္းမ အျဖစ္ ခြဲျခား သပ္မွထားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္ ။ ေတာင္သားလူမ်ိုးေတြဟာ အရင္ကတည္းက ဒီေဒသခံေတြ မဟုတ္ၾကဘဲ ေနာက္မွ ၀င္ေရာက္လာတဲ႔ လူမ်ိဳးေတြသာျဖစ္တယ္တဲ႔ ။ 1924 ခုနွစ္မွာ ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ႔ တဲ႔ RACES OF BURMA ( ျမန္မာျပန္ ) ဆိုတဲ႔ စာအုပ္မွာ ခ်င္းေတာင္ေျခရင္းေဒသမွာ ထူးျခားတဲ႔ ေတာင္သားလူမ်ိဳးနဲ႔ ေယာလူမ်ိဳးတို႔ ကိုေတြ ႔ရေၾကာင္း ၊ ေတာင္သားလူမ်ဳိးတို႔က ခ်င္းလူမ်ိဳးမ်ားနဲ႔ မ်ိဳးစပ္ေပါက္ဖြားလာတယ္လို႔ ယူဆရျပီး ေယာ တို႔က ရွမ္းလူမ်ိဳးကေနဆင္းသက္လာတာ ျဖစ္နိဳင္ေၾကာင္း ေရးသားေဖာ္ျပထားပါတယ္ ။ ေနာက္ျပီး အဲ ဒီစာအုပ္မွာ ေတာင္သားလူမ်ိဳးနဲ႔ ေယာေတြက အစဥ္ဆက္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြျဖစ္ၾကတယ္လို႔ ေရးထားပါတယ္ ။
လက္ပန္းရြာနဲ႔ ေယာေဒသေတြ မွာေတြ ႔ရေလ႔ရွိတဲ႔ ေရွးျမန္မာ အိမ္ပံုစံ နဲ႔ အိမ္တစ္အိမ္ ....
မနက္မိုးလင္းလို႔ ကိုယ္လက္သန္႔စင္ျပီး ရြာထဲကို သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အတူ ပတ္ၾကည့္ၾကပါတယ္ ။ ရြာေလးက အိမ္ေျခ 200 ေက်ာ္ေလာက္ရွိပါတယ္တဲ႔ ။ အနီးနားပတ္၀န္းက်င္မွာေတာ႔ ဒီရြာက ၾကီးဆံုးလို႔ ဆိုပါတယ္ ။ ဒီရြာမွာ ထူးထူးျခားျခားျမင္ရတာကေတာ႔ အိမ္ေတြပါပဲ ။ ရန္ကုန္က တိုင္းရင္းသားေက်းရြာထဲမွာ ျမန္မာအိမ္ဆိုျပီးေဆာက္ျပထားတဲ႔ အိမ္လိုမ်ိဳးေတြ ဒီရြာမွာ အမ်ားၾကီးေတြ ႔ရပါတယ္ ။ အားလံုးသိတဲ႔ အတိုင္း အိမ္အျမီးပိုင္း ေလွကားနားမွာ ၀ရန္တာအၾကီးလို ဟာလာဟင္းလင္းၾကီးနဲ႔ အေဆာင္တစ္ေဆာင္က ျပီးျပည့္စံုတဲ႔ အိမ္တစ္မ္မွာ မပါမျဖစ္ကိုပါ ပါတယ္ ။ အဲဒီ အေဆာင္မွာ ထမင္းဟင္းေတြ ခ်က္ၾကျပီး မိသာစု ထမင္း၀ိုင္းကိုလည္း အဲဒီအေဆာင္မွာဘဲ စားၾကပံုရပါတယ္ ။ က်ေတာ္တို႔ ဘက္က အိမ္နဲ႔ မတူတာက မီးဖိုေဆာင္နဲ႔ ေဆးေၾကာသန္႔ စင္တဲ႔ ေနရာကို အိမ္အေနာက္ဖက္ မွာထားေလ့မရွိဘဲ ဒီေဒသက အိမ္ေတြမွာ ေစာေစာက ေျပာတဲ႔ အေဆာင္မွာ ထားေလ႔ ရွိတာပါပဲ ။ ေနာက္တစ္ခုထူးျခားခ်က္က အိမ္တိုင္ေတြဟာ ေလးေထာင္႔ မဟုတ္ဘဲ သစ္ပင္ကို အလံုးလိုက္ေသေသခ်ာခ်ာ အေျခာသပ္ျပီး သံုးျပဳထားၾကတာကိုေတြ ႔ရပါတယ္ ။ အဲဒီလိုအလံုးတိုင္နဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ႔ အိမ္က ဒီရြာမွာ 90 ရာခိုင္နဳန္းေလာက္ရွိပါတယ္ ။ အမ်ားစုကေတာ႔ အရင္အိမ္ေဟာင္းေတြက ၾကာရွည္ခံလြန္းလွတဲ႔ သစ္သားလံုးတိုင္ၾကီးေတြကို ေနာက္ အိမ္ အသစ္ ေဆာက္တဲ႔ အခါမွာလည္း ျပန္လည္ထည္႔သြင္းအသံုးျပဳထားပံုရပါတယ္ ။ ဘာျဖစ္လိ္ု႔အဲဒီလို ေျပာရသလဲ ဆိုရင္ လက္ရွိ အသံုးျပုထားတဲ႔ အိမ္တိုင္ ေတြ မွာ အရင္ အိမ္ေဟာင္းကယက္မ တို႔ ထုတ္တန္းတို႔ ထိုးလွ်ိဳရာ ထြင္းထားတဲ႔ အေပါက္ၾကီးေတြ ေတြ ႔ေနရလို႔ပါပဲ ။ အဲဒါမ်ိဳး အိမ္တိုင္ေတြမွာ အေပါက္ေဖာက္ျပီး ယက္မလွ်ိဳသြင္းတာေတြက ေရွးေခတ္အိမ္ေတြမွာ လုပ္ေလ႔ ရွိျပီး အိမ္ရိုက္သံ တြင္က်ယ္စြာမသံုးျပဳေသးတဲ႔ေခတ္က လုပ္ေလ႔ရွိတဲ႔ အေလ့ထ ေတြ ျဖစ္တယ္ ။ အနီးနားက တခ်ိဳ ႔ရြာေတြ မွာ အဲလို မူလေရွး အိမ္မ်ိဳးေတြ ရွိေနၾကေသးတယ္လို႔ သိရပါတယ္ ။ က်ေတာ္တို႔ ဘက္မွာေတာ႔ ငယ္ငယ္က အေပါက္ၾကီးေတြ ပါတဲ႔ အိမ္တိုင္ေဟာင္းၾကီးေတြ ကိုေတြ ႔ခဲ႔ ရဖူးေပမယ္႔ အခုေတာ႔ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းအျဖစ္နဲ႔ ျပစရာေတာင္မရွိေတာ႔ ဘူး ။
အရင္အိမ္ေဟာင္း ကတည္းက ထြင္းေပါက္ပါတဲ႔ အိမ္တိုင္မ်ား ..
ရြာရဲ ႔တစ္ေနရာ အေရာက္မွာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူရဲ ႔ အဘိုးေတာ္စပ္သူတို႔ အိမ္ကို၀င္တဲ႔ အခါ မွာ ေျပာင္းဆံကို ဖြတ္ျပီးမွ ရလာတဲ႔ အဆံကို ေကာက္ညွင္း ၊ ေျမပဲတို႔ နဲ႔ ေရာခ်က္ထားျပီး ပဲဆီ နိဳင္နိဳင္ေလာင္းထားတဲ႔ မုန္႔ တစ္မ်ိုးကိုေရေႏြးက်မ္းနဲ႔ ခ်ေၾကြးပါတယ္ ။ က်တာ္႔ အေနနဲ႔ကေတာ႔ ပထမဆံုးအၾကီမ္စားဖူးတာပါ ။ ထမနဲလိုအီဆိမ္႔တဲ႔ အရသာရွိျပီး စားလို႔ ေတာာ္ေတာ္ကိုေကာင္းပါတယ္ ။ အိမ္ရွင္ အေဒၚၾကီးက ဆီအိုးၾကီးထဲက ေျမပဲဆီေတြကို မွဳတ္ၾကီးနဲ ႔ခပ္ခပ္ျပီး ခဏခဏေလာင္းထည္႔ေနတာကို ၾကည့္ျပီး မ်က္လံုးျပဴးေနတဲ႔ က်တာ္႔ ကို သူငယ္ခ်င္းက ဘာမွမပူနဲ႔ အစ္ကိုၾကီး အဲဒါကိုယ္႔ ဟာကို ၾကိတ္ထားတဲ႔ ေျမပဲ ဆီ ၊ ဘာဥပါဒ္မွ မေပးဘူးတဲ႔ ။ က်ေတာ္က အဲ ဒီ ဆီၾကိတ္တဲ႔ ကိစၥကို စစ္စုေတာ႔ .. ေျမပဲဆံ တစ္ျပည္ နဲ႔ ဆီသြားၾကိတ္ရင္ ၾကိတ္ခက 200 က်ပ္ေပးရျပီး ဆီက 50 သားေလာက္ရပါတယ္တဲ႔ ။ ပိုင္လိုက္တာ … ျမိဳ ႔ေပၚမွာေတာ႔ ေျမပဲဆီဆိုျပီးေတာ႔ သာ ၀ယ္ေနရတယ္ ေျမပဲဆီ စစ္မစစ္ကိုေတာ႔ က်ေတာ္တို႔ ဘယ္လိုမွ မသိနိဳင္ဘူး ။
ေျပာင္းဆန္ ၊ ေကာက္ညွင္း ၊ ပဲတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို ေရာခ်က္ထားတာတဲ႔ ....
က်ေတာ္တို႔ ရြာကို ပတ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ေယာေခ်ာင္းကေန စပါးစိုက္လယ္ေတြ အတြက္ ေရသြယ္ေျမာင္းတူးဖို႔ လုပ္အားေပးေခၚတဲ႔ အသံကို အသံခ်ဲ ႔စက္ၾကီးနဲ႔ ေဆာ္ေအာေနတာ ၾကားရပါတယ္ ။ ဒီရြာမွာ သဘ၀ကေပးတဲ႔ ေရေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုေပါေပါမ်ားမ်ားရေနတာေတြ ႔ရတယ္ ။ သာမန္ေျပျပန္႔ မွာဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္မွ မတူးရဘဲ ေရေပၚတာပဲတဲ႔ ။ ခက္တာက ရြာကို ကုန္းေပၚမွာ ထည္ထားတယ္ဆိုေတာ႔ ေသာက္ေရနဲ႔ သံုးေရကို အမ်ားသံုး ဘံုေရထြင္းမွာ ခပ္ၾကရပါတယ္ ။ ခ်ိဳးေရက်ေတာ႔ ေယာေခ်ာင္းကိုေျပးေပါ႔ ။ ဒီေဒသမွာ ေယာေခ်ာင္းၾကီးရွိေနတာကလည္း သူတို႔ အတြက္ သဘ၀က ေပးထားတဲ႔ အဖိုးထိုက္ အဖိုးတန္ လက္ေဆာင္တစ္ခုပါပဲ ။ ဒါေၾကာင္႔ နီးနားပတ္၀န္းက်င္ရွိ ရြာ 8 ရြာေလာက္ဟာ ေယာေခ်ာင္းၾကီးကိုအမွီျပဳျပီးေနၾကပါတယလို႔ သိရပါတယ္္ ။ ေျမဆီလြာကေတာ႔ ဘယ္လိုအပင္မ်ိုးဘဲ စိုက္စိုက္ ျဖစ္ထြန္းပံုရတယ္ ။ ဒီေတတာ႔ ေရကလည္းေပါ ၊ ေျမဆီလႊာကလည္းေကာင္းဆိုေတာ႔ ရြာပတ္၀န္းက်င္ ရွိသမွ် ေျမေပးမွာ စပါး ၊ ၾကပ္သြန္ ၊ ပဲမ်ိဳးစံုနဲ႔ ေနၾကာစိုက္ခင္းၾကီးေတြ ကို ျမင္ေနရပါတယ္ ။ ဒါေပမယ္႔ က်ေတာ္တို႔ ေအာက္ျပည္မွာလို စိုးပ်ိဳးေျမ က်ယ္က်ယ္၀န္း၀န္းမရွိတာကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္ ။ ေတာင္သူေတြကလည္း ၀မ္းစာေလာက္သာစိုက္ပ်ိဳးရတယ္ဆိုေတာ႔ စီးပြားျဖစ္ထြန္းမွဳနည္းပါးၾကပါတယ္ ။ က်ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္းေျပာျပခ်က္အရ ရြာမွာ ရွိတဲ႔ လူဦးေရ 25 ရာခိုင္နဳန္းသာ လယ္ပိုင္ရွင္ ယာပိုင္ရွင္စာရင္း၀င္ျပီး က်န္ 75 ရာခိုင္နဳန္းကေတာ႔ တစ္နိဳင္တစ္ပိုင္ စိုက္ပ်ိဳးတဲ႔ ေတာင္သူေတြ သာ ျဖစ္ၾကပါတယ္တ႔ဲ ။
သူတို႔ရြာမွာ ဆီကို အဲလို အိုးၾကီးနဲ႔ ထည့္ျပီးစားၾကတယ္ .. အိမ္တစ္အိမ္ ဆို တစ္လ ဆီ ငါးပိႆေလာက္ကုန္တယ္တဲ႔
ရြာကို ေလွ်ာက္ပတ္ၾကည့္ရင္း ဒီရြာရဲ ႔ေရရရွိမွဳ နဲ႔ စကားစပ္မိေတာ႔ ရြာနီးတစ္၀ိုက္မွာ ေရအရင္းျမစ္ ေဖာေဖာ သီသီရနိဳင္လွ်က္သားနဲ႔ ကုန္းေပၚမွာ တည္ထားတဲ႔ ရြာဆိုေတာ႔ ေသာက္ေရနဲ႔ ခ်ဳိးေရ ကို ရြာအနိပ္ပိုင္းမွာ ရွိတဲ႔ ေရတြင္းေတြ ကေန ပင္ပန္းၾကီးစြာ သယ္ယူေနရတယ္လို႔သိရတယ္ ။ ဒါေၾကာင္႔ မို႔ ရြာမွာ ရွိတဲ႔ တစ္ေက်ာင္းတည္းေသာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းရဲ ႔ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္က ၾကီးမွဳးျပီး တစ္ရြာလံုး ကိုေရေပးေ၀နိဳင္ေအာင္ စီစဥ္ေနတယ္ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းသိရပါတယ္ .။ က်ေတာ္ကလည္း ဒီရြာကို အလည္လာတဲ႔ အခါ ရည္ရြယ္ခ်က္ေသးေသးေလးတစ္ခုကိုပါ ယူခဲ႔တာဆိုေတာ႔ ေစာေစာကေျပာတဲ႔ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္ဆီကို သြားေရာက္ဖူးေတြ ႔ခဲ႔ ပါတယ္ ။ က်ေတာ္႔ ရဲ ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ ေသးေသး ေလး ဆိုတာက ကိုယ္ေရာက္ရွိခဲ႔တဲ႔ ရပ္ရြာရဲ ႔ ဖြ႔ ံျဖိဳးမဳွ နဲ ႔တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္းေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြမွာ ကိုယ္တတ္နိဳင္တဲ႔ အတိုင္းအတာတစ္ခုေလာက္ နဲ႔ ပါ၀င္ အားျဖည့္ကူညီေဆာင္ရြက္ဖို ႔ပါပဲ ။ ဆရာေတာ္က အသက္ေလးဆယ္၀န္းက်င္ေလာက္သာရွိေသးတဲ႔ လူငယ္ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးျဖစ္ပါတယ္ ။ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးမွ ဘုန္းၾကီး၀င္၀တ္ျပီး ဒီေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းထိုင္ျဖစ္ေနတာပါ ။ ဆရာေတာ္က ရြာကိုေရေပးေ၀နိဳင္ဖို႔ အတြက္ ရြာရဲ ႔အျမင္႔ ဆံုးကုန္းေျမအေပၚမွာ တည္ရွိေနတဲ႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေပၚကို စက္နဲ႔ ေရတင္ျပီး အဲဒီကမွ တဆင္႔ တစ္ရြာထဲက အိမ္ 5 ေဆာင္ေလာက္ကိုေရပိုက္နဲ႔ ေရတစ္ငုတ္စီက် ေရေပးေ၀ဖို႔ စီစဥ္ထားတဲ႔ အေၾကာင္း ၊ ေရကိုလည္း သူ ႔အခ်ိန္နဲ႔ သူျဖန္႔ ျဖဴးေပးဖို႔ စီစဥ္ထားေၾကာင္း ၊ အဲဒီအတြက္ ေရကန္တည္ေဆာက္ဖို႔ နဲ႔ ေရပိုက္သြယ္တန္းဖို႔ အတြက္ ေငြက်ပ္ သိန္း 50 နဲ႔ အထက္ကုန္က်မယ္လို႔ ခန္႔ မွန္းရတဲ႔ အေၾကာင္း ၊ အဲဒီ အစီအစဥ္ ျဖစ္ေျမာက္ဖို႔ အတြက္ အစိုးရ အဖြဲ စည္းေတြကိုေရာ အစိုးရမဟုတ္တဲ႔ အဖြဲ ႔စည္းေတြကိုေရာ အကူညီ ေတာင္းခံထားေပမယ္႔ အေၾကာင္းမထူးေတာ႔ ရြာက ကိုယ္ထူကိုယ္ထ လုပ္ဖို႔ အတြက္ တျဖည္းျဖည္း ပို္က္ဆံစုေနၾကတဲ႔ အေၾကာင္း အမိန္႔ရွိပါတယ္ ။ အဲဒီမွာ ေစာေစာက ေျပာခဲ႔ တဲ႔ က်ေတာ္႔ ရဲ ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ေသးေသးေလးကို အားျဖည့္ ကူညီတဲ႔ အေနနဲ႔ ရြာေရ ရရွိေရးအတြက္ လိုအပ္ေနတဲ႔ ေငြပမာဏ မွာ နဲနဲေလးကာမိေစဖို႔ အလွဴေငြ က်ပ္တစ္သိန္း ပါ၀င္လွဴဒါန္းခဲ႔ ပါတယ္ ။
ရြာမွာ ရွိတဲ႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ .....
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းနဲ႔ ကပ္လွ်က္မွာေတာ႔ အတက္တန္းေက်ာင္း တစ္ေဆာင္ကိုေတြ ႔ရပါတယ္ ။ အထက္တန္းေက်ာင္းဆိုေပမယ္႔ ကိုးတန္းနဲ႔ ဆယ္တန္း ကိုေတာ႔ အတြဲဘက္ အေနနဲ႔ သာထားရွိေသးတယ္လို႔ သိရပါတယ္ ။ ဒီေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ 350 ခန္႔ရွိေၾကာင္းသိရျပီး ဆယ္တန္းေအာင္ခ်က္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္ ။ ျပီးခဲ႔ တဲ႔ နွစ္က ဒီေက်ာင္းကေနျပီး ေလးဘာသာဂုဏ္ထူးရွင္ တစ္ေယာက္ ေပၚထြက္ခဲ႔ တယ္တဲ႔ ။ က်ေတာ္ေရာက္ရွိေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ အနီးနာရြာက ဆယ္တန္း ေက်ာင္းသားေတြကို ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား နဲ႔ ဆရာ ဆရာမေတြက အနီးကပ္ၾကပ္မတ္သင္ၾကားျပီး စခန္းသြင္းေလ႔က်င္႔ ေနတဲ႔ အေၾကာင္းသိရပါတယ္ ။ ဒီေတာ႔ တစ္ခါ ေက်ာင္းက တာ၀န္ရွိတဲ႔ ဆရာ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ ေတြ ႔ေပးဖို႔ သူငယ္လခ်င္းကို အပူကပ္ရျပန္တယ္ ။ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးက ခရီးသြားေနတာမို႔ မေတြ ႔လိုက္ရဘူး ။ ရြာခံ ေက်ာင္း ဆရာတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတာ႔ ေတြ ႔ခဲ႔ ရပါတယ္ ။ ရြာခံဆရာ ဦးေအာင္ေက်ာ္လင္းက ေက်ာင္းနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ဒီေက်ာင္းမွာ နီးနားပတ္၀န္းက်င္ရြာ 7 ရြာက ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္ေက်ာင္းသားေတြ လာတက္ၾကတဲ႔ အေၾကာင္း ၊ ေက်ာင္းသားေလးေတြဟာ ပညာကိုလိုခ်င္လြန္းလို႔ မိုးတြင္းမွာဆို ခက္ခက္ခဲခဲ ေခ်ာင္းေတြကို ေလွေတြနဲ႔ ကူးျပီး လာၾကရတဲ႔ အေၾကာင္း ၊ ဒီေက်ာင္းမွာ ရွိတဲ႔ ဆရာ ဆရာမေတြကလည္း ေစတနာပါပါနဲ႔ ၾကိဳးစားပမ္းစား သင္ၾကားေပးၾကလို႔ သူတို႔ နယ္တစ္၀ိုက္မွာ ဒီေက်ာင္းက ဆယ္တန္းေအာင္ခ်က္ Top Ten စားရင္၀င္ေလ့ ရွိေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္ ။ ထူဆန္းတာက က်ေတာ္တို႔ ေဒသက ရြာေတြ မွာလို သူငယ္တန္းကစ က်ဴရွင္ေတြ သင္ေနၾကတဲ႔ ေခတ္မွာ ဒီက ေက်ာင္းသားေတြ ဟာ ဆယ္တန္း အထိ က်ဴရွင္ ဆိုတာ ဘာမွန္းကို မသိၾကဘဲ ေက်ာင္းက ဆရာ ၊ ဆရာမ ေတြရဲ ႔သင္ၾကားျပသမွဳတစ္ခုတည္းနဲ႔ ဆယ္တန္းေအာင္ခ်က္ေတြ ေကာင္းေနၾကတယ္ဆိုတာကိုပါ ။ ေအာင္ခ်က္ေကာင္းမွာေပါ႔ ဆရ ဆရာမေတြက ေန႔ ဘက္မွာေရာ ညဘက္ေတြမွာပါ ေက်ာင္းသားေတြ နဲ႔ အတူတူ ေက်ာင္းမွာ အိပ္ျပီး ေက်ာင္းသားေတြကို စိတ္ပါလက္ပါနဲ႔ ေလ့က်င္႔ သင္ၾကားေပးေနတာကိုး ။ ဆရာ ၊ ဆရာမေတြ မွာ အစိုးရက ေပးတဲ႔ လခ အျပင္ တျခားအပိုေငြ ရဖို႔ မဆိုထားနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြ ညဘက္ စားဖို႔ ေသာက္ဖို႔ ေၾကြးေမြးစရိပ္ေလးေတာင္ အိပ္ထဲက ျပန္ျပီး ပါသြားနိဳင္ေသးတယ္ ။ အခု ညဘက္နဲ႔ မနက္ေစာေစာ စာက်က္ဖို႔ အတြက္ မီးစက္ ေမာင္းရတာက တစ္ေန႔ ကို ဒီဇယ္ဆီ တစ္ဂါလံ ကုန္ပါတယ္တဲ႔ ။ ေက်ာင္းသားေလးေတြ ညဘက္ စာက်က္ေနတုန္း အဆာေျပစားဖို႔ မုန္႔ ပဲ သြားေရစာကိုေတာ႔ ေက်ာင္းသားမိဘေတြ ေစတနာေပါက္လို႔ လားေၾကြးတာေတြေတာ႔ ရွိပံုရပါတယ္ ။ က်ေတာ္လည္း ေက်ာင္းသားေလးေတြ ညဘက္ စာက်က္ေနၾကတာကို သြားၾကည့္ရင္း သူတို႔ ေလးေတြ ညဘက္စာက်က္အခ်ိန္မွာအဆာေျပ ေကာ္ဖီနဲ႔ မုန္႔ လိုမ်ိဳး ေၾကြးနိဳင္ဖို႔ နဲ႔ တျခားလိုအပ္တဲ႔ အသံုးစရိပ္ေတြ မွာ နဲနဲ ပါးပါးကာမိေစဖို႔ ရြာခံ ေက်ာင္းဆရာ ဦးေအာင္ေက်ာ္လင္း ကေနတဆင္႔ အလွဴေငြ တစ္သိန္း ထပ္ျပီး လွဴခဲ႔ ပါတယ္ ။
လက္ပန္း ရြာခံ ေက်ာင္းဆရာ ဦးေအာင္ေက်ာ္လင္း
ဒီလိုေနရာမွာ ဒီလိုခန္႔ ခန္႔ ညားညား အထက္တန္းေက်ာင္းၾကီးတစ္ေဆာင္ ရွိေနတာဟာ အနီးနားရွိ ရြာေတြအတြက္ေတာ္ေတာ္ ကံေကာင္းတာပါပဲ ။ မိုးတြင္းလို အခါမ်ိုးမွာ ေရၾကီး ေရလွ်ံ လြယ္တဲ႔ ေခ်ာင္းေတြ ေျမာင္းေတြ ကိုေက်ာ္ျဖတ္ျပီး ေက်ာင္းလာတက္ၾကတဲ႔ နီးနားပတ္၀န္းက်င္ရြာက ေက်ာင္းသားေလးေတြ ဟာလည္း ခ်ီးက်ဴးဖို႔ အရမ္းေကာင္းတယ္ ။ ဒီေဒသက ကေလးေလးေတြ ေက်ာင္းတက္ေနရတဲ့ ျမင္ကြင္းကို ရန္ကုန္ျမိဳ ႔မွာ အလုပ္မရွိအလုပ္ရွာ စာသင္ေက်ာင္းအထိ လိုက္ျပီး ထမင္းခြံ ႔ေကၽြးေနတဲ႔ မိဘေတြကို ဒီအထိ ေခၚျပီး ျပခ်င္လွတယ္ ။ ျပီီးေတာ႔ ေရစီးသန္လွတဲ႔ ေခ်ာင္းေတြ ကိုေလွနဲ႔ ျဖတ္ကူေနရတဲ႔ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ ကေလးေလးေတြအတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူၾကီးမင္းေတြက အမွန္တစ္ကယ္လိုအပ္ေနတဲ႔ ေနရာေတြမွာ ေခ်ာင္းကူးတံတားေတြ ေဆာက္ေပးနိဳင္ေစဖို႔ က်ေတာ္႔ အေနနဲ႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္ ။
အပိုင္း ( ၃ ) မွာဆက္ျပီးဖတ္ရွဳေပးၾကပါရန္ .... ( ရန္ေနာင္စိုး )February 14, 2014 at 1:40pm
ေယာျမိဳ ႔ကျပန္ခဲ႔တယ္ .... ေဆး၀ါးလည္း ကၽႊန္ေတာ္နားမလည္ ( ၁ )
Written By လြင္႕ေမာင္ေမာင္ on Monday, February 10, 2014 | 9:47 AM
 |
| ရန္ေနာင္စိုး - ေရးသည္ |
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာနိဳင္ငံအတြင္းက စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းတဲ႔ ေယာေဒသကို ေအာက္ျပည္ ေအာက္ရြာမွေနထိုင္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ အေၾကာင္းမရွိပဲ သြားေရာက္လည္ပတ္ဖို႔ ဆိုတာ အိပ္မက္ထဲ မွာေတာင္မွ ထည့္ျပီးမက္ဖို႔ ခပ္ခက္ခက္ပါပဲ ။ ျပီးေတာ႔ က်ေတာ္အပါအ၀င္ ဒီနိဳင္ငံက လူေတြအမ်ားစုဟာလည္း ကိုယ္နဲ႔ လွမ္းေ၀းလွတဲ႔ ၊ သြားေရးလာေရးခက္ခဲတဲ႔ ေနရာေဒသေတြ ဆီကို အေၾကာင္း တစ္စံုတစ္ရာမရွိဘဲ တကူးတက သြားျပီးေတာ႔ မလည္ပတ္ျဖစ္ခဲ႔ ၾကပါဘူး ။ တကယ္လို႔ သြားျဖစ္ၾကတယ္ဆိုရင္လည္း ေဒသခံမိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ေယာက္က ဖိတ္ေခၚမွသာ သြားေရာက္လည္ပတ္ျဖစ္ၾကတာပါ ။ ေယာေဒသကို သြားေရာက္လည္ပတ္ဖို႔ က်ေတာ္အေနနဲ႔ ခက္ခဲ မွဳေတြရွိေနေပမယ္႔ အဲဒီေဒသနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ၾကားဖူးနား၀ သတင္းစကားေတြကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရင္းရင္းနွီးနွီးရွိေနခဲ႔ပါတယ္ ။ အရင္က သိပ္ အျမင္မက်ယ္လွတဲ႔ လူၾကီးသူမေတြက ..ေယာနယ္မွာ ရွိတဲ႔ သူေတြ အကုန္လံုးဟာ ေအာက္လမ္း ပညာေတြတတ္ၾကတာတဲ႔…. ၊ သူတို႔ အိမ္ကိုလာလည္တဲ႔ တျခားနယ္ကလာတဲ႔ ေယာက်ၤားပ်ိဳေလးကိုေတာင္မွ ပညာစမ္းခ်င္ရင္ ထိုင္ျပီးထလိုက္တာနဲ႔ တင္ပါးမွာ ဖ်ာကပ္ျပီး ပါလာေအာင္ လုပ္နိဳင္စြမ္း ရွိတာတဲ႔…. ..။ ျပီးေတာ႔ သူတို႔ ရြာေတြ ကိုသြားရင္ သူတို႔ရဲ ႔ေဆး၀ါး ပညာကို ခုခံ နိဳင္တဲ႔ အစီမံေတြ ၊အေဆာင္ေတြ လုပ္ျပီးမွ သြားရတာတဲ႔…..စသျဖင္႔ ..ေျပာၾကဆိုၾကတာေတြ ကို ငယ္ငယ္ကေတာ႔ စိတ္၀င္စားျပီး ယံုၾကည္ခဲ႔ပါတယ္ ။ အခု ေနာက္ပိုင္းၾကီးလာေတာ႔ အဲဒီေဒသေတြ အေပၚမွာ ပံုစံတစ္မ်ိဳးနဲ႔ စိတ္၀င္စားမွဳေတြပိုလာျပီး ေရာက္ဖူးခ်င္တဲ႔ စိတ္ေတြျဖစ္ခဲ႔ ရတယ္ ။ ေနာက္ျပီး ငယ္ငယ္ က အိမ္မွာ ရွိတဲ႔ ဓာတ္စက္ေပၚမွာ တင္ျပီး ဖြင္႔ ရတဲ႔ ေခတ္ေဟာင္းဓာတ္ျပားထဲက အဆိုေတာ္ၾကီး မေအးမိ ရဲ ႔ “ ေယာျမိဳ ႔ကျပန္ခဲ႔ တယ္ xxxx ေဆး၀ါးလည္း သူနာမလည္ xxxx အုတ္ေရာေရာနဲ႔ ေက်ာက္ေရာေရာနဲ႔ ေမာင္ဒီလိုေနတာကို xxxxx ပ်ိဳေအးမိအံ႔ၾသပါတယ္ xxx ေယာရိီေယာရာ ေယာဆရာၾကီးရယ္ ….. ဆိုတဲ႔ ေယာဆရာ သီခ်င္းကို ၾကိဳက္နွစ္သက္တာကလည္း ေယာနယ္ ကိုစိတ္၀င္စားမွဳ ပိုေစခဲ႔တာပါပဲ ။ အခုခ်ိန္မွာ သမိုင္းနဲ႔ ပက္သက္ျပီး စာေလးဘာေလး ဖတ္ျဖစ္ျပန္ေတာ႔ ျမန္မာနိဳင္ငံ မွာယဥ္ေက်းမွဳ အေစာဆံုး ထူေထာင္နိဳင္ငံခဲ႔ တဲ႔ ပ်ဴလူမ်ိဳး ေတြရဲ ႔မ်ိဳးဆက္ လက္က်န္ဟာ ဒီေယာေဒသ တစ္၀ိုက္မွာရွိေနေသးတယ္ ဆိုတာနဲ႔ ေယာနယ္ေဒသက လူေတြ ရဲ ႔ ေျပာစကားေတြတခ်ိဳ ႔ဟာ က်ေတာ္တို႔ ထား၀ယ္ေဒသ စကားေတြနဲ ႔ တူတာေတြ ရွိတယ္လို႔ သမိုင္းဆရာေတြတခ်ိဳ ႔က ေျပာၾကျပန္ေတာ႔ က်ေေတာ္႔ အေနနဲ႔ အဲဒီေဒသကို သြားေရာက္ေလ့လာ လည္ပတ္ခ်င္တဲ႔ စိတ္က ေတာ္ေတာ္ေတာ္ေလးကို ျပင္းထန္ေနခဲ႔ပါတယ္ .။ ဒါေပမယ္႔ ဘယ္သူ႔ ကို အမွီျပဳျပီး အဲဒီေဒသကိုသြားရမယ္ဆိုတာကေတာ႔ က်ေတာ္႔ အတြက္ တကယ္႔ျပႆနာပါ ။
က်ေတာ္ရဲ ႔ခရီးသြားေဖၚ ခ်င္း တိုင္းရင္းသူသားမိ .....
တစ္ခါတေလေတာ႔လည္း ေဖ႔ဘုတ္ၾကီးကို အရမ္းေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ ။ ဟုတ္ပါတယ္ … ဘယ္ေလာက္ေ၀းတဲ႔ ေနရာက လူေတြျဖစ္ေနျဖစ္ေန ၊ စိတ္တူ ၀ါသနာတူသူေတြ အခ်င္းခ်င္း ကို မိတ္ေဆြေတြျဖစ္ခြင္႔ေပးတတ္ၾကပါတယ္ ။ အခု က်ေတာ္႔ မွာလည္း ကိုယ္႔ရပ္ကိုယ္႔ေဒသနဲ႔ ေ၀းကြာလွတဲ႔ ေယာေဒသ ကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို အင္တာနက္ေပၚက လူမွဳကြန္ယက္ အကူညီနဲ႔ ခင္မင္ခြင္႔ ရေနပါျပီ ။ အဲဒီလို ခင္မင္ခြင္႔ ရတဲ႔ ေယာေဒသ ဇာတိျဖစ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဟာ ျပီးခဲ႔ တဲ႔ နွစ္လခန္႔က နိဳင္ငံျခားကေန ရန္ကုန္ကို ဆိုင္းမဆင္႔ ဗံုမဆင္႔ ပဲ ေပါက္ခ်လာေတာ႔ တယ္ ။ သူက က်ေနာ္ေရာက္ခ်င္ေနတဲ႔ ေယာေဒသ ကို အရွင္လတ္လတ္ၾကီး ပို ႔ေဆာင္ေပးနိဳင္တဲ ႔ မိုးနတ္မင္းၾကီးပဲဆိုပါေတာ႔ ။ မိုးနတ္မင္းၾကီး ..အဲ ……ေယာနယ္သား သူငယ္ခ်င္းက က်ေတာ္႔ ဆီမွာ တစ္ေန႔တာ ၀င္နားျပီး သ႔ူေဒသအျပန္မွာ က်ေတာ္႔ ကိုပါ တစ္ခါတည္းသူနဲ႔ လိုက္ခဲ႔ ဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္ ။ က်ေတာ္လည္း ရုတ္တရက္ဆိုေတာ႔ ဘာမွ မျပင္ဆင္ရေသးတာနဲ႔ မလိုက္ျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး ။ ေနာက္ မွ အလုပ္ေတြ ရွင္းလင္းျပီး လိုက္ခဲ႔ ဖို႔ ကတိိေပးလိုက္ပါတယ္ ။ ကတိသာေပးလိုက္ရတယ္ .သူ႔တို႔ ေဒသကို သြားဖို႔ ခရီးစဥ္ကို ေတာ္ရုံနဲ႔ မဆြဲနိဳင္ဘဲ အခ်ိန္သာ နွစ္လ ေလာက္ၾကာသြားခဲ႔ တယ္ .။ ဒီအၾကားထဲ သူက ဖုန္းဆက္ျပီး က်ေတာ္႔ကို မလာေသးဘူးလား ၊ ဘယ္ေတာ႔ လာမွာလဲ ၊ သူ ရြာမွာရွိတုန္း ျဖစ္ေအာင္လာပါ ..ဆိုျပီး ဖုန္းနဲ႔ လွမ္းလွမ္းျပီး ေခၚေနေတာ႔ တာပါပဲ ။
က်ေတာ္မွာလည္း “ ေမာင္ဖိုးခ ကလည္း ေစတနာ ၊ ငါကလည္း ခပ္ဆာဆာ “ ဆိုတဲ႔ ထား၀ယ္ စကားပံု တစ္ခုထဲ ကလို သြားခ်င္လွတဲ႔ ဒီခရီးကို လာေရာက္ဖို႔ လွမ္းဖိတ္တဲ႔ သူကလည္းရွိေနေတာ႔ အရမ္းကို ေရာက္ဖူးခ်င္လွတဲ႔ ေယာနယ္ ဘက္ကို ခရီးသြားဖို႔ ျပင္ဆင္ရပါေတာ႔ တယ္ ။ ဒါေပမယ္႔ ဘုရား ခ်ည္းဘဲ ဖူးေနလို႔ ကလည္း မျဖစ္ေသးျပန္ေတာ႔ လိပ္ဥ တူးဖို႔ကိုပါ စီစဥ္ရေသးတယ္ ။ ဒါမွလည္း လိပ္ဥတူးရင္း ဘုရားဖူးရင္း ဆိုတဲ႔ စကားနဲ႔ ကိုက္ညီျပီး အိမ္ကေနထြက္လို႔ ေကာင္းမွာကိုး ..။ တစ္ကယ္ေတာ႔ ဘုရားဖူးခ်င္လို႔ လိပ္ဥ ကိုပါ ရွာျပီး တူးခဲ႔တဲ႔ သေဘာပါပဲ ။
က်ေတာ္႔ကို ေက်ာက္ထု အေရာက္ပို႔ ေဆာင္ေပးခဲ႔ တဲ႔ ဇလပ္ျဖဴ ဟိုင္းေ၀း ဘာစ္ကား
ပထမ ရန္ကုန္ကေန ထြက္လာေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ခ်ိန္းထားတဲ႔ ရက္ထက္ 1 ရက္ေစာျပီး ထြက္လာခဲ႔ ပါတယ္ ။ ပခုကၠဴ မွာ အလုပ္ကိစၥ နဲ႔ ပက္သက္ျပီး လုပ္စရာ ရွိတာေလးေတြ လုပ္ဖို႔ ပါ ။ ေနာက္တစ္ေန႔ မွာ တည္းခိုခနး္ကေန ေစာေစာ ထျပီး ျပီး ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔ကိုသြားမယ္႔ကားဂိတ္ရွိရာကို မနက္ 8 နာရီခြဲ ကိုအေရာက္သြားခဲ႔ တယ္ ။ သြားရမယ္႔ ခရီးစဥ္က ပခုကၠဴ မွ ေက်ာက္ထု ၊ တစ္ခါ အဲဒီေက်ာက္ထု မွ ေျခာက္မိုင္ ေလာက္ေ၀းတဲ႔ လက္ပန္း ဆိုတဲ႔ ရြာေလးကိုပါ ။ ကားလက္မွတ္ ၀ယ္တုန္းကေတာ႔ မနက္ကိုးနာရီ ကားထြက္မယ္လို႔ ေျပာထားခဲ႔ေပမယ္႔ ဂိ္တ္ေရာက္တဲ႔အခါမွာ မံုရြာက လာတဲ႔ ခရီးသည္ေတြကိုေစာင္႔ ျပီး မွ ထြက္မွာ မို႔လို႔ ေနာက္တစ္နာရီ ေနာက္ဆုတ္ျပီး မွ ထြက္မယ္လို႔ သိရပါတယ္ ။ မနက္ အေစာၾကီး ထျပီး ျပင္ဆင္ခဲ႔ ရတဲ႔ က်ေတာ္႔ မွာ ေတာ္ေတ္ေလးကို စိတ္ေမာသြားပါတယ္ ။ စီးရမယ္႔ ကားက မင္းတပ္ - မတူဘီ အထိ သြားမယ္႔ ကားျဖစ္ျပီး က်ေတာ္႔ က ေက်ာက္ထု ကို အေရာက္ လမ္းခုလပ္မွာ ဆင္းေနခဲ႔ ရမွာ ျဖစ္တယ္ ။ ဂိတ္မွာ ဒီတိုင္းထိုင္ျပီး ကားထြက္မယ္႔ အခ်ိန္ေစာင္႔ ေနခဲ႔တာ 10 နာရီထိုးလည္း ကားက မထြက္ဘူး ။ ပိုေနတဲ႔ အခ်ိန္ေလးမွာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကိုေတာင္ မွ မထြက္၀ံ႔ဘူး ။ ဒီအတိုင္းဘဲ က်ေတာ္နဲ႔ အတူ ခရီးသြားရမယ္႔ မ်က္နွာစိမ္း ခရီးေဖာ္ေတြကိုအကဲခပ္ ရင္နဲ႔ ပဲ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနလိုက္ရပါတယ္ ။ အဲဒီလို ေစာင္႔ရင္းနဲ႔ ေန႔လည္ 11 နာရီထိုးကာမွ ပခုကၠဴကေန ကားစထြက္ပါေတာ႔ တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ စီးလာတဲ႔ ကားက ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းတယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္ ။ အဲကြန္းလြတ္ေပးထားတဲ႔ မွန္လံုကား အလတ္စားေလးပါ ။ ကားကလည္း အသစ္စက္စက္ ေလး ။ ဒီခရီးကို သြားဖို႔ သူငယ္ ခ်င္းကို အၾကိဳးအေၾကာင္း ေမးတုန္းက အဲကြန္းပါတဲ႔ မွန္လံု ကားကိုေတာ႔ မေမ်ာ္လင္႔နဲ႔ အစ္ကိုၾကီးေရ ..ဒီေဒသမွာေတာ႔ ရိုးရိုး မွန္လုံေတြဘဲ ဆြဲၾကတာတဲ႔ ။ အခု ကၽြန္ေတာ္ စီးလာတဲ႔ မင္းတပ္ မတူပီ လိုင္းကို ဆြဲတဲ႔ ဇလပ္ျဖဴဆိုတဲ႔ ကားသင္းကို ေရြးခဲ႔ မိတာ ေတာ္ေတာ္ကို ကံေကာင္းတာပါပဲ ။
ပခုကၠဴျမိဳ ႔မွ အထြက္
ကားစထြက္ေတာ႔ ခရီးသည္က အျပည့္မပါဘူး ။ လူေလးဆယ္ေလာက္ ဆန္႔တဲ႔ ကားမွာ လူ 12 ေယာက္ပဲ ပါ ေတာ႔ ကားက စီးရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးေခ်ာင္ပါတယ္ ။ ေနာက္ျပီး ပစၥည္းေတြကလည္း ကား တစ္၀က္ေလာက္ နီးနီးေတာ႔ တင္ထားေသးတယ္ ။ က်ေတာ္နဲ႔ အတူ စီးလာတဲ႔ ခရီး သည္ေတြကေတာ႔ ခ်င္းတိုင္းရင္းသားက အမ်ားစုျဖစ္ျပီး ဗမာ ဆိုလို႔ က်ေတာ္ အပါ၀င္ 3 ေယာက္ေလာက္ဘဲရွိမွာပါ ။ ခရီးသည္ေတြ အခ်င္းခ်င္းကေတာ႔ ေဖာ္ေရြ ၾကပါတယ္ ။ ရန္ကုန္-မႏၱေလး လမ္းခရီးက အဆင္႔ျမင္႔ ကားၾကီးေတြ ေပၚမွာ ပါလာတဲ႔ အဆင္႔တန္းျမင္႔လား မျမင္႔လား မသိတဲ႔ ခရီးသည္ေတြလို ေမးလိုက္ရင္ မသိသလိုလို မေျပာခ်င္သလို ေျပာခ်င္သလို ပံုစံမ်ိဳးတြ မဟုတ္ၾကဘူး ။ က်ေတာ္႔လို ဒီေဒသ ကို မေရာက္ဖူးေသးတဲ႔ ခရီးသည္ တစ္ေယာက္ရဲ ႔ေမးျမန္းမွဳ ေတြကို စိတ္လိုလက္ရ သူတို႔ သိသေလာက္ စိတ္ရည္လက္ရွည္ ေျဖၾကားေပးၾကရွာပါတယ္ ။ ထူးဆန္းတာက ေမးလိုက္တဲ႔ သူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက သူတို႔ သြားေနၾက ခရီး တစ္ေလွ်ာက္မွာ ရွိတဲ႔ ျမိဳ ႔ရြာေတြရဲ ႔ခရီး မိုင္ အကြာေ၀းကို သိပ္ျပီး မေျပာနိဳင္ၾကတာပါပဲ ။
က်ေတာ္ စီးနင္းလ္ိုက္ပါလာတဲ႔ ဇလပ္ျဖဴ ကားေလးဟာ ပခုကၠဴျမိဳ ႔ကေန အေနာက္ဖက္ စူးစူး ကို ထိုးျပီး ထြက္လာေနျပီဆိုတာကို က်ေတာ္႔ အိုင္ပက္ေပၚက GPS ေျမပံု မွာ ျပေနတာမို႔ သိရပါတယ္ ။ ျမိဳ ႔ကေန ထြက္လာျပီ ဆိုတာနဲ႔ အညာေဒသရဲ ႔ ထံုးစံအတိုင္း ေျမျပင္တခုလံုး ေၾကးနီေရာင္သန္းလို႔ ပူျပင္းေခ်ာက္ေသြ ႔တဲ႔ လကၡဏာေတြက ထင္ဟပ္လို႔ပါပဲ ။ ဒါေပမယ္႔ သစ္ပင္ၾကီးေတြကေတာ႔ စိုိစုိေျပေျပနဲ႔ ၾကည့္ေကာင္းေနပါေသးတယ္ ။ ပူျပင္းေခ်ာက္ေသြ ႔ဆံုးအခ်ိန္ကို မေရာက္ေသးလို႔ လားေတာ႔ မသိဘူး ။ ကားလမ္းေတြကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ ေလး ေကာင္းတယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္ ။ ပခုကၠဴကေနထြက္လာျပီး 17 မိုင္ ေလာက္ အေရာက္မွာေတာ႔ ကမၼ စံျပေက်းရြာ ကိုေရာက္ပါတယ္ စံျပရြာ ဆိုေပမယ္႔ ျမိဳ ႔ငယ္ေလး တစ္ျမိဳ ႔လိုပါပဲ ။ တိုက္တာအေဆာက္အဦ ပံုစံေတြဆိုရင္ ပခုကၠဴ ျမိဳ ႔ထက္ေတာင္ မွေခတ္မီွတယ္လို႔ ဆိုနိဳင္ပါေသးတယ္ ။ တခ်ိဳ ႔ခရီးသည္တင္ ကားလိုင္းေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာလည္း ကံမၼကေန မႏၱေလး လို ရန္ကုန္လို ျမိဳ ႔ၾကီးေတြကို ေျပးဆြဲေနတဲ႔အေၾကာင္း ကားသင္းေၾကျငာဘုတ္မ်ားကို ၾကည့္ရံုနဲ႔ သိသာပါတယ္ ။ ပုဂံ ေညာင္ဦး နဲ႔ ဧရာ၀တီ ျမစ္ျခားျပီး တဖက္ တစ္ခ်က္မွာ တည္ရွိတဲ႔ ျမစ္ေခ် ကိုလည္း ဒီကမၼ ကေနလမ္းခြဲတယ္လို႔ သိရတယ္ ။ တခ်ိဳ ႔အစိုးရ ဌာမ်ားရဲ ႔ဆိုင္းဘုတ္ ေတြမွာ ကမၼ - ျမစ္ေခ် ျမိဳ ႔နယ္ဆိုျပီး ေရးထားတာကိုဖတ္ရသလုိ ကံမၼ -ပခုကၠဴ ျမိဳ ႔နယ္လို႔ ေရးထားတာကိုလည္းဖတ္ရပါေသးတယ္ ။
ေရျပာ နားမွ ေယာေခ်ာင္း ...
ကံမၼကို ေက်ာ္လာျပီး 33 မိုင္နားေလာက္ေရာက္မွာ “ေရျပာ” ကိုေရာက္ပါတယ္ ။ ေရျပာ ကေတာ႔ ပုသိမ္ - မံုရြာ ကားလမ္းနဲ႔ အခု က်ေတာ္ သြားေနတဲ႔ ေက်ာက္ထု- မင္းဒပ္- မတူဘီ ကားလမ္းဆံုတဲ႔ ေနရာမွာ ရွိေနလို႔လားမသိဘူး အေတာ္ေလးကို စည္ကားပါတယ္ ။ ေရျပာကို ေက်ာ္ျပီးတာနဲ႔ သိပ္မၾကာခင္ ေယာေခ်ာင္းၾကီးကို ျဖတ္ရတယ္ ။ ေခ်ာင္းထဲအထိ ကားအစင္းလိုက္ထိုးဆင္းျပီး ျဖတ္ရတာပါ ။ ေယာေခ်ာင္းလို႔ သာေျပာတယ္ က်ေတာ္တို႔ ဆီက ထား၀ယ္ျမစ္ထက္ေတာင္ ပိုျပီး က်ယ္ မလားဘဲ ။ ေႏြအခါမွာ ေခ်ာင္းေရက နည္းနည္းေလးပဲ က်န္ေနေတာ႔ ကားနဲ႔ တစ္ခါတည္း ေခ်ာင္းထဲ ျဖတ္ေမာင္းလို႔ လြယ္ကူပါတယ္ ။ မိုးတြင္းဆို ေလွေတြ နဲ႔ ျဖတ္ကူးၾကတာလားမသိဘူး ။ ေခ်ာင္းအက်ယ္ၾကီးထဲမွာ ေရစီးေနတဲ႔ ေနရာက နည္းေနျပီး အမ်ားစုျဖစ္တဲ႔ ကုန္းေပၚေနတဲ႔ ေနရာေတြ မွာေတာ႔ ၾကက္သြန္ခင္းေတြ နဲ႔ အျပည့္လိ္ု႔ပါဘဲ ။ အဲဒီလို ေက်ာက္စရစ္ဆန္တဲ႔ ေျမေပၚမွာ ၾကက္သြန္ပင္ေတြ ျဖစ္ထြန္းေနတာကို က်ေတာ္ကေတာ႔ အေတာ္ေလး အံ႔ၾသေနမိတယ္ ။ စီးဆင္းေနတဲ႔ ေရေတြက စိမ္႔စမ္းေရလို ၾကည္လင္ေတာက္ပေနေတာ႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ေခ်ာင္းနားေရာက္ရင္ ေ၀းေဟးေဟး ဆိုျပီး ေရထဲ တစ္ရိွန္ထိုးကို ခုန္ဆင္းျပီး ေရထဲေျပးေဆာ႔ခဲ႔ ဖူးတာကိုလည္း လြမ္းမိသလိုလိုျဖစ္လာပါေသးတယ္ ။ အခုေတာ႔ ေရျပင္ျပာလဲလဲၾကီးကို ကားေပၚကေနျပီးေတာ႔ပဲ အမိအရ ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ယူရင္း ေၾကနပ္လိုက္ရတယ္ ။ က်ေတာ္တို႔ ေခ်ာင္းၾကီးထဲကိုျဖတ္သြားေနစဥ္မွာေတာ႔ ေယာခ်ာင္းကူး တံတား ( ေရျပာ ) ေဆာက္လုပ္မွဳလုပ္ငန္းေတြကိုေတြ ႔ရေသးတယ္ ။ ေခ်ာင္းရဲ ႔ ေရမရွိတဲ႔ အပိုင္းေတြ မွာ ေဆာက္လုပ္ေရးသမားေတြ ရဲ ႔ယာယီ တဲေလးေတြ နဲ႔ ရြာတစ္ရြာစာေလာက္ကို စည္းကားေနေတာ႔ တာပါပဲ .။ ဒီေယာေခ်ာင္းကူး တံတားကို လာမယ္႔ မိုးရာသီအမွီ ျပီးေအာင္ ေဆာက္လုပ္နိဳင္မယ္မထင္ဘူး ၊ အခုမွ တံတား တိုင္ထူရံုဘဲ ရွိပါေသးလို႔ပါ ။
ေယာေခ်ာင္းအတြင္းမွ ျမင္ကြင္းၾကယ္
ေယာေခ်ာင္းကို ျဖတ္ျပီးတာနဲ႔ သိပ္ မၾကာခင္ ပခုကၠဴ ျမိဳ ႔ကေန 45 မိုင္ေလာက္အကြာ ေလာက္မွာ ေပါက္ျမိဳ ႔ကိုေရာက္ပါတယ္ ။ ေပါက္ျမိဳ ႔ဟာ ျမိဳ ႔နယ္ရံုးစိုက္ရာ ျမိဳ ႔တစ္ျမိဳ ႔ျဖစ္ျပီး ေစ်းနား၀န္းက်င္မွာ ေတာ႔ လူသြားလူလာ အေတာ္ေလး စည္ကားတာကိုေတြ ႔ရတယ္ ။ ျမိဳ ႔ေလးက ငယ္ေပမယ္႔ ေဒသထြက္ကုန္ေတြ နဲ႔ အထိုက္ေလွ်ာက္ စီးပြားျဖစ္ထြန္းတဲ႔ ျမိဳ ႔တစ္ျမိဳ ႔ ျဖစ္ပံုရပါတယ္ ။ ေပါက္ျမိဳ ႔က ေနေက်ာ္ျပီးသိပ္ မၾကာခင္မွာ ေရအကုန္လံုး နီးပါးခန္းေခ်ာက္ေနတဲ႔ ေယာေခ်ာင္းၾကီးကို ထပ္ျပီးျဖတ္ရျပန္တယ္ ။ အဲဒီလို မၾကာခဏ ဒီေခ်ာင္းၾကီးကို ျဖတ္ျပီး မွ ေပါက္ျမိဳ ႔တည္ရွိေနတာကိုလည္း အံ့ၾသမိပါတယ္ ။ က်ေတာ္စိတ္ထဲမွာ ….တကယ္ဆို ဒီလို က်ယ္ပ်ံ ႔လွတဲ႔ ေခ်ာင္းၾကီးကို ခဏ ခဏမျဖတ္ဘဲ အရင္က ျမိဳ ႔တည္သူေတြက ဘာျဖစ္လို႔ မေရွာင္းကြင္းဘဲ ဒီျမိဳ ႔ကို တည္ရတာပါလိမ္႔ ……ဆိုျပီး စိတ္ထဲမွာဘ၀င္မက်ခ်င္သလိုလိုပါ. ။ တကယ္ေတာ႔ ….ဒီအေတြးက လက္ရွိ ဒီဖက္ေခတ္ကေနျပီး က်ေတာ္႔ အေနနဲ႔ အေရွ ႔အေနာက္ မစဥ္းစားဘဲ ေတြးခဲ႔မိတာပါ ။ အမွန္မွာေတာ႔ အခု က်ေတာ္ ျဖတ္သန္း ေနတဲ႔ ကားလမ္းဟာ အရင္က ရွိခဲ႔ တာမွ မဟုတ္ပဲ ။ အရင္က လူေတြဟာ ျမိဳ ႔ရြာတည္ရင္ ျမစ္ကမ္းနေဘး ၊ ေခ်ာင္းကမ္းနေဘးမွာသာ တည္ေလ႔ရွိျပီး အဲဒီ ျမစ္ေတြ ေခ်ာင္းေတြ ကိုပဲ အားကိုးအားထားျပုျပီး သြားလာၾကရတာကလား. ။ ဒီေတာ႔ အခုလက္ရွိ လမ္းေတြ အတြက္ ဘယ္ထည့္စဥ္းစာလိမ္႔ အံုးမလဲ ။ ဒီျမိဳ ႔ကို တည္တဲ႔ ေရွးလူၾကီးေတြ ေနရာေရြးမွန္သားပဲ ဆိုျပီး ကိုယ္႔ အေတြ းနဲ႔ ကိုယ္ သေဘာက်ေနမိတယ္ ။ ျပီးေတာ႔ ေစာေစာက ျမိဳ ႔တည္တဲ႔ ေရွးလူၾကီးေတြ ကို ဒီေခ်ာင္းၾကီးကို ျဖတ္ရတဲ႔ ဒုကၡက လြတ္ကင္းေအာင္ ျမိဳ ႔ကိုေရွာင္ကြင္းျပီးတည္ပါေတာ႔လား ဆိုျပီး အျပစ္တင္တဲ႔ အေတြးေတြ ၀င္မိတာကို လည္း ရွက္သလိုလို ျဖစ္ေနမိပါတယ္ ။
ေပါက္ျမိဳ ႔ .
ေပါက္ျမိဳ ႔ကိုေက်ာ္ျပီးတာနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ သိသိသာသာ စိမ္းလန္း စိုေျပလာတာကို သတိထားမိပါတယ္ ။ က်ေတာ္စီးလာတဲ႔ ကားကလည္း ေတာင္ကုန္း ေပၚ တျဖည္းျဖည္း တက္စျပဳလာေနျပီဆိုေတာ႔ ခ်င္းေတာင္တန္းနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ႔ ပံုေတာင္ပံုညာ ေတာင္တန္းနဲ႔ နီးလာျပီဆိုတာကိုလည္း သတိျပဳမိလိုက္တယ္ ။ ကားထဲမွာ ပခုကၠဴျမိဳ ႔ထြက္စ ကတည္းက နားမခံသာေလာက္ေအာင္ အသံက်ယ္ၾကီးဖြင္႔ လာတဲ႔ ကကက္ဆက္သံကလည္း ပတ္၀န္းက်င္ေလ့လာရင္း အေတြးနယ္ခ်ဲ ႔လာတဲ႔ က်ေတာ္ကို အေနွာက္ယွက္လို႔ ေကာင္းတုန္းပါ ။ ကားဆရာကို အသံတိုးေပးဖို႔ လည္း မေျပာ၀ံ ႔ ။ ကိုယ္က ဒီခရီးကို အခုမွ သြားဖူးျပီး ခရီးသည္ တစ္ေယာက္ရဲ ႔အခြင္႔ အေရးေတြ ဘာေတြ သြားေျပာေနလို႔ကလည္းမျဖစ္ျပန္္ ။ အဲဒီလိုဖြင္႔ေပးထားတာဟာ ဒီခရီးကို သြားေနက် လူေတြ ရဲ ႔အၾကိုက္ကို လုပ္ေပးထားတာ ေနမွာဘဲေလ..ဆိုျပီး နားလည္ေပးထားရပါတယ္ ။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ အၾကံ တစ္ခုရတာနဲ႔ တစ္ရွဴးစ နွစ္စကိုလံုးေခ်ျပီး နားနွစ္ဖက္မွာဆို႔ထားလိုက္ေတာ႔ မွနား၀မွာ ေနသာထိုင္သာရွိသြားျပီး ပတ္၀န္းက်င္ကို ေသခ်ာဂရုစိုက္နိဳင္ေတာ႔ တယ္ ။
ေပါက္ျမိဳ ႔ အလြန္ ..
ပံုေတာင္ကို စတင္ျပီး တက္ေနပါျပီ ။ ပံုေတာင္ေဒသဟာ ေအာက္ျပည္က က်ေတာ္တို႔ ေဒသနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ တူပါတယ္ ။ သစ္ပင္ၾကီး သစ္ပင္ငယ္ ေတြနဲ႔ အုပ္ဆိုင္းေနျပီး တခ်ိဳ ႔ေနရာေတြ မွာဆိုရင္ ေနေရာင္ေတာင္ မေပါက္ပါဘူး ။ ေတာင္ကို ပတ္ျပီး ကားလမ္းေဖာက္ထားတာဟာလည္း က်ေတာ္တို႔ ထား၀ယ္ကို သြားရာ မလႊဲေတာင္ လမ္းနဲ႔ အေတာ္ကိုတူလွတယ္ ။ တစ္ကယ္လို႔ မ်ား တန္ခိုးရွင္ တစ္ေယာက္က က်ေတာ္႔ ရဲ ႔မ်က္လံုးအစံုကို ပိတ္ျပီး ဒီေနရာမွာ လာျပီး ခ်ထားခဲ႔တယ္ဆိုရင္ မ်က္စိဖြင္႔ ျပီး ၾကည့္လိုက္စဥ္ တစ္ခဏမွာေတာ႔ ေစာေစာက က်ေတာ္ေျပာခဲ႔ တဲ႔ ထား၀ယ္ကိုသြားရာ မလြဲေတာင္လမ္းလို႔ပဲ မုခ် ထင္မိမွာပါ ။ ေတာင္တက္လမ္း တစ္ေလွ်ာက္ ျမင္ေနရတဲ႔ သစ္ပင္ေတြကိုလည္းၾကည့္ပါအံုး ။ က်ေတာ္တို႔ ေဒသမွာ ေပါက္ေနတဲ႔ အပင္မ်ိဳးစာေတြ ခ်ည္းပါပဲ ။ ေတာင္ထိပ္ မေရာက္ခင္ တစ္ေနရာမွာေတာ႔ အေပၚစီကေန ေတာင္ကမ္းပါးတစ္ေနရာကို လွမ္းေမ်ာ္ၾကည့္မိပါတယ္ ။ အခုတေလာ ေဖ႔ဘုတ္မွာ သတင္းေတြ ျပန္႔ နွ႔ံေနတဲ႔ ဘာစက္ရံု ညာစက္ရံုရွိတယ္ ဆိုတဲ႔ ေနရာကိုပါ ။ က်ေတာ္ ၾကည့္တဲ႔ အခ်ိန္က အဲဒီ သတင္းေတြ ဂ်ာနယ္ေတြနဲ႔ အင္တာနက္ ေဖ့ဘုတ္ စာမ်က္နွာေတြအေပၚမွာ မပ်ံ ႔နွ႔ ံေသးပါဘူး ။ ေဒသခံ သူငယ္ခ်င္းက တစ္ခါေျပာဖူးလို႔ သာၾကည့္ျဖစ္လိုက္တာပါ ။ က်ေတာ္႔ အေနနဲ႔ ေတာင္ၾကီးကို ျဖိဳထားတဲ႔ ေတာင္နံရံၾကီးကို အေ၀းက ေန လွမ္းျမင္ရတာကလြဲလို႔ ဘာမွလဲ မျမင္ခဲ႔ရပါဘူး ။
ပံုေတာင္ထိပ္ တစ္ေနရာ
အခု က်ေတာ္ေရာက္ေနတဲ႔ ပံုေတာင္ပံုညာ ေဒသဆိုတာ ျမန္မာ႔ သမိုင္းအတြက္ သာမက ကမၻာေပၚ ရွိလူသား မ်ိဳးႏြယ္ တစ္စုလံုး ရဲ ႔ သမိုင္းတစ္စိတ္တစ္ေဒသကို ေဖာ္ထုတ္ေပးနိဳင္ခဲ႔ တဲ႔ ေနရာျဖစပ္ပါတယ္ ။ ဒီေနရာ ဒီေဒသေၾကာင္႔ ျမန္မာကို ကမၻာက ပညာရွင္မ်ားစိတ္၀င္စားလာၾကတယ္ ။ က်တာ္တို႔ ျမန္မာေတြ အေနနဲ႔ ကေတာ႔ ဒီေဒသအတြက္ တစ္ကယ္႔ ကိုဂုဏ္ယူစရာပါ ။ ကားလမ္းနေဘး ေတာင္နံရံေတြ မွာမွာေတာ႔ ေက်ာက္လိုလို ေျမလိုလို အလႊာေတြ ေနရာအနွ႔ံမွာေတြ႔ရပါတယ္ ။ ပခုကၠျမိဳ ႔မွ 64 မိုင္၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ပံုေတာင္ထိပ္ကိုေရာက္ပါတယ္ ။ ေတာင္ထိပ္မွာေတာ႔ ေစတီတစ္ဆူနဲ႔ နတ္ရုပ္ေတြ ထားရွိတဲ႔ နနတ္နန္းတစ္ခု ကိုကားေပၚကေန လွမ္းျမင္ခဲ႔ ရပါတယ္ ။ တခ်ိဳ ႔ခရီးသည္တင္ကားေတြ နတ္နန္းမွာ ဦးတင္ျပီးမွ လိုရာခရီးကို ဆက္လက္ထြက္ခြာေလ့ရွိေၾကာင္း ေဒသခံ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာဖူးေပမယ္႔ က်ေတာ္စီးလာတဲ႔ ကားက မရပ္ပါဘူး ။ ကားပိုင္ရွင္က ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္မို႔ လို႔ အဲတာေတြကို မယံုၾကည္တာလားေတာ႔မေျပာတတ္ဘူး ။
ပံုေတာင္ထိပ္ေစတီ
ေတာင္ထိပ္ကေန ကားစဆင္းလာျပီး ေတာင္ေပၚမက် ေျမျပန္႔ မက် ေတာင္ေက်ာ တစ္ေနရာက “တျပင္း” ဆိုတဲ႔ ရြာေလးကိုအေရာက္မွာ ခရီးသည္မ်ား ေန႔လည္စာ ထမင္းစားဖို႔ ကားရပ္ေပးပါတယ္ ။ ေန႔လည္စာ လို႔သာဆိုရတယ္ အခ်ိန္ၾကည့္ေတာ႔ ညေန 3 နာရီထိုးေနပါျပီ ။ ဗိုက္က တအားကိုဆာေနတာနဲ႔ စားပြဲအလြတ္တစ္ခုမွာ ၀င္ထိုင္လိုက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ ဆိုင္ရွင္ေကာင္မေလးက အနည္းဆံုး သံုးေယာက္ေလာက္ စားပြဲတစ္ခုထည္းမွာ စုျပီး ထိုင္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုလာပါတယ္ ။ ဘာျဖစ္လို႔ ပါလိမ္႔ ဆိုျပီး စိတ္ထဲ မွာေတာ႔ ျဖစ္မိပါတယ္ ။…ဒါေပမယ္႔ မတတ္နိဳင္ဘူးေလ..သူတို႔ ေနရာဆိုေတာ႔ သူတို႔နဲ႔ အလိုက္ထိုက္ေပါ႔ ..ဆိုေတြးျပီး က်ေတာ္ မထိုင္ခင္ကထည္းက ခပ္တည္တည္နဲ႔ ( သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ၀တ္စားထားျပီး အသက္ 40 ေလာက္ရွိတဲ႔ ပညာတတ္ ခ်င္း တိုင္းရင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပံုရပါတယ္ ) လူတစ္ေယာက္ ထိုင္ေနတဲ႔ စားပြဲ တစ္ခု မွာ အသာေလး၀င္ထိုင္လိုက္ပါတယ္ ။ ကိုယ္နဲ႔ ထမင္း အတူတူစားရမယ္႔ သူနဲ႔ ေတာ႔ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မသိေပမယ္႔ အနည္းဆံုး မ်က္လံုးေလးနဲ႔ ေတာ႔ ျပံဳးျပီး နုွတ္ဆက္သင္႔ တယ္ထင္လို႔ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ ႔မ်က္နွာ ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ႔ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ခပ္တည္တည္လုပ္ေနပါတယ္ ။ ဒီေတာ႔လည္း ကို္ယ္႔ မ်က္နွာေက်ာကို သပ္ျပီး အသာေလး ေနလိုက္ရတာေပါ႔ ။ လာခ်ေပးတဲ႔ ဟင္းခြက္ေတြက စံုလင္လွေတာ႔ စားပြဲ တစ္ခုလံုးျပည့္လုမတတ္ပါပဲ ။ ဟင္းေတြ ထဲ မွာ ၾကက္သား ၊ ၀က္သား ၊ ငါး ၊ ေတာေကာင္တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို ခ်က္ထားပံုရတဲ႔ ဟင္းတစ္မ်ိုး ၊ ျပီးေတာ႔ ကလီစာဟင္းေတြ နဲ႔ အရံဟင္းေတြကိုေတာ႔ မမွတ္မိေတာ႔ ပါဘူး ။ ဒီေတာ႔ မွ ဒီတမင္းဆိုင္ဟာ ဘူေဖး ပံုစံနဲ႔ ေရာင္းတဲ႔ဆိုင္ပါလား ဆိုျပီး သေဘာေပါကလိုက္္ရတယ္ ။
ထမင္းစားတာ႔ မယ္ဆိုေတာ႔ ဒုတိယအၾကီမ္ ခပ္တည္တည္လုပ္ေနတဲ႔ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာကို တခ်က္ၾကည့္လိုက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာ ထမင္းပန္းကန္ကိုကိုင္ျပီး ဘုရားဆုေတာင္းေနတာ ျမင္ရေတာ႔ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ ျဖစ္မွာဘဲလို႔ ေတြးလိုက္ျပီး သူဆုေတာင္းစာရြတ္ျပီးတဲ႔ အခ်ိန္ထိ ထမင္းစမစားဘဲ ေစာင္႔ေနလိုက္ပါတယ္ ။ ျပီးမွ က်ေတာ္လည္း ဇြန္းနဲ႔ ခက္ရင္းကို စကိုင္ျပီး ထမင္းစ စားဖို႔ ျပင္ရတယ္ ။ ထမင္းစစားေတာ႔ မယ္ဆိုေတာ႔ ကဲ..စားရေအာင္ ၊ စားပါ ..ဆိုျပီး တစ္ေယာက္ ကိုတစ္ေယာက္ ေလာကြက္ ျပဳရင္ ေကာင္းမလားလို႔ ေတြးမိေပမယ္႔ ကိုယ္႔ လူက ထမင္းကိုသာ ကသိုက္ကရိုက္စားေနေတာ႔ က်ေတာ္လည္း ေဆာင္ေလာင္လွတဲ႔ ကိုယ္႔ဗိုက္ကိုဘဲ ခပ္ျမန္ျမန္ေလး ျဖည္ေနရေတာ႔တယ္ ။ ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ႔ ေဒသက ခ်က္ျပဳတ္ထားတဲ႔ ဟင္းလွ်ာအကုန္လံုးကို ျမည္းစမ္းခ်င္ေပမယ္႔ တဖက္လူနားကပ္ျပီးခ်ေပးထားတဲ႔ ဟင္းကိုေတာ႔ လွမ္းျပီး မနိဳက္၀့ံဘူး ။ သူကလည္းက်ေတာ္႔ လက္လွမ္းမွီေအာင္ ဟင္းခြက္ကိုေရႊ ႔ေပးတာမဟုတ္ေတာ႔ ..ေတာ္ၾကာ ဘယ္ရပ္ ဘယ္ေဒသက အငတ္ေဘးဆိုက္ျပီး ေရာက္လာတဲ႔ လူပါလိမ္႔ ဆိုျပီး က်ေတာ္႔ အေပၚထင္ေရာက္သြားရင္ မခက္ေပဘူးလား ။ ဒီေတာ႔ လက္လွမ္း မွီတဲ႔ ဟင္းေတြ နဲ႔ ပဲေက်နပ္လိုက္ရပါတယ္ ။ ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ စံုလင္လွတဲ႔ ဟင္းေတြနဲ႔ ထမင္း တစ္နပ္စာ ကို1500က်ပ္ေပးရတာ အေတာ္ကိုတန္တာပါ ။
ထမင္းစား နားတဲ႔ တျပင္းရြာ ေက်ာ္ျပီးေနာက္မွာေတာ႔ ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔ကိုေရာက္ဖို႔ သိပ္မလိ္ုေတာ႔ ပါဘူးလုိ႔ ခန္႔မွန္းမိပါတယ္ ။ အိုင္ပက္မွာ ျပေနတဲ႔ GPS ေျမပံုကလည္း က်ေတာ္သြားမယ္႔ ခရီး 75 ရာခိုင္နဳန္း ေလာက္ထိ ေရာက္ေနေၾကာင္းျပေနပါတယ္ ။ အဲဒီရြာကေန ဆက္ျပီးေထြက္လာျပီး ကတည္းက ေတာင္ကုန္းေတြ ကိုမတက္ရေတာ႔ပါဘူး ။ ေျမျပန္႔ ခပ္ေျပေျပ ေပၚမွာဘဲ ကားေလးက ေျပးေနပါတယ္ ။ ေျမျပန္႔ ဆိုေပမယ္႔ ေတာင္ေပၚေဒသျဖစ္ေနတာမို႔ သာမန္ေျမျပန္႔ထက္ေတာ႔ ပိုျမင္႔ပံုရပါတယ္ ။ ပတ္၀န္းက်င္ ကိုၾကည့္လိုက္ရင္ စိမ္းစိမ္း စိုစိုနဲ႔မို႔ က်ေတာ္႔ စိတ္ထဲ မွာေတာ႔ ကိုယ္မေရာက္ဖူးတဲ႔ ေဒသ တစ္ခုကိုေရာက္ေနတယ္လို႔ကို မထင္ရဘူး ။ အားလံုးက က်ေတာ္တို႔ ေအာက္ျပည္ ေအာက္ရြာက ပတ္၀န္းက်င္ရွဳခင္းေတြ နဲ႔ တစ္ထပ္တည္းကို က်ေနေတာ႔ တာ. ။ အုန္းပင္ေတြ ေတြ ႔ရတယ္ ၊ ၀ါးပင္ေတြကိုလည္းေတြ ႔ရတယ္ ၊ ျပီးေတာ႔ ထန္းပင္ေတြ ကိုေရာပဲ ။ အဲ …. ထန္းပင္ဆိုလို႔ က်ေတာ္တို႔ ေဒသက ထန္းပင္နဲ႔ မတူဘဲ ထူးျခားတာေလးကို ေတြ ႔ခဲ႔ ရေသးတယ္ ။ ထန္းပင္ေတြက အညာေဒသ မွာလို ေတာလိုက္ေပါက္ေရာက္ေနတာမ်ိုးေတာ႔ မဟုတ္ဘူး ။ က်ိဳးတိုးက်ဲတဲ ပါပဲ ။ ကားလမ္းနေဘး ရြာနဲ႔ နီးတဲ႔ တခ်ိဳ ႔ထန္းပင္ေတြမွာ ထန္းပင္ ေခါင္းနားကပ္ျပီး ၀ါးလံုးေတြ နဲ႔ လင္႔စင္ လိုလို ျငမ္းလိုလို ေဆာက္ထားတာေတြ ႔ခဲ႔ရပါတယ္ ။ စျမင္ျမင္ခ်င္းမွာေတာ႔ ဘာအတြက္ အဲသလို ေတြ လုပ္ထားၾကတာကို သေဘာမေပါက္ဘူး ။ ရြာကိုေရာက္ေတာ႔ မွ ေဒသခံ ျဖစ္တဲ႔ က်ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္းကို အေသခ်ာေမးၾကည့္ဖို႔ စိတ္ထဲ ေတးထားလိုက္ရတယ္ ။
ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔အ၀င္
ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔နဲ႔ နီးလာေလေလ ရြာေလးေတြ ရြာေလးေတြ တျဖည္ျဖည္း စိတ္စိတ္လာေလေလပါပဲ ။. ရြာနာမယ္ေတြက ဖတ္ရတာ နဲနဲ ေထာက္သလိုလုိရွိေပမယ္႔ က်ေတာ္တို႔ တနသၤာရီ တိုင္းထဲ က ျမိဳ ႔ရြာနာမည္ေတြလို မဟုတ္ပဲ ျမန္မာဆန္တဲ႔ နာမည္ေတြျဖစ္တာကို သတိျပဳမိပါတယ္ ။ သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ ပခုကၠဴကေန ေရတြက္လာတဲ႔ မိုင္တိုင္ အမွတ္ 78 မိုင္ေက်ာ္က်ာ္ေလာက္မွာ ေက်ာက္စရစ္ခဲ ျပင္ၾကီးေတြ ေပၚေနတဲ႔ ေခ်ာင္းကမ္းနေဘးက “ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔မွ ၾကိဳဆိုပါ၏” ဆိုတဲ႔ ဆိုင္းဘုတ္ကိုေတြ ႔လိုက္ရပါျပီ ။ ဒီေနရာမွာ က်ေတာ္ပဲ အမွတ္မွားေနသလားေတာ႔ မသိဘူး ။ ျမန္မာျပည္ ခရီးသြားလမ္းညႊန္ 2013 စာအုပ္မွာ ပခုကၠဴမွ ေက်ာက္ထု ကို မိုင္ 90 ဆယ္ခန္႔ ရွိတယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္ ။ ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်ေတာ္ေရာက္ခ်င္လွတဲ႔ ေယာနယ္ထဲ က ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔ကိုေတာ႔ အခုေရာက္ေနခဲ႔ပါျပီ ။ ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔ကို ဒီေဒသရဲ ႔ျမိဳ ႔ရြာတည္ေလ့ရွိတဲ႔ ထံုးစံ အတိုင္း ေက်ာက္တံုးနဲ႔ ေျမေရာေနွာေနတဲ႔ ေတာင္ကုန္းၾကီးေပၚမွာ ထည္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ျမိဳ ႔နယ္ရံုးစိုက္ရာ ျမိဳ ႔ျဖစ္ေပမယ္႔ လည္း ဂန္႔ေဂါ ခရိုင္ထဲက ေဆာျမိဳ ႔လက္ေအာက္ခံ ျမိဳ ႔နယ္ခြဲသာျဖစ္ပါတယ္လို႔ သိရပါတယ္ ။ ျမိဳ ႔ကို ေတာင္ေပၚမွာတည္ထားတာဆိုေတာ႔ ကုန္းတက္ကုန္းဆင္းေတာ္ေတာ္ကိုေပါမ်ားလွပါတယ္ ။ ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔ကေန ေတာင္ဘက္သြားရင္ ေဆာ နဲ႔ ေလာင္းရွည္ ျမိဳ ႔တို႔ ကိုေရာက္ပါမယ္ ။ တခါ ေက်ာက္ထုကေန အေနာက္ဘက္ကို ဆက္သြားမယ္ ဆိုရင္ေတာ႔ မင္းဒပ္ ၊ မတူဘီအထိ ေရာက္တယ္တဲ႔ ။
ေက်ာကိထုျမိဳ ႔တြင္းတစ္ေနရာ
ဒီေနရာမွာ ေက်ာက္ထုျမိဳ ႔အေၾကာင္း ကို ခဏထားျပီး က်ေတာ္ ဆက္သြားမယ္႔ ခရီးအတြက္ စီစဥ္ရပါအံုးမယ္ ။ ကားသမားက ေက်ာက္ထု ျမိဳ ႔လယ္လို႔ ထင္ရတဲ႔ ေနရာေရာက္ေတာ႔ က်ေတာ္႔ ကိုဆင္းဖို႔ သတိေပးပါတယ္ ။ ဒါေပမယ္႔ က်ေတာ္႔ သူငယ္ခ်င္း ေစာင္႔ ေနမယ္လို႔ ေျပာတဲ႔ ေဆးရံုနားမွာဆင္းမယ္လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ရပါတယ္ ။ ေျပာမယ္႔ သာေျပာရတယ္ အဲဒီေဆးရုံကိုလည္း ကိုယ္ကသိတာမဟုတ္ေတာ႔ က်ေတာ႔ ကိုလာၾကိဳေနမယ္႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူရဲ ႔ မ်က္နွာကိုသာ အကြင္းလိုက္ၾကီးျမင္ရင္း ရင္ခုန္စြာနဲ႔ ကားရပ္မယ္႔ ေနရာအထိ လိုက္ပါခဲ႔ရတယ္ ဆိုပါေတာ႔ ။
( ခရီးဆက္ပါအံုးမယ္ )
ရန္ေနာင္စိုး February 10, 2014 at 10:03pm
ၾကက္ေမာက္သီး၏ က်န္းမာေရးစြမ္းပကား
Written By လြင္႕ေမာင္ေမာင္ on Sunday, February 9, 2014 | 8:36 AM
ၾကက္ေမာက္သီးအခြံက အနီေရာင္ရွိၿပီး အထဲက အသီးအႏွစ္ဟာ အျဖဴရာင္သန္းေနၿပီး အရသာအေနနဲ႔ ခ်ိဳျမပါတယ္။ ၾကက္ေမာက္သီး တစ္ခြက္စာ ပမာဏမွာ ကယ္လိုရီ ၁၂၃၊ အဆီ ၀ ဒသမ ၃ ဂရမ္၊ ဆိုဒီယမ္ ၁၇ မီလီဂရမ္၊ ကာဗိုဟုိက္ဒရိတ္ ၃၁ ဒသမ ၃ ဂရမ္၊ အမွ်င္ဓာတ္ ၁ ဒသမ ၄ ဂရမ္၊ ပ႐ိုတင္း တစ္ဂရမ္တို႔ ပါဝင္ၾကၿပီး ကိုလက္စထေရာနဲ႔ ျပည့္ဝဆီတို႔ ပါဝင္မႈ မရွိပါဘူး။ ဒီလို အာဟာရတန္ဖိုးေတြ ပါဝင္တဲ့ ၾကက္ေမာက္သီးကို စားေပးရင္ ေအာက္ပါ က်န္းမာေရးစြမ္းပကားေတြကို ရရွိေစပါတယ္။
- ၾကက္ေမာက္သီးမွာ သၾကားဓာတ္၊ အထူးသျဖင့္ ဖရက္တို႔စ္နဲ႔ ဆူးခ႐ို႕စ္တို႔ မ်ားစြာ ပါဝင္ၿပီး ကယ္လိုရီပါဝင္မႈ နည္းပါတယ္။ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ ၾကက္ေမာက္သီး တစ္လံုးမွာ ကယ္လိုရီ ၆၀ ေလာက္ပဲ ပါဝင္ပါတယ္။ ၾကက္ေမာက္သီးမွာ ဗီတာမင္စီ မ်ားစြာ ပါဝင္ၿပီး ပိုတက္စီယမ္၊ သံဓာတ္၊ ဘီတာကယ္႐ိုတင္း (ဒါမွမဟုတ္) ဗီတာမင္ေအ၊ ကယ္လ္စီယမ္နည္းနည္း၊ မဂၢနီဆီယမ္၊ သြပ္(ဇင့္)၊ ဆိုဒီယမ္၊ ႏိုင္ယာစင္၊ အမွ်င္ဓာတ္နဲ႔ ပ႐ိုတင္းဓာတ္တို႔ ပါဝင္ပါတယ္။
- ၾကက္ေမာက္သီးကို မေလးရွားနဲ႔ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံေတြမွာ ႐ိုးရာေဆးတစ္လက္အျဖစ္ ႏွစ္ရာေပါင္းမ်ားစြာကပင္ ဆီးခ်ဳိေရာဂါ၊ ေသြးတိုးေရာဂါနဲ႔ တျခား နာမက်န္းမႈေပါင္း မ်ားစြာကို ကုသရာမွာ အသံုးျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။
- ၾကက္ေမာက္သီးမွာ ဗီတာမင္စီနဲ႔ ဘီတာကယ္႐ိုတင္းတို႔ မ်ားစြာ ပါဝင္တဲ့အျပင္ ဖေလဗိုးႏြိဳက္လို႔ေခၚတဲ့ အပင္ထြက္ အင္တီေအာက္ဆီးဒင့္လည္း ေပါမ်ားစြာ ပါဝင္ပါတယ္။ ဖေလဗိုးႏြိဳက္ဟာ ေသြးတြင္း မေကာင္းတဲ့ ကိုလက္စထေရာကို ေလ်ာ့က်ေစၿပီး ကင္ဆာဆန္႔က်င္ဂုဏ္သတၱိနဲ႔ ေရာင္ရမ္းမႈ ေလ်ာ့က်ေစတဲ့ ဂုဏ္သတၱိတို႔လည္း ရွိပါတယ္။
- ၾကက္ေမာက္သီး အေရခြံမွာ Gallic acid ပါဝင္ၿပီး ခႏၶာကိုယ္တြင္းမွာ ဖရီးရယ္ဒီကယ္ေၾကာင့္ ထိခိုက္မႈေတြ မျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကင္ဆာေရာဂါ မျဖစ္ေအာင္လည္း ကာကြယ္ေပးႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္။ အင္တီေအာက္ဆီးဒင့္ အစြမ္းေၾကာင့္ ၾကက္ေမာက္သီး Extract ကို ေဆးဝါး ဒါမွမဟုတ္ ျဖည့္စြက္ေဆး တစ္မ်ဳိးအျဖစ္ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။
- ၾကက္ေမာက္သီးမွာ ဗီတာမင္စီ မ်ားစြာ ပါဝင္ပါတယ္။ ၾကက္ေမာက္သီး ၁၀- ၁၂ လံုးမွာ အက္စ္ေကာဗစ္အက္စစ္ (Ascorbic Acid) ၇၅-၉၀ မီလီဂရမ္ ပါဝင္ၿပီး လူတစ္ေယာက္ တစ္ေန႔တာ လိုအပ္တဲ့ ဗီတာမင္စီထက္ ႏွစ္ဆေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ ဗီတာမင္စီဟာ ခႏၶာကိုယ္ ဆဲလ္ေတြကို ဖရီးရယ္ဒီကယ္ေၾကာင့္ ထိခိုက္မႈမွ ကာကြယ္ေပးႏိုင္ၿပီး သံဓာတ္ စုပ္ယူႏိုင္ေအာင္ ကူညီေပးပါတယ္။
- ၾကက္ေမာက္သီးမွာ ေသြးနီဥနဲ႔ ေသြးျဖဴဥေတြ ျပဳလုပ္ေရးအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ေၾကးနီဓာတ္ အနည္းငယ္ ပါဝင္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ခႏၶာကိုယ္က အင္ဇိုင္းတခ်ဳိ႕ ထုတ္လုပ္ေရးအတြက္ လိုအပ္တဲ့ မဂၢနိစ္လည္း လိုအပ္ပါတယ္။
- ၾကက္ေမာက္သီးရဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္တာ တစ္ခုကေတာ့ သံဓာတ္အရင္းအျမစ္ ေကာင္းေကာင္း ရရွိေစတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စားတဲ့အထဲမွာပါတဲ့ သံဓာတ္ဟာ ခႏၶာကိုယ္တြင္း ေအာက္ဆီဂ်င္ မွန္ကန္တဲ့ အတိုင္းအတာရေအာင္ ကူညီေပးႏိုင္ၿပီး ေသြးအားနည္းတာေၾကာင့္ မူးေဝတာ၊ ႏံုးခ်ည့္ပင္ပန္းတာနဲ႔ ေဖ်ာ့ေတာ့ႏြမ္းနယ္တာေတြ မျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
- ၾကက္ေမာက္သီး တစ္ခြက္စာ ပမာဏကို စားတဲ့အခါ တစ္ေန႔တာ လိုအပ္တဲ့ ေဖာ့စ္ဖရပ္စ္ရဲ႕ ၄ ဒသမ ၃ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ရရွိေစပါတယ္။ ေဖာ့စ္ဖရပ္စ္ဟာ ေက်ာက္ကပ္ထဲက အညစ္အေၾကးနဲ႔ စြန္႔ပစ္ ပစၥည္းေတြကို စြန္႔ထုတ္ေပးၿပီး တစ္သွ်ဴးနဲ႔ ဆဲလ္ေတြရဲ႕ ဖြံြ႕ၿဖိဳးမႈ၊ ျပဳျပင္မႈနဲ႔ ေကာင္းမြန္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းမႈေတြမွာ အေရးပါပါတယ္။
- ၾကက္ေမာက္သီးမွာ ကယ္လ္စီယမ္ အနည္းငယ္ ပါဝင္ၿပီး ေဖာ့စ္ဖရပ္စ္နဲ႔ ကယ္လ္စီယမ္ဟာ သြားနဲ႔ အ႐ိုးေတြ အားျပည့္ခိုင္ခံ့ေစဖို႔ အတူတြဲၿပီး အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ ၾကက္ေမာက္သီးမွာ အာဟာရဆိုင္ရာ အက်ဳိးေက်းဇူးေတြအျပင္ ေဆးကုသမႈဆိုင္ရာ ေကာင္းက်ဳိးေတြလည္း ရွိပါတယ္။
- ၾကက္ေမာက္သီးကို စားေပးရင္ အူလမ္းေၾကာင္းရွိ ကပ္ပါးေကာင္ေတြကို ေသေစတာေၾကာင့္ ဝမ္းေလွ်ာတဲ့ ေဝဒနာကို သက္သာေစပါတယ္။ မေလးရွားမွာ ႐ိုးရာ အနာက်က္ေဆးအျဖစ္ ၾကက္ေမာက္သီးကို သံုးေလ့ရွိကာ ဖ်ားနာေနသူေတြကို ေကၽြးေလ့ရွိပါတယ္။ သင့္အေနနဲ႔ နာမက်န္းျဖစ္ေနပါက ၾကက္ေမာက္သီး မစားခင္မွာ ဆရာဝန္နဲ႔ အရင္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးဖို႔ လိုပါတယ္။
ၾကယ္စင္
originally posted by Good Health
Source >>>http://natureenergycares.blogspot.com/2014/02/blog-post_9525.html
ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္တုိင္းရင္းသား ၁၃၅ မ်ိဴး
Written By လြင္႕ေမာင္ေမာင္ on Sunday, December 29, 2013 | 2:07 AM
တုိင္းရင္းသား ၁၃၅ မ်ိဴးရွိတယ္ဆုိဒါ မွန္သလားမွားသလား ေလ့လါႏုိင္ဖုိ ့အတြက္ ဒီမွတ္တမ္းစာစုကုိ တင္ဆက္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ သမုိင္းေလ့လာလုိသူ လူငယ္ မ်ိဴးဆက္ မ်ား ဖတ္ရွဳ ေလ့လာ သင့္ပါတယ္။ မူရင္းစာတမ္း ျပဳစုသူ ဦးတုိးတုိး NDF ႏွင့္အဖုိးတန္ စာစုေတြကုိ အျမဲေပးပုိ ့လာတဲ့ ဖူးကီးဒုိအား အထူးေက်းဇူးတင္ပါေႀကာင္း ေျပာႀကားလုိပါသည္။
Written By Ka Shee(http://burmesekarenhistory.blogspot.com/2013/02/blog-post_27.html) မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္
135_Races_in_Burma_by_SPDC
ေခါင္ရန္းပန္း ဆံေကသာအားျဖည့္ေဆး
Written By လြင္႕ေမာင္ေမာင္ on Wednesday, November 20, 2013 | 8:40 AM
(၂)ဆံပင္အက္ကြဲ၊ျပတ္ေတာက္ျခင္း၊ ကၽြတ္ျခင္းမ်ားကို သက္သာေစသည္။ ေခါင္ရန္းပန္းမွ ဤအားျဖည့္ေဆးကိုျပဳလုပ္ပံုမွာ
(၁)ေရ (၄၅၀-၅၀၀) ml ကို မီးနည္းနည္းႏွင့္တည္ပါ။
(၂)အေျခာက္ခံထားေသာေခါင္ရန္း ပြင့္(၂၀-၃၀)ပြင့္ကို ထည့္၍ ျပဳတ္ပါ။
(၃)ပူလာလွ်င္ မီးမွ်င္းမွ်င္းႏွင့္ဆက္တည္ပါ။သုိ႔ေသာ္ တပြက္ပြက္ဆူလာသည္အထိ မထားပါႏွင့္။ အနည္းငယ္ဆူၿပီး အေငြ႕ထြက္လာလွ်င္ မီးဖိုေပၚမွ ခ်ပါ။ ဆူပြက္သည္အထိ ထားပါက ပန္း၏အာနိသင္ ျပယ္သြားႏုိင္သည္။
(၄)ပန္းျပဳတ္ေရသည္ မရမ္းႏွင့္ပန္းေရာသည္ အေရာင္ခပ္ရင့္ရင့္ေျပာင္းလာသည္။
(၅)ယင္းေနာက္ ေရခရားသန္႔သန္႔ ထဲတြင္ ထည့္ၿပီး အေအးခံ၍ တစ္ညသိပ္ထားပါ။
(၆)နံနက္တြင္ ဆံပင္ေလွ်ာ္ပါ။ ေလွ်ာ္ၿပီးလွ်င္ သံုးေနက်ေပ်ာ့ေဆးအစား ေခါင္ရန္းပန္းအားျဖည့္ရည္ကို ဦးေရကို ထိေအာင္ လိမ္းၿပီး တဘက္ ႏွင့္ေပါင္းထားပါ။ အနည္းဆံုး (၄၅)မိနစ္ သို႔မဟုတ္ (၁)နာရီ ထားပါ။
(၇)ၿပီးလွ်င္ အေရာင္မ်ားစင္သြား သည္အထိ ေခါင္းကို ေဆးပါ။ ဦးေရတြင္ ယားယံေျခာက္ေသြ႕ျခင္းမရွိဘဲ ေပါ့ပါးလန္းဆန္းသြားသည္ကို ခံစားရပါမည္။
ဆံပင္မ်ားသည္လည္းသဘာ၀အားျဖင့္ အေရာင္ဆိုးၿပီးသားျဖစ္သည့္အျပင္ ဆံပင္ကိုလည္း အားျဖည့္ေပး ေစႏုိင္သည္။ အ၀တ္အစားမ်ားကို စြန္းေထးေပက်ံျခင္းမရွိပါ။
ေဒါန
Health Updates Journal
